• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Materializm dialektyczny



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Proletariat (z łac. proletarius „należący do najuboższej klasy, niepłacący podatków, dający państwu tylko potomstwo” od proles „latorośl, potomstwo”) – jedna z wyróżnianych w socjologii klas społecznych.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • materializm kulturowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Дарья Сапрыкина: Красный луч просвещения: Как в советских вузах преподавали идеологические дисциплины (ros.). W: История [on-line]. Gazeta.ru, 18.06.2016. [dostęp 2020-08-20].
    2. Lilianna Kiejzik. KTO „UPRAWIA” DZIŚ FILOZOFIĘ W ROSJI?
    3. Мысливченко 2020 ↓, s. 771.
    4. Łosski 2000 ↓, s. 424.
    5. Łosski 2000 ↓, s. 389.
    6. Bielakow i in. 1964 ↓, s. 27.
    7. Czertkow i in. 1955 ↓, s. 15.
    8. Ojzerman 1966 ↓, s. 5.
    9. dialektyka, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-21].
    10. Bogomołow i in. 1980 ↓, s. 26.
    11. Czagin 1969 ↓, s. 452.
    12. Czertkow i in. 1955 ↓, s. 31.
    13. W.I. Lenin: Trzy źródła i trzy części składowe Marksizmu. Marxists.org, 1913.
    14. Czertkow i in. 1955 ↓, s. 31-40.
    15. Leszek Kołakowski: Główne nurty marksizmu. T. III – Rozkład. Wydawnictwo "Krąg-Pokolenie", 1989, s. 912.
    16. Leszek Kołakowski: Główne nurty marksizmu. T. III – Rozkład. Wydawnictwo "Krąg-Pokolenie", 1989, s. 913.
    17. Karl Popper: Science, Pseudo-Science, and Falsifiability. 1962.
    18. Orlando Figes: Szepty. Życie w stalinowskiej Rosji. Wyd. Kindle. Magnum, 2008, s. loc. 3500-3503. ISBN 978-83-89656-38-4.
    19. "Gdy mówisz: to jest stara, źle pomalowana ściana, osądzasz ją metafizycznie, wyodrębniasz chwilę obecną. Gdy natomiast mówisz: to błyszcząca, ładna, nowa ściana, to mylisz się z punktu widzenia chwili obecnej bo ściana jeszcze taka nie jest; ale z dialektycznego punktu widzenia masz rację, ponieważ będzie taka jutro. Gdybyś powiedział, że ludzie sowieccy mieszkają w starych chałupach, pełnych robactwa, skłamałbyś, mimo że przeważnie tak jest. Jeśli natomiast mówisz, że ludzie sowieccy mieszkają w nowych, pięknych domach, mówisz prawdę, pomimo że w rzeczywistości niewielu mieszka tak dzisiaj. Widzieć w dniu dzisiejszym to, co będzie jutro — to widzieć dialektycznie. (...) Komuniści – po pierwsze – sami przyznają, że wszelkiego rodzaju kłamstwo jest dla nich moralne, gdy służy potrzebom partii; po drugie – mają w zwyczaju widzieć rzeczy "dialektycznie", czyli twierdzić, że już obecnie są tym, czym w myśl swej doktryny mają być w przyszłości." (Józef Maria Bocheński: Lewica, religia, sowietologia. Morex, 1996, s. 247-249.)
    20. "Zastanawiałem się, jak tym razem partia wyjaśni prostodusznym masom ten ostatni sukces polityczny Związku Sowieckiego. Już nazajutrz poznaliśmy odpowiedź: L'Humanite, oficjalny organ Francuskiej Partii Komunistycznej, wyjaśniał, że pakt to efekt nadludzkich starań Stalina, aby zapobiec grożącej wojnie imperialistycznej. Tak, mieli wyjaśnienie na każdą okazję: od kary śmierci dla dwunastoletnich dzieci po zniesienie prawa do strajku i zorganizowanie wyborów z udziałem jednej partii; nazywali to "rewolucyjną dialektyką" i przypominali iluzjonistów, którzy potrafią wyjąć jajo z każdej kieszeni swojego fraka, a nawet z nosa jakiegoś widza." (Arthur Koestler: Płomień i lód. Przygody mojego życia. Magnum, 2009, s. 378.)
    21. "Nawet nie próbujcie zrozumieć. Istnieją sprawy z natury nie podlegające rozumieniu. Po prostu czekajcie. A z mnóstwa tego rodzaju przykładów wypracujecie sobie nawyk takiego właśnie stanowiska wobec zachodzących zjawisk. I nigdy się nie omylicie. — Metoda—cud! Jakże się nazywa? — Dialektyka. (...) Dialektyka jest metodą poruszania się na ślepo, w nieznanej pustej przestrzeni wypełnionej domniemanymi przeszkodami, poruszaniem się bez punktu oparcia, bez oporu, bez celu.", za: Aleksandr Zinowjew: Homo sovieticus. Wyd. EPUB. Polonia, 1983, s. 1146-50. ISBN 978-0-902352-31-5.
    22. Pragnienie obdarzenia Stalina wszelkimi możliwymi przywilejami płynącymi z wątpliwości, nawet (a może szczególnie) w przypadku dowodów [represji w ZSRR], opierało się na złożonych, abstrakcyjnych przesłankach. W wydaniu komunistów przyjmowało postać rozumowania "dialektycznego". Jeśli Kostow przyznał się do winy, to był winny. Jeśli się wypierał (co usiłował robić), było to dowodem, że proces nie był ustawiony i oskarżony jest winny. Analogicznie, racjonowanie żywności było restrykcją we Francji, a w Polsce było powszechnie akceptowane., za Tony Judt: Historia niedokończona. Francuscy intelektualiści 1944-1956. Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2012. ISBN 978-83-62467-91-4., str. 163
    23. Es ist möglich, daß ich mich blamiere. Indes ist dann immer mit einiger Dialektik zu helfen. Ich habe natürlich meine Aufstellungen so gehalten, daß ich im umgekehrten Fall auch Recht habe (Karl Marx, Friedrich Engels: Werke (MEW), Institut für Marxismus-Leninismus beim ZK der SED, Berlin (Ost), 1956)
    24. Jak dalej wyjaśnia Kołakowski: "Istotnie, ponieważ komuniści nigdy jeszcze w żadnej sytuacji nie mieli za sobą większości społeczeństwa, tedy nader dogodnie jest utrzymywać, że jednak mają oni większość w głębszym, dialektycznym, znaczeniu; to ostatnie twierdzenie nigdy nie może być obalone, gdyż jest wydedukowane z teorii, na mocy której komunizm z natury rzeczy reprezentuje interesy ludzkości".
    25. Leszek Kołakowski: Główne nurty marksizmu. T. III – Rozkład. Wydawnictwo "Krąg-Pokolenie", 1989, s. 1033.
    Trockizm – nazwa koncepcji ideologiczno-politycznej głoszonej przez Lwa Trockiego, powstała w ZSRR w toku sporu o taktykę partii bolszewickiej i światowego ruchu komunistycznego po śmierci Włodzimierza Lenina.Aleksandr Aleksandrowicz Zinowjew (ros. Александр Александрович Зиновьев, ur. 29 września 1920, zm. 10 maja 2006) – rosyjski socjolog i filozof. Pozbawiony radzieckiego obywatelstwa i wydalony z ZSRR w 1976. Autor terminu homo sovieticus.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Arthur Koestler (ur. 5 września 1905 w Budapeszcie, zm. 3 marca 1983 w Londynie) – angielski pisarz i dziennikarz, pochodzenia węgierskiego.
    Iwan Wasiljewicz Kuzniecow (ros. Ива́н Васи́льевич Кузнецо́в; ur. 1911 w Moskwie, zm. 24 listopada 1970 tamże) – radziecki filozof, doktor nauk filozoficznych (1961), profesor (1962). Brał udział w II wojnie światowej. Był członkiem zespołu redakcyjnego Encyklopedii Filozoficznej(ros.) oraz jednym z autorów dwóch podręczników akademickich z filozofii marksistowsko-leninowskiej.
    Walka klas – pojęcie utworzone przez François Guizota, francuskiego polityka XIX wieku, zaadaptowane przez Karola Marksa.
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Poznańska szkoła metodologiczna (szkoła poznańska)- polski nurt marksizmu który odrzucał tzw. "humanistyczną interpretację marksizmu" starając się inkorporować do filozofii marksistowskiej elementy pozytywizmu i osiągnięcia szkoły lwowsko-warszawskiej. Szkoła poznańska koncentrowała się na zagadnieniach epistemologicznych i metodologicznych - w obręb jej zainteresowań wchodziła jednak przede wszystkim epistemologia historyczna, metodologia nauk humanistycznych i filozoficzne podstawy humanistyki (rozpatrywane z punktu widzenia marksizmu za pomocą metod analitycznych). Obok filozofów "szkoła poznańska" objęła więc także wielu historyków i metodologów historii. Do rozwoju filozofii analitycznej w UAM przyczynił się Kazimierz Ajdukiewicz. Główni reprezentanci szkoły byli jego sukcesorami - należeli do nich Jerzy Giedymin, Jerzy Kmita, Leszek Nowak i Jerzy Topolski.
    Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.
    Problem demarkacji – problem w filozofii i metodologii nauki dotyczący kryteriów rozróżniania nauki od innych dziedzin działalności ludzkiej, przede wszystkim pseudonauki, wierzeń religijnych, metafizyki. Problem ten wynika z trudności odpowiedzi na pytania: czym jest nauka, jaka jest jej istota czy specyfika?

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.058 sek.