Manuel Angelos Dukas Komnen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Manuel Angelos Dukas Komnen (zm. 1241) – władca (despota)Tesaloniki w latach 1230 – 1237, władca Tesalii w latach 1239 – 1241. Brat Teodora Angelosa Dukasa Komnena.

Teodor Angelos Dukas Komnen – (ur. 1180/1185, zm. po 1252, gr. Θεόδωρος Άγγελος Δούκας Κομνηνός, Theodōros Angelos Doukas Komnēnos) kuzyn cesarzy bizantyjskich Izaaka II i Aleksego III Angelosów, władca Epiru od 1214 do 1227 roku, cesarz Tesaloniki od 1227 do 1230 roku.Jan III Dukas Watatzes (gr. Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Batatzēs; ur. 1192, zm. 3 listopada 1254) – cesarz nicejski 1222–1254.

Po klęsce Teodora Dukasa Komnena pod Kłokotnicą, za zgodą zwycięskiego cara bułgarskiego Iwana Asena II Manuel objął rządy nad Tesaloniką, Epirem i Tesalią. Tereny w Tracji, Macedonii oraz część Albanii po bitwie przeszły po panowanie bułgarskie. Jeszcze w tym samym roku uniezależnił się w Epirze nieślubny syn Michała I Angelosa, noszący również imię Michał. Kiedy w 1235 roku car bułgarski zawarł przymierze z cesarzem nicejskim Janem III Watatzesem mające na celu wspólny atak na Konstantynopol, sojuszników wsparł również Manuel. Po dwóch latach oblegania Konstantynopola car bułgarski zmienił jednak politykę na antynicejską, dochodząc widocznie do wniosku, że likwidacja słabego Cesarstwa Łacińskiego przysporzy mu o wiele groźniejszego sąsiada. Car dla odmiany wspólnie z łacinnikami zaatakował wojska nicejskie. Przywrócony wówczas do łask ślepy Teodor Dukas Komnen wrócił do Tesaloniki i w krótkim czasie odsunął od władzy Manuela. Manuel zbiegł na dwór cesarzy nicejskich i w dwa lata później, przy pomocy sił nicejskich opanował Tesalię, w której rządził do śmierci w 1241 roku.

Jacek Bonarek – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, specjalista z zakresu historii bizantyńskiej.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Bonarek, Grecja po IV krucjacie..., w: J. Bonarek (red.) Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, s. 339-340, ​ISBN 83-08-03819-0​.
  • G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1967, s. 347-348.




  • Reklama