Manewry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Manewry – wszelkie czynności statku wodnego mające na celu dostosowanie jednostki pływającej do aktualnego stanu pogodowego, sytuacji awaryjnej lub zadań wyznaczonych przez kapitana. Oznacza to zmianę prędkości lub kursu lub ilości niesionego ożaglowania. Można zatem podzielić manewry na podgrupy:

Człowiek za burtą – nazwa alarmu (wykrzykiwanego dokładnie w tym brzmieniu) na jednostce pływającej, gdy wpadnie do wody ktoś z załogi lub pasażerów jednostki lub też gdy jakaś osoba zostanie dostrzeżona w wodzie przez kogoś z jednostki. Jest to jednocześnie nazwa manewru polegającego na odpowiednim podejściu jednostki do pływającego.Odpadanie – termin w żeglarstwie określający zmianę kursu na pełniejszy, tzn. na taki, w którym kąt pomiędzy osią diametralną jachtu a kierunkiem, z którego wieje wiatr, jest większy. Odpadanie zazwyczaj odbywa się poprzez wychylenie płetwy sterowej w odpowiednim kierunku.
  • Manewry portowe – zespół czynności, które jednostka pływająca wykonuje w obrębie basenu portowego np. ferholung, overholung, cumowanie, odejście od nabrzeża
  • Manewry związane z mijaniem i wyprzedzaniem jednostek – wyprzedzanie, mijanie
  • Manewry związane ze zmianą kursu – zwrot przez sztag, zwrot przez rufę, ostrzenie, odpadanie
  • Manewry związane ze zmianą ilości niesionego ożaglowania – stawianie żagli, refowanie żagli, zrzucanie żagli
  • Manewry awaryjne – podejmowane dla zażegnania sytuacji niebezpiecznej. Często decyzję o rozpoczęciu podejmują sami marynarze a przejęcie dowodzenia przez oficera czy kapitana następuje w trakcie ich trwania. Możemy wyróżnić takie jak: człowiek za burtą (w tym manewr monachijski), pożar na pokładzie, uszkodzenie takielunku, uszkodzenie poszycia, awaria urządzenia sterowego i skegu, zejście z mielizny, opuszczenie jednostki
  • Inne – stawanie w dryf, stawanie na kotwicy, sztrandowanie

  • Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego.Oficer – marynarz mający odpowiednie wykształcenie (przygotowanie) oraz wypływaną wymaganą praktykę morską, pełniący na statku morskim następujące stanowiska niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi:
    Takielunek – termin żeglarski oznaczający tę część osprzętu żaglowego na statku wodnym o napędzie żaglowym, która jest aktualnie rozmieszczona na jednostce w celu użytkowania.Ostrzenie – termin w żeglarstwie określający zmianę kursu na ostrzejszy, tzn. na taki, w którym kąt pomiędzy diametralną jachtu a kierunkiem, z którego wieje wiatr, jest mniejszy. Ostrzenie zazwyczaj odbywa się poprzez wychylenie płetwy sterowej w odpowiednim kierunku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wyprzedzanie – manewr przejeżdżania (bądź przechodzenia) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w tym samym kierunku.
    Cumowanie – unieruchomienie jednostki pływającej (statku wodnego) przy nabrzeżu, kei, pomoście, burcie innej jednostki, boi, pławie, dalbie, beczce cumowniczej itp.
    Sztrandowanie (z niem. der Strand – plaża; niepopr. wysztrandowanie) – doprowadzenie do celowego i kontrolowanego osadzenia jednostki pływającej na piaszczystym brzegu, płytkiej wodzie lub na mieliźnie; lądowanie na brzegu. Sztrandowanie stosuje się np. wtedy, gdy jednostka nie jest w stanie dotrzeć do miejsca przeznaczenia, a jej dalsze przebywanie na wodzie może zagrażać znajdującym się na niej ludziom bądź ładunkowi, grozić zatonięciem samej jednostki czy zanieczyszczeniem środowiska naturalnego. Przyczyną sztrandowania może być uszkodzenie jednostki w czasie sztormu.
    Kapitan - funkcja, osoba dowodząca statkiem (jednostką pływającą). Kapitan w każdej chwili rejsu jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo załogi i stan techniczny jednostki, którą prowadzi.
    Urządzenie sterowe – układ mechaniczny, hydrauliczny bądź elektroniczny służący do zmiany położenia płetwy sterowej. Przyjmuje różne formy w zależności od wielkości, konstrukcji i przeznaczenia jednostki pływającej. Zadaniem urządzenia sterowego jest zachowanie jak najwyższej sprawności steru przy jak najmniejszym wysiłku sternika.
    Overholung (lub owerholung) – obrócenie o 180°, przy użyciu cum i szpringów, zacumowanej jednostki pływającej w celu np. uzyskania dostępu do drugiej burty dla wykonania prac konserwacyjnych (mycie, malowanie itp.), częściej w celu dogodnego postoju albo właściwego ustawienia jednostki żaglowej dla odejścia z miejsca cumowania bez użycia napędu mechanicznego (jedynie na żaglach). Na jednostkach mających płetwę sterową, silnik zaburtowy itp. zawieszone bezpośrednio na rufie wygodniejsze i bezpieczniejsze może być obracanie dziobem do nabrzeża. Na jednostkach z bukszprytem (zwłaszcza z delfiniakiem) szczególnie przy wysokim nabrzeżu dogodniejsze może być obracanie rufą do kei.
    Ferholung (przeholowanie, czasami forholung) – zmiana miejsca cumowania jednostki pływającej (zwykle nieposiadającej napędu mechanicznego lub mającej ten napęd niesprawny) poprzez przeholowanie (przeciągnięcie) jej siłami mięśni załogi na cumach i szpringach. Odnośnie większych jednostek przesunięcie (przestawienie) wzdłuż nabrzeża z użyciem wind lub kabestanów, czasem silnika lub holownika z cumami i szpringami sukcesywnie przenoszonymi z polera na poler (stosownie do przemieszczania się jednostki) przez znajdującego się na kei cumownika.

    Reklama