Medal Maxa Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Medal Maxa Plancka – przyznawany jest przez Niemieckie Towarzystwo Fizyczne (Deutsche Physikalische Gesellschaft, DPG) za wybitne osiągnięcia w dziedzinie fizyki teoretycznej. Zwykle przyznawany jest corocznie, choć były lata bez przyznawania go. Zwykle otrzymuje go jedna osoba, choć parokrotnie laureatów była dwójka. Otrzymują ją również uczeni spoza Niemiec; do 2021 roku w tym gronie znalazł się jeden Polak: Andrzej Buras, związany zawodowo z Niemcami.

Lew Dawidowicz Landau (ros. Лев Давидович Ландау, ur. 22 stycznia 1908 w Baku, zm. 1 kwietnia 1968 w Moskwie) – fizyk rosyjski, laureat nagrody Nobla z fizyki (1962) za teorie materii skondensowanej, w szczególności ciekłego helu.Niels Henrik David Bohr (ur. 7 października 1885 w Kopenhadze, zm. 18 listopada 1962 tamże) – duński fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1922 za opracowanie badania struktury atomu.

Najwybitniejsi laureaci[ | edytuj kod]

Wśród laureatów znaleźli się też nobliści – do 2021 roku takich osób było osiemnaście:

  • 1929: Max Planck (nobel 1918)
    i Albert Einstein (nobel 1921),
  • 1930: Niels Bohr (nobel 1922),
  • 1932: Max von Laue (nobel 1914),
  • 1933: Werner Heisenberg (nobel 1932),
  • 1937: Erwin Schrödinger (nobel 1933),
  • 1938: Louis de Broglie (nobel 1929),
  • 1948: Max Born (nobel 1954),
  • 1949: Otto Hahn (nobel chemia 1944),
  • 1950: Peter Debye (nobel chemia 1936),
  • 1951: James Franck i Gustav Hertz (nobel 1925),
  • 1952: Paul Dirac (nobel 1933),
  • 1953: Walther Bothe (nobel 1954),
  • 1954: Enrico Fermi (nobel 1938),
  • 1955: Hans Bethe (nobel 1967),
  • 1958: Wolfgang Pauli (nobel 1945),
  • 1960: Lew Landau (nobel 1962),
  • 1961: Eugene Wigner (nobel 1963),
  • 1985: Yoichiro Nambu (nobel 2008).
  • Inni wybitni laureaci – czasem nominowani do Nagrody Nobla – to np. Arnold Sommerfeld, Pascual Jordan, Lise Meitner, Victor Weisskopf, Oskar Klein i Freeman Dyson.

    George Eugene Uhlenbeck (ur. 6 grudnia 1900 w Batavia (dzisiaj Dżakarta), Indonezja; zm. 31 października 1988 w Boulder, Kolorado, USA) – amerykański fizyk pochodzenia holenderskiego.Samuel Abraham Goudsmit (ur. 11 lipca 1902 w Hadze, zm. 4 grudnia 1978 w Reno) – holenderski fizyk-teoretyk, odkrywca spinu elektronu (z Georgiem Uhlebeckiem).


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Fizyka teoretyczna – sposób uprawiania fizyki polegający na matematycznym opisie praw przyrody, tworzeniu i rozwijaniu teorii, z których wnioski mogą być sprawdzone doświadczalnie. Przykładem jest fizyka matematyczna opisująca zjawiska i teorie fizyczne korzystając z rozwiniętej aksjomatyki matematycznej i obiektów zdefiniowanych w podobny sposób, jak np. rozmaitości.
    Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.
    Peter Debye, właściwie Petrus Josephus Wilhelmus Debije (potem zmienił na Peter Joseph William Debye), (ur. 24 marca 1884 w Maastricht, Holandia, zm. 2 listopada 1966 w Ithaca, Nowy Jork, USA) – holenderski chemik zajmujący się chemią fizyczną, laureat nagrody Nobla w 1936 w dziedzinie chemii.
    Ernst Pascual Jordan (ur. 18 października 1902, zm. 31 lipca 1980) – niemiecki fizyk teoretyczny i matematyczny, wniósł znaczący wkład do mechaniki kwantowej i kwantowej teorii pola. W dużym stopniu odpowiadał za matematyczne sformułowanie mechaniki macierzowej, opracował i relacje kanonicznej antykomutacji dla fermionów. Algebra Jordana jest nadal używana w nauce matematycznych i koncepcyjnych podstaw teorii kwantowej, poza tym stworzył inne matematyczne narzędzia.
    Yōichirō Nambu (jap. 南部 陽一郎, Nambu Yōichirō, ur. 18 stycznia 1921 w Fukui) - amerykański fizyk japońskiego pochodzenia.
    James Franck (ur. 26 sierpnia 1882 w Hamburgu, zm. 21 maja 1964 w Getyndze) – niemiecki fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1925 za badania nad jonizacją atomów w wyniku zderzeń z elektronami, w tym przeprowadzony eksperyment (eksperyment Francka-Hertza). Wyniki tych badań potwierdziły istnienie dyskretnych poziomów energetycznych. Nagrodę tę otrzymał wspólnie z Gustawem Hertzem.
    Friedrich Hermann Hund (ur. 4 lutego 1896 w Karlsruhe, zm. 31 marca 1997 w Getyndze) – niemiecki fizyk znany z prac nad atomami i cząsteczkami.

    Reklama