Marian Haisig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Haisig (ur. 31 maja 1908 we Lwowie, zm. 10 czerwca 1996 we Wrocławiu) – polski profesor historii, sfragistyk, heraldyk i numizmatyk, pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Jan Ptaśnik (ur. 15 stycznia 1876 w Mikluszowicach koło Bochni, zm. 22 lutego 1930 we Lwowie) - polski historyk, mediewista, badacz historii materialnej i historii kultury, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, członek PAU, członek czynny Towarzystwa Naukowego we Lwowie.

Życiorys[ | edytuj kod]

Dyplom magistra filozofii w zakresie historii uzyskał na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Pracę magisterską Mennica lwowska do roku 1658 napisał pod kierunkiem prof.J. Ptaśnika. Od 1932 zajmował się opracowywaniem zbiorów sfragistycznych Bolesława Podczaszyńskiego, najpierw jako asystent wolontariusz UJK, w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii, od 1933 jako asystent i od 1936 jako starszy asystent. W 1936 obronił pracę doktorską pt. Bolesław Podczaszyński jako sfragistyk i jego zbiory (promotorem był prof. dr Teofil Modelski). Okupację spędził we Lwowie uczestnicząc w tajnym nauczniu. Od 1946 we Wrocławiu jako asystent, później adiunkt w Katedrze Historii Średniowiecznej Powszechnej Uniwersytetu Wrocławskiego. Równocześnie pracował jako kolejno asystent, adiunkt i kustosz w Dziale Historycznym Muzeum Śląskiego. W 1951 zmuszony do odejścia z uniwersytetu, od 1954 pracował w Instytucie Kultury Materialnej PAN uzyskując tamże tytuł docenta.

Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:Tajne komplety – używane w Polsce określenie nauczania prowadzonego nielegalnie poza szkołą lub uczelnią w okresie zaborów lub wojny.

Od 1957 ponownie na Uniwersytecie Wrocławskim, jako docent w Katedrze Historii Gospodarczej i Społecznej, a od 1963 jako profesor nadzwyczajny. W 1971 został mianowany profesorem zwyczajnym. Po przejściu na emeryturę w 1978 pracował na części etatu w Archiwum Państwowym we Wrocławiu, prowadząc badania naukowe, głównie z zakresu sfragistyki.

Docent (niem. Dozent od łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

Opublikował ponad 200 prac z zakresu historii powszechnej, polskiej i śląskiej, zwłaszcza z dziedziny sfragistyki, numizmatyki, heraldyki i kultury materialnej.

Był członkiem komitetu redakcyjnego pomnikowego dzieła z zakresu heraldyki miejskiej Miasta polskie w Tysiącleciu (tom 1, 1965, tom 2, 1967).

Wydana w 1953 praca pt. Studia nad legendą pieczęci miejskiej jest fragmentem jego rozprawy habilitacyjnej. Prof. Haisig był współautorem jedynego polskiego podręcznika akademickiego do sfragistyki – Gumowski M., Haisig M., Mikucki S., Sfragistyka, Warszawa 1960.

Marian Gumowski (ur. 30 września 1881 w Krościenku nad Dunajcem, zm. 1 października 1974 w Toruniu) – polski numizmatyk i historyk.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Był wielokrotnie zapraszany przez samorządy lokalne i władze państwowe jako ekspert przy projektowaniu lub ustalaniu historycznych wzorów herbów miejskich. Zorganizował wystawy muzealne, głównie numizmatyczne i sfragistyczne, był promotorem i opiekunem prac naukowych.

Członek i członek honorowy towarzystw naukowych, m.in. Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Polskiego Towarzystwa Heraldycznego.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zmarł 10 czerwca 1996 we Wrocławiu i pochowany został na cmentarzu Osobowickim.

Niektóre publikacje[ | edytuj kod]

  • Śląsk w monetach, medalach i pieczęciach, 1958
  • Pieniądz kruszcowy na Śląsku do połowy XVIII w. Stan badań´i postulaty badawcze, 1966
  • Wczesnośredniowieczne skarby srebrne ze Śląska, 1966
  • Sfragistyka i heraldyka miast polskich w świetle dotychczasowych badań, 1947
  • Rzemiosło kowalsko-ślusarskie na Śląsku do połowy XVIII w., 1962
  • Śląski rodowód państwowego godła Polski, 1993
  • Wytwory ślusarskie odkryte w Opolu na Śląsku, Sprawozdania Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie, Warszawa, 1954
  • Herby miast Ziemi Kłodzkiej, Zeszyt Muzealne Ziemi Kłodzkiej nr 4, Kłodzko 1992
  • Znalezisko rzymskich denarów we wsi Zubowice, pow. Tomaszów Lubelski, Sprawozdania Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie, Warszawa, 1950
  • Jako współautor:

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold – oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. heraldry, franc. heraldique , niem. Heraldik) lub słowami pochodzącymi od nazwy herb (niem. Wappenkunde).
  • Miasta polskie w tysiącleciu (t. 1 1965, t. 2 1967),
  • wraz z M. Gumowskim i S. Mikuckim: Sfragistyka, Warszawa 1960.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Damian Tomczyk. IN MEMORIAM Profesor Marian Haisig (31 V 1908 – 10 VI 1996). „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego”. nowej serii t. III (XIV), s. 1-4, 1997. Stefan K. Kuczyński (red.). Wydawnictwo DiG & Polskie Towarzystwo Heraldyczne. ISSN 1230-803X (pol.). 
    Profesor (z łac. professor) – termin, który może oznaczać: tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym, stanowisko nauczycieli akademickich, tytuł honorowy nadawany w Polsce nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego oraz tytuł zwyczajowy używany w polskim szkolnictwie średnim.Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
    Sfragistyka (z gr. sphragís – "pieczęć"), nazywana niekiedy sygillografią (od łacińskiego sigillum – pieczęć) – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmującą się badaniem pieczęci jako źródeł historycznych, a także ich historią, powstawaniem itp.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Archiwum Państwowe we Wrocławiu – archiwum państwowe we Wrocławiu. W jego zasobach znajdują się dokumenty od XII w. do XXI w. związane głównie z Dolnym Śląskiem.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Numizmatyka (z gr. νομισματική) – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem monet, banknotów i innych znaków pieniężnych pod względem historycznym, estetycznym, a także technicznym. W ostatnich latach coraz częściej za dział numizmatyki uważana jest polityka monetarna (zwalczanie przestępczości monetarnej, polityka emisyjna, obieg pieniądza, jako wyraz świadomych działań emitenta). Pochodzenie słowa numizmatyka nie jest do końca jasne - nie wiadomo, czy pochodzi od łacińskiego nummus, czy też od greckiego nomisma. Numizmatyka ma swoje początki w XIV wieku, rozwinęła się w okresie renesansu. Największe w Polsce zbiory monet i medali znajdują się w muzeach narodowych w Warszawie i w Krakowie.
    Cmentarz Osobowicki – cmentarz komunalny, założony w 1867 kilkakrotnie powiększany, obecnie największy cmentarz Wrocławia o pow. 52 ha. Znajduje się przy ul. Osobowickiej 47-59 (niem. Osswitzer Weg).

    Reklama