Mazon Creek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tullimonstrum gregarium

Mazon Creek – stanowisko paleontologiczne typu Konservat-Lagerstätten, położone w północno-wschodniej części stanu Illinois (USA) nad rzeką Mazon (w okolicy Chicago). Występują tutaj skamieniałości karbońskie (środkowy pensylwan; odpowiednik westfalu D), zachowane w konkrecjach sferosyderytowych, sprzed około 308 mln lat. Sferosyderyty spotykane są w obrębie mułowców i piaskowców formacji Francis Creek, powstałych w obszarze delty rzecznej w środowiskach brakicznych i morskich. Skamieniałości reprezentowane są przez około 720 taksonów (około 400 – flory i 320 – fauny) i zachowane najczęściej w postaci odcisków także części miękkich.

Fauna (od łac. Faunus – bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę.Widłogonki, mysiogony (Diplura) – rząd stawonogów z podtypu Hexapoda, zaliczany niegdyś do owadów bezskrzydłych (Apterygota).

W Mazon Creek wyróżniono trzy zespoły paleośrodowiskowe:

  • zespół bagniska węglotwórczego, złożony głównie z roślin telomowych (paprocie – Pecopteris, skrzypyCalamites, Annularia, widłakiLepidodendron i ich szyszki zarodniowe Lepidostrobus, paprocie nasienne – Neuropteris, Alethopteris, kordaity) oraz fauny reprezentowanej przez owady bezskrzydłe (widłogonki, szczeciogonki) i uskrzydlone (głównie skrzydła owadów latających pierwotnych „Protorthoptera”, Palaeodictyoptera, Megasecoptera, jętek, czasem z zachowanymi wzorami zabarwienia oraz karaczany), wije (np. Myriacantherpestes, Arthropleura), mieczogony, pajęczaki (pająki – Pleophrynus, Arthrolycosa, biczykoodwłokowce, kosarze, kapturce, solfugi, skorpiony), pazurnice, płazy (np. Amphibamus, Aornerpeton) i gady (kaptorynidy – Cephalerpeton).
  • zespół Braidwood, zawierający organizmy słodkowodne i brakiczne: małże słodkowodne, mieczogony (np. Euproops), muszloraczki, skorupiaki (np. krewetki, raki), Kręgowce reprezentują słodkowodne i brakiczne ryby (np. rekiny, promieniopłetwe – Elonichthys, trzonopłetwe – Rhabdoderma, dwudyszne – Conchopoma oraz ich zęby, łuski, jaja i koprolity) oraz płazy.
  • Zespół Essex, składający się z organizmów morskich: krążkopławów (np. Essexella, Octomedusa), stułbiopławów, wstężnic, nicieni, niezmogowców (np. Priapulites), szczecioszczękich, wieloszczetów (np. Esconites, Fastuoscolex, Fossundecima, Rutellifrons), wielkoraków, skorupiaków (np. krewetki – Anthracaris, Belotelson), małżoraczków, liścionogów, wąsonogów, ślimaków, chitonów, małżów (np. Aviculopecten, Edmondia), głowonogów, ramienionogów, strzykw (Achistrum), liliowców, jelitodysznych (np. Mazoglossus) oraz bezszczękowców i ryb (rekiny – Bandringa, promieniopłetwe – Elonichthys, Pyritocephalus). Najbardziej znaną skamieniałością z tego zespołu jest Tullimonstrum gregarium o niepewnej pozycji filogenetycznej, zwany potocznie „Tully Monster”.
  • Wśród tych zespołów spotyka się również koprolity i skamieniałości śladowe.

    Sferosyderyt – nazwa pochodzi z (gr. shaíra = kula oraz sídēros = żelazo). Jest to skała osadowa, zbudowana głównie z syderytu, z domieszkami kalcytu, manganu, magnezu oraz mieszaniny minerałów ilasto-piaszczystych.Skorpiony (Scorpiones) - rząd pajęczaków (Arachnida) o wielkości od 13 do nawet ponad 180 mm (skorpion cesarski), zamieszkujących zarówno obszary tropikalne (od lasów deszczowych po tereny pustynne), jak i wysokogórskie tereny okresowo przykrywane śniegiem. Skorpiony charakteryzują się obecnością kolca jadowego na ostatnim segmencie odwłoku.

    W Polsce podobny zespół zachowany w sferosyderytach występuje w serii mułowcowej (karbon górny: westfal A) w Sosnowcu.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Joggins


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Niezmogowce, priapuloidy, priapulidy (Priapulida), gruboryjkowe – typ drapieżnych, morskich zwierząt bezkręgowych o symetrii promienistej, ciele cylindrycznym, z grubym ryjkiem służącym do zagrzebywania się w podłożu. Są to średniej wielkości brunatne robaki, żyjące w strefie przybrzeżnej mórz i oceanów całego świata, przy czym gatunki tropikalne są mniejsze od tych, które żyją w wodach zimnych. Przeciętnie mają 3–10 cm, ale największy (Halicryptus higginsi) mierzy do 39 cm. W Morzu Bałtyckim występują dwa gatunki: priapulus (Priapulus caudatus) i halikryptus (Halicryptus spinulosus). W zapisie kopalnym priapulidy są bogato reprezentowane w morzach kambru.
    Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58 000 gatunków kręgowców, co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7,7 mm u żab Paedophryne amauensis do 33,9 m u płetwala błękitnego. Cechują się obecnością tkanki kostnej, mają dwuboczną symetrię ciała z dobrze wyodrębnioną głową. Szkielet wewnętrzny stanowi podporę dla tkanek i narządów w trakcie rozwoju, umożliwiając osiąganie dużych rozmiarów. Charakterystyczną cechą kręgowców jest posiadanie czaszki, kręgosłupa i dwóch par kończyn. Układ mięśniowy składa się z dwóch mas mięśni położonych równolegle po bokach kręgosłupa. Ruch odbywa się dzięki skurczom mięśni, przyczepionych do kości lub chrząstek.
    Stułbiopławy (Hydrozoa) – gromada parzydełkowców (Cnidaria), obejmująca około 3500 gatunków, w większości morskich, charakteryzujących się stadium drobnej meduzy z welum wzdłuż krawędzi, wicią komórki parzydełkowej zamienioną w knidocyl oraz występowaniem przemiany pokoleń (metageneza). Do nielicznych gatunków słodkowodnych należą pospolite stułbie z rodzaju Hydra. W rozwoju stułbiopławów występują dwie postacie dorosłe (polip i meduza) lub jedna z nich. Polipa, zwanego hydropolipem, charakteryzuje jednolita jama chłonąco-trawiąca bez przegród (septum). U meduzy, zwanej hydromeduzą, występuje żagielek, a gonady powstają pod ektodermą. Najstarsze stułbiopławy znane są z najwyższego prekambru.
    Artropleura (Arthropleura) – rodzaj wymarłego roślinożernego wija, spokrewnionego ze współczesnymi dwuparcami, żyjącego w późnym karbonie (około 300 milionów lat temu) na podmokłych terenach Nowej Szkocji, stanów Illinois, Ohio i Pensylwania oraz Szkocji.
    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
    Dwudyszne (Dipnoi) – podgromada ryb mięśniopłetwych (Sarcopterygii) charakteryzujących się możliwością oddychania powietrzem atmosferycznym przy pomocy częściowo uwstecznionych skrzeli lub za pomocą pęcherza pławnego przekształconego w rodzaj płuca połączonego z przełykiem (stąd nazwa dwudyszne).
    Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologia

    Reklama