Meroweusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Meroweusz, Merowiusz, Merowech (łac. Meroveus lub Merovius), (ur. ok. 411, zm. 457) – władca Franków salickich 447–457. Od niego wzięła nazwę dynastia Merowingów – królów Franków.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Klodion (łac. Clodio lub Chlodio), zwany Długowłosym lub Włochatym (ur. ok. 395, zm. 447/449) – jeden z przypuszczalnych pierwszych królów Franków salickich.

Uważany za półlegendarną postać z uwagi na skąpe zapisy źródłowe. Historyk z VI w., św. Grzegorz z Tours wspomina o nim, ale nie jest jasne czy był synem Klodiana, czy wodzem, który zagarnął władzę po jego śmierci. Większość historyków jest zgodna, że Meroweusz stał na czele Franków, jako jednego z plemion germańskich sprzymierzonych z Rzymianami, podczas bitwy na Polach Katalaunijskich w 451 r. zakończonej zwycięstwem zachodniorzymskiego wodza Aecjusza nad Attylą, wodzem Hunów.

Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Po śmierci Meroweusza w 457 r. władzę nad Frankami objął jego, prawdopodobnie, syn Childeryk I.

Piszący w połowie VII w. Fredegar podaje, że Meroweusz został spłodzony, gdy długowłosa żona Klodiana wybrała się popływać w morzu i natknęła się na morską bestię Kwinotaura. Legenda ta sugerowała nadprzyrodzone pochodzenie Merowingów i stanowiła uzasadnienie prawa do władzy, zachowane pomimo chrystianizacji. Symbolem było noszenie przez merowińskich władców długich włosów (reges criniti - długowłosi królowie). Ich ostrzyżenie równało się detronizacji. Pepin Mały, decydując się na formalne przejęcie władzy w państwie Franków kazał ostrzyc ostatniego Merowinga Childeryka III.

Childeryk I (ur. ok. 437, zm. 26 grudnia 481 lub 482 w Tournai) – król Franków od 457 lub 458 roku, z dynastii Merowingów. Syn króla Meroweusza.Detronizacja (gr. thrónos, tron) – rodzaj depozycji, pozbawienie panującego władcy tronu, pozbawienie urzędu – siłą lub pokojowym traktatem. Najczęściej jest to zamach stanu.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Stanisław Grodziski, Porównawcza historia ustrojów państwowych, s. 37, Universitas, Kraków 2008
Fredegar – kronikarz frankijski, żył w VII wieku. Autor kroniki Historia Francorum, jej pierwsza część jest kompilacją różnych źródeł i opisuje dzieje powszechne Europy zachodniej, a przede wszystkim Galii do 584 roku. Druga część jest poświęcona głównie dziejom Merowingów, w latach 584-643. Kronika została doprowadzona przez kontynuatorów do 768 roku. Jest najważniejszym źródłem historycznym opisującym dzieje VII wieku. W księdze IV zawiera jedyną wzmiankę o pierwszym słowiańskim państwie Samona. Imię Fredegar zostało nadane w czasach późniejszych.Aecjusz Flawiusz (Aëtius Flavius) (ur. ok. 390, zm. 21 września 454) – polityk i wódz rzymski z okresu panowania Walentyniana III, zwany „ostatnim Rzymianinem”.




Warto wiedzieć że... beta

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Grzegorz z Tours, właśc. Jerzy Florentyn z łac. Georgius Florentius (ur. 30 listopada 538 w Arverni w okolicach dzisiejszego Clermont-Ferrand, zm. 17 listopada 594 roku w Tours) – prawnuk św. Grzegorza z Langres, pierwszy historyk Franków, biskup Tours od 573 roku i święty Kościoła katolickiego.
Merowingowie – dynastia królów panująca w państwie frankijskim w latach 481–751, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
Frankowie Saliccy – odłam Franków, drugi obok Franków rypuarskich, zamieszkujący tereny w pobliżu Morza Północnego pomiędzy Mozą a Skaldą, czyli w tzw. Toksandrii. Z tego odłamu wywodzi się dynastia Merowingów.
Pepin Krótki, czasami Pepin Mały (fr. Pepin le Bref) (ur. 714 prawdopodobnie w Jupille koło Liège, zm. 24 września 768 w Saint-Denis) – majordom Neustrii i Burgundii (741–751), majordom Austrazji (747–751), król Franków od roku 751. Był synem Karola Młota i Chrotrudy (Rotrudy) i majordomem Childeryka III, ostatniego króla Franków z dynastii Merowingów.

Reklama