Metoda VCI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda VCI – metoda zabezpieczenia metali przed korozją za pomocą lotnych inhibitorów korozji (VCI, ang. Vapor/Volatile Corrosion Inhibitor).

Korozja (łac. corrosio – zżeranie) – procesy stopniowego niszczenia materiałów, zachodzące między ich powierzchnią i otaczającym środowiskiem. Zależnie od rodzaju materiału dominujące procesy mają charakter reakcji chemicznych, procesów elektrochemicznych, mikrobiologicznych lub fizycznych (np. topnienie i inne przemiany fazowe, uszkodzenia przez promieniowanie).Elektronika – dziedzina techniki i nauki zajmująca się obwodami elektrycznymi zawierającymi, obok elementów elektronicznych biernych, elementy aktywne takie jak lampy próżniowe, tranzystory i diody. W obwodach takich można wzmacniać słabe sygnały dzięki nieliniowym charakterystykom elementów czynnych (i ich możliwościom sterowania przepływem elektronów). Podobnie możliwość pracy urządzeń jako przełączniki pozwala na przetwarzanie sygnałów cyfrowych.

Metoda VCI polega na powolnym odparowywaniu inhibitora z papieru lub folii, w którą zapakowany jest metalowy przedmiot i zapobieganiu korodowaniu jego powierzchni. Inhibitor tworzy na powierzchni warstwę o grubości od 4 do 5 cząsteczek, a następnie pary inhibitora wypełniają wolną przestrzeń pomiędzy ośrodkiem emitujący inhibitor a chronioną powierzchnią. Cząsteczki inhibitora są emitowane z powierzchni papieru lub folii aż do jego wyczerpania. Tak zabezpieczona część może być przechowywana nawet do 24 miesięcy.

Hutnictwo – gałąź przemysłu zajmująca się wytapianiem metali i ich stopów z rud z domieszką złomu oraz ich obróbką:Inhibitor korozji to środek chemiczny hamujący przebieg procesów niszczenia materiałów instalacji. Inhibitory mogą zmniejszać szybkość postępowania korozji poprzez tworzenie warstwy ochronnej na powierzchni metalu, nie usuwając jednak powstałych przed ich użyciem skutków korozji – rdzy i osadu. Do oczyszczania instalacji z tego typu zanieczyszczeń służą inne preparaty chemiczne.

Metoda ta rozwiązuje wiele problemów ochrony przed korozją tam, gdzie nie jest możliwe zastosowanie tradycyjnych sposobów. Wykorzystywana jest w przemyśle metalowym, hutniczym, lotniczym, wojskowym oraz w elektronice. Zaletą tej metody jest to, że powierzchnia poddawana ochronie jest czysta, sucha i gotowa do użycia w każdym momencie, bez konieczności dodatkowych operacji usuwania środka.

Inhibitor (łac. inhibeo – zatrzymuję) – związek chemiczny powodujący zahamowanie bądź spowolnienie reakcji chemicznej. Proces ten nazywa się inhibicją. Inhibitorem można nazwać zarówno substancję powodującą spowolnienie lub zatrzymanie reakcji niekatalizowanej jak i substancję obniżającą aktywność katalizatora w reakcji katalizowanej. Ponieważ w przeciwieństwie do katalizatorów, inhibitory mogą ulegać zużyciu w trakcie reakcji, nazywanie ich ujemnymi katalizatorami jest niezalecane. Odwrotnym działaniem do inhibitora charakteryzuje się inicjator.




Reklama