Medium transmisyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Medium transmisyjne – nośnik używany do transmisji sygnałów w telekomunikacji. Jest podstawowym elementem systemów telekomunikacyjnych. Możliwości transmisji zależą od parametrów użytego medium. Wyróżnia się media przewodowe i bezprzewodowe.

Transmisja – proces przesyłania dowolnej wiadomości lub ogólnie danych między nadawcą (nadajnikiem) a odbiorcą (odbiornikiem) zapisanej określonym, zrozumiałym dla obu stron kodem i po określonej drodze. Do transmisji mogą być wykorzystane media transmisyjne przewodowe lub bezprzewodowe.Fale radiowe (promieniowanie radiowe) – promieniowanie elektromagnetyczne, które może być wytwarzane przez prąd przemienny płynący w antenie. Uznaje się, że falami radiowymi są fale o częstotliwości 3 kHz – 3 THz (3·10 – 3·10 Hz). Według literatury zachodniej zakres częstotliwości obejmuje fale od 3 Hz. Zależnie od długości dzielą się na pasma radiowe.

Rodzaje medium transmisyjnego[ | edytuj kod]

Rodzaje użytych mediów w zależności od technologii w jakiej utworzona jest sieć

Media transmisyjne można podzielić na przewodowe oraz bezprzewodowe.

Światłowód – przezroczysta struktura (włóknista, warstwowa lub paskowa), w której odbywa się propagacja światła.Transmisja dwukierunkowa (dupleks, ang. duplex) to, w informatyce i telekomunikacji, określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie. Wyróżnia się następujące typy dupleksu:

Do przewodowych mediów transmisyjnych należą:

  • Kabel symetryczny (w tym tzw. skrętka)
  • Kabel współosiowy (kabel koncentryczny)
  • Kabel światłowodowy (światłowód jednomodowy lub wielomodowy)
  • Kable energetyczne
  • Do bezprzewodowych mediów transmisyjnych należą:

  • fale radiowe (fale elektromagnetyczne z zakresu częstotliwości od 3 Hz do około 3 THz)
  • fale świetlne (fale elektromagnetyczne o częstotliwości powyżej 100 THz, np. światło lasera)
  • Media transmisyjne możemy podzielić również ze względu na rodzaj transmisji, jaki można w nich stosować:

  • Simpleks – transmisja tylko w jednym kierunku
  • Półdupleks – transmisja w obu kierunkach, ale nierównoczesna
  • Dupleks – równoczesna transmisja w obu kierunkach
  • Transmisja dwukierunkowa, dupleks (ang. duplex) – w informatyce i telekomunikacji określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie.DQDB (ang. Distributed Queue Dual Bus) - protokół warstwy MAC przeznaczony dla sieci miejskich MAN (ang. Metropolian Area Network). Standard IEEE 802.6 DQDB opublikowany w grudniu 1990 roku jako standard do budowania sieci miejskich z możliwością integracji różnych usług, został również zaakceptowany przez ETSI (ang. "European Telecommunications Standard Institiute") jako podstawa do tworzenie europejskich sieci MAN


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Skrętka ekranowana, STP (ang. Shielded Twisted Pair) – jeden z rodzajów skrętki. Odróżnia się ona tym od innych rodzajów skrętek FTP (ekranowanej folią) tym, że posiada ekran z oplotu, co powoduje, iż sygnał przesyłany za jej pomocą w mniejszym stopniu ulega zakłóceniom zewnętrznym. Ważne jest, aby ekran był dobrze uziemiony na końcach odcinków linii, w przeciwnym wypadku działa bowiem jako antena, pogarszając parametry sygnału.
    Token ring – metoda tworzenia sieci LAN opracowana przez firmę IBM w latach 70., dziś wypierana przez technologię Ethernetu. Szybkość przesyłania informacji w sieciach Token Ring wynosi 4 lub 16 Mb/s.
    Kabel koncentryczny (ang. coaxial cable, zwany także kablem współosiowym) – przewód telekomunikacyjny, wykorzystywany do transmisji sygnałów zmiennych małej mocy.
    Wóz transmisyjny – pojazd radiowy lub telewizyjny przeznaczony do przekazywania relacji na żywo. Zbudowany przeważnie na bazie standardowego samochodu dostawczego lub terenowego, rzadziej osobowego lub ciężarowego, wyposażony w sprzęt radiowy lub telewizyjny oraz nadajniki.
    Okablowanie strukturalne to system uniwersalnego okablowania telekomunikacyjnego przewidziany do szerokiej gamy zastosowań. Umożliwia on tworzenie sieci komputerowych lub dołączanie telefonów i innych urządzeń pracujących w sieci.
    IEEE (ang. Institute of Electrical and Electronics Engineers – Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników, wymowa: ‘Eye-triple-E’) – organizacja typu non-profit skupiająca profesjonalistów. Powstała z konsolidacji grup AIEE oraz IRE w 1963 roku. Jednym z podstawowych jej zadań jest ustalanie standardów konstrukcji, pomiarów itp. dla urządzeń elektronicznych, w tym standardów dla urządzeń i formatów komputerowych.
    802.11 to grupa standardów IEEE dotyczących sieci bezprzewodowych sporządzonych przez grupę 11 z IEEE 802. Czasami określenia 802.11 używa się też w stosunku do pierwszego standardu z tej rodziny. Standardy 802.11 stanowią podstawę certyfikatów Wi-Fi.

    Reklama