Marian Opania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Opania (ur. 1 lutego 1943 w Puławach) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy, wykonawca piosenki aktorskiej, artysta kabaretowy.

Stanisław Bareja (ur. 5 grudnia 1929 w Warszawie, zm. 14 czerwca 1987 w Essen) – polski reżyser, scenarzysta filmowy i aktor.Aleksander Ścibor-Rylski herbu Ostoja (ur. 16 marca 1928 w Grudziądzu, zm. 3 kwietnia 1983 w Warszawie) – polski pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy.


Życiorys[ | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[ | edytuj kod]

Marian Opania fot. Foksal
Marian Opania (2006)
Marian Opania podczas występu (2009)

Urodził się 1 lutego 1943 w Puławach jako drugi syn Juliana i Jadwigi. Jego ojciec był leśnikiem oraz oficerem piechoty Wojska Polskiego, zginął w powstaniu warszawskim.

Przegląd Piosenki Aktorskiej - najstarszy festiwal aktorski organizowany co roku we Wrocławiu. W jego trakcie odbywa się Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki oraz cykl koncertów i spektakli muzycznych.Barbara Borys-Damięcka (ur. 2 listopada 1937 w Warszawie) – polska reżyser teatralny i telewizyjny, senator VII i VIII kadencji.

W 1960 ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. A.J. ks. Czartoryskiego w Puławach. W 1964 został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.

Występ aktorów Teatru Ateneum w Warszawie w spektaklu "Wysocki" na XII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (1991); od prawej: Leonard Pietraszak, Marian Opania, Wiktor Zborowski

Kariera zawodowa[ | edytuj kod]

Należał do grupy najciekawszych młodych aktorów rozpoczynających swoją karierę na początku lat 60. W 1962 wcielając się w rolę Miśka w noweli Warszawa w filmie ''Miłość dwudziestolatków" (L’amour à vingt ans) Andrzeja Wajdy zadebiutował na dużym ekranie. W teatrze zadebiutował w 1964 rolą Księcia Edwarda w sztuce "Edward II" Christophera Marlowe'a w reżyserii Stanisława Bugajskiego, na scenie Teatru Klasycznego w Warszawie.

Tomasz Man (ur. 31 sierpnia 1968 w Rzeszowie ) – polski dramatopisarz, reżyser teatralny, autor adaptacji teatralnych i słuchowisk radiowych.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

W 1964 wystąpił jako Olek Smoleński "Ramzes" w filmie ''Beata'' w reżyserii Anny Sokołowskiej. W 1967 wystąpił jako Paweł w filmie Skok w reżyserii Kazimierza Kutza, rok później, w 1969 wcielił się w rolę Węgiełka w ekranizacji powieści Bolesława Prusa – ''Lalka'' w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. W 1969 zagrał harcerza Truchaczka w "Sąsiadach" Aleksandra Ścibora-Rylskiego.

Zmiennicy – polski serial telewizyjny w reżyserii Stanisława Barei, emitowany po raz pierwszy w Programie 1 TVP od 18 października 1987 do 15 stycznia 1988 roku.Krzysztof Tchórzewski (ur. 26 lipca 1950 r., w Kielcach w Polsce) - polski reżyser, scenarzysta i aktor. Urodził się 26 lipca 1950 roku w Kielcach w Polsce. Jest synem wybitnego malarza i profesora Akademii Sztuk Pięknych, Jerzego Tchórzewskiego.

Za role Pawła w Skoku i Truchaczka (młodego bohatera wydarzeń "czarnej niedzieli" w Bydgoszczy w 1939) w Sąsiadach, Opania otrzymał w 1970 Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. W tych latach wielokrotnie wcielał się w postacie nadwrażliwych młodzieńców, czasem zawadiackich, szarpanych nadziejami i rozterkami swojego wieku. Jedną z jego najbardziej złożonych ról był Tadeusz, bohater filmu Antoniego Krauzego – "Palec boży" z 1972, młody prowincjusz walczący o zrealizowanie swoich marzeń.

Karol Irzykowski (ur. 23 stycznia 1873 w Błażkowej pod Jasłem, zm. 2 listopada 1944 w Żyrardowie) – polski krytyk literacki i filmowy, poeta, prozaik, dramaturg, teoretyk filmu, tłumacz, szachista.Moskwa-Pietuszki (ros. «Москва – Петушки») – utwór napisany prozą poetycką autorstwa rosyjskiego pisarza Wieniedikta Jerofiejewa.

Wystąpił w "Awansie" Janusza Zaorskiego (1974), "Indeksie" Janusza Kijowskiego (1977), "Dreszczach" Wojciecha Marczewskiego (1981), a także w filmie "Człowiek z żelaza" Andrzeja Wajdy (1981), który otrzymał Złotą Palmę na 34. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes.

Następnie zagrał w "Stanie wewnętrznym" Krzysztofa Tchórzewskiego (1983). W 1988 wystąpił jako Bolo Łącznik w "Piłkarskim pokerze" Janusza Zaorskiego. Występował w wielu dziełach komediowych m.in. w serialu Stanisława Barei "Zmiennicy" (1986), filmie "Rozmowy kontrolowane" Sylwestra Chęcińskiego (1991) czy "Saunie" Filipa Bajona (1992). Występował jako profesor Zybert w serialu TVP2 "Na dobre i na złe" (1999) i jako ojciec tytułowej bohaterki w serialu TVN "Prawo Agaty" (2012).

Juliusz Jan Machulski (ur. 10 marca 1955 w Olsztynie) – polski reżyser, producent filmowy, aktor, scenarzysta i dramaturg. Założyciel Studia Filmowego „Zebra” (1988).Gustaw Teofil Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatrów, pedagog, prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, senator I kadencji.

Wystąpił w głośnych premierach kinowych takich jak "Mała matura 1947" Janusza Majewskiego (2010), "Wałęsa. Człowiek z nadziei" Andrzeja Wajdy (2013) oraz "Bogowie" Łukasza Palkowskiego (2014). W 2016 zagrał w komedii "7 rzeczy, których nie wiecie o facetach" w reżyserii Kingi Lewińskiej.

W teatrze Opania występował m.in. w spektaklach Józefa Szajny w warszawskim Teatrze Studio: "Witkacym" wg. Stanisława Ignacego Witkiewicza (1972), "Gulgutierze" Marii Czanerle i Józefa Szajny (1973), sztuce ''Dobrodziej Złodziei. Komedia w 5 aktach" Karola Irzykowskiego (1975). W Teatrze Ateneum występował m.in. w "Śmierci Dantona" Georga Buchnera w reżyserii Kazmierza Kutza (1982) i jako Rubaszow w "Ciemności w południe" Arthura Koestlera w reżyserii Janusza Warmińskiego (1989). Był także Dyndalskim w "Zemście" Aleksandra Fredry w reżyserii Gustawa Holoubka (1990). Odegrał rolę Kubusia w "Kubusiu Fataliście i jego Panu" Denisa Diderota w reżyserii Andrzeja Pawłowskiego (1993).

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Marszałek Dyndalski – epizodyczny bohater komedii Zemsta Aleksandra Fredry. Dyndalski jest sługą i marszałkiem cześnika Macieja Raptusiewicza. Jest osobą spokojną, opanowaną i rozsądną. W komedii pojawia się w aktach: I i IV. W filmowych ekranizacjach Zemsty w roli Dyndalskiego wystąpili Edward Fertner (Zemsta, 1956) i Daniel Olbrychski (Zemsta, 2002) .

Opania występował także w spektaklach muzycznych, m.in. w "Brelu" Emiliana Kamińskiego i Wojciecha Młynarskiego (1985) oraz w "Wysockim" (1989) czy "Hemarze" (1987).

Od 1965 związany jest z Teatrem Telewizji, gdzie wziął udział w prawie stu spektaklach, w reżyserii m.in. Tadeusza Kutza, Jerzego Antczaka, Pawła Trzaski, Tomasza Lengrena, Roberta Glińskiego, Zygmunta Hübnera, Laco Adamika, Tomasza Zygadły, Barbary Borys-Damięckiej, Gustawa Holoubka, Edwarda Dziewońskiego czy Juliusza Machulskiego. Wcielił się m.in. w Wienię w sztuce Tomasza Zygadły, na podstawie prozy Wieniedikta Jerofiejewa, "Moskwa - Pietuszki" (1992).

Marian Hemar, urodzony jako Jan Marian Hescheles, pseud. Jan Mariański, Marian Wallenrod, Harryman i inne (ur. 6 kwietnia 1901 we Lwowie, zm. 11 lutego 1972 w Dorking) – polski poeta, satyryk, komediopisarz, dramaturg, tłumacz poezji, autor tekstów piosenek.Dobrodziej złodziei. Komedia w pięciu aktach – komedia autorstwa Karola Irzykowskiego (współautorem był przyjaciel pisarza Henryk Taeni Feigenbaum - pseud. Henryk Mohort). Utwór został wydany w Stanisławowie w roku 1907, nakładem Albina Staudachera i Spółki. Pracę nad tekstem zakończono w marcu 1906 roku.

Wystąpił w około dwustu przedstawieniach Teatru Polskiego Radia (w tym w serialu radiowym Każdy żyje jak umie, czyli skąd się wzięli "Sami swoi”) u takich reżyserów jak: Waldemar Modestowicz, Janusz Kukuła, Jan Warenycia, Wojciech Markiewicz, Janusz Zaorski, Tomasz Man i wielu innych.

W latach 1964–1971 występował w Teatrze Klasycznym w Warszawie, następnie w Teatrze Studio (1971–1977), Teatrze Kwadrat (1978) i Teatrze Komedia (1979–1981). Od 1981 jest aktorem Teatru Ateneum w Warszawie. Na deskach teatru gra monogram "W progu" Glena Bergera w reżyserii Bartosza Konopki, którego premiera premiera odbyła się 12 czerwca 2013.

Dreszcze – polski psychologiczny film polityczny z 1981 roku w reżyserii Wojciecha Marczewskiego, nakręcony na podstawie autorskiego scenariusza. Tematem filmu są czasy stalinizmu widziane oczyma dorastającego chłopca Tomka Żukowskiego (Tomasz Hudziec), który przeżywa polityczną fascynację komunistyczną propagandą oraz erotyczną fascynację szerzącą ową propagandę druhną-przewodniczką (Teresa Marczewska)i. Film miał premierę 23 listopada 1981, lecz już w następnym miesiącu został zdjęty z ekranów kin i otrzymał zakaz rozpowszechniania. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” – polskie resortowe odznaczenie w formie odznaki, nadawanej w latach 1962-2005 osobom zasłużonym w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Znany z wykonań piosenki aktorskiej, z występów w kabaretach i ról komediowych. Współpracował m.in. z Teatrem Scena Prezentacje w Warszawie. Przez wiele lat współpracował z Marcinem Wolskim i kabaretem „60-tka”. Wraz z Wiktorem Zborowskim tworzył kabaret „Super-duo”. Wykonywał pieśni Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy, Jacquesa Brela w tłumaczeniu Wojciecha Młynarskiego, teksty Antoniego Słonimskiego, Juliana Tuwima, Mariana Hemara, Jonasza Kofty, Marcina Wolskiego czy Jana Pietrzaka.

Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Tomasz Zygadło (ur. 23 grudnia 1947 w Warszawie, zm. 17 września 2011 w Warszawie) — polski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta. Znany jako twórca filmów o ludziach niepogodzonych ze swoim życiem.

W 2015 nagrał płytę z piosenkami Leonarda Cohena i Jaromira Nohavicy – ''Opania Cohen Nohavica''.

Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Dubbing (dawniej dublaż) – tworzenie ścieżki dialogowej filmu, serialu lub gry, polegające na podłożeniu ścieżki z lokalną wersją językową. Głosy podkładają często wyspecjalizowani aktorzy głosowi. Mianem dubbingu potocznie określa się również dogrywanie w studiu dialogów do już udźwiękowionego materiału w celu polepszenia jego jakości.
Emilian Kazimierz Kamiński (ur. 10 lipca 1952 w Warszawie) – aktor i reżyser teatralny, filmowy i musicalowy, wokalista i pisarz. Założyciel Fundacji Atut i Teatru Kamienica. Brat Doroty Kamińskiej.
Kazimierz Julian Kutz (ur. 16 lutego 1929 w Szopienicach) – polski reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta filmowy, członek założyciel Stowarzyszenia Filmowców Polskich (1966), senator IV, V, VI i VIII kadencji, poseł na Sejm VI kadencji.
Bogowie – polski film biograficzny z 2014 roku w reżyserii Łukasza Palkowskiego, zrealizowany na podstawie scenariusza Krzysztofa Raka. Bohaterem filmu jest Zbigniew Religa (odtwórca roli – Tomasz Kot), który przeprowadził w 1985 roku pierwszą udaną w Polsce transplantację serca. Film śledzi dokonania Religi w latach 80. XX wieku, zmierzające do owej transplantacji wbrew skostniałej biurokracji służby zdrowia okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Robert Ignacy Gliński (ur. 17 kwietnia 1952 w Warszawie) – polski reżyser. Były rektor Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.
Piosenka aktorska – utwór słowno-muzyczny, w którym wokalista wykorzystuje aktorskie środki wyrazu obok środków muzycznych. Istotna jest tu aktorska interpretacja tekstu. Jest to także jeden z przedmiotów wykładanych w uczelniach kształcących przyszłych aktorów (w Polsce został wprowadzony pod koniec lat 50. XX wieku).
Jonasz Kofta właśc. Janusz Kafta (ur. 28 listopada 1942 w Mizoczu na Wołyniu, zm. 19 kwietnia 1988 w Warszawie) – polski poeta, dramaturg, satyryk, piosenkarz i malarz.

Reklama