Malafon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyrzutnia rakietotorped Malafon na niszczycielu "Maillé-Brézé"

Malafonfrancuska rakietotorpeda, używana na okrętach francuskiej marynarki wojennej od 1966 do 1997. Nazwa powstała jako skrót od nazwy producenta Latécoère (MArine LAtécoère FONd).

Kadłub – część konstrukcji łącząca pozostałe części, zespoły i podzespoły wchodzące w skład tej konstrukcji. Kadłub utrzymuje pozostałe części w określonym wzajemnym położeniu oraz przejmuje obciążenia działające na te części. Stanowi też osłonę chroniącą przed wpływami otoczenia. Małe kadłuby są nazywane korpusami.Okręt podwodny – wojskowa jednostka pływająca, konstrukcyjnie przystosowana do prowadzenia działań i operacji zarówno na powierzchni, jak i pod wodą; współcześnie jedna z głównych klas okrętów. Okręty podwodne zdolne są do samodzielnego zanurzenia i wynurzenia oraz kontrolowanego pływania pod wodą, a także do prowadzenia w tym środowisku walki oraz wykonywania zadań transportowych i rozpoznawczych.

Rozwój[ | edytuj kod]

Malafon był pierwszą i jedyną francuską rakietotorpedą, skonstruowaną w ramach poszukiwania środków zwalczania okrętów podwodnych na większych odległościach. Prace nad systemem rozpoczęły w 1956 wspólnie firmy ECAN z Saint-Tropez i wytwórnia lotnicza Latécoère. Pierwszych odpaleń próbnych pocisków dokonano w 1959 ze stanowiska brzegowego, okrętu doświadczalnego "Ile d'Oléron" i samolotu. Przebiegły one pomyślnie. W ciągu dalszych lat trwały prace nad systemem kierowania, torpedą kierowaną Alcatel L4 oraz wyrzutnią. Jako pierwszy kompletny system otrzymał niszczyciel "La Galissonnière" typu T56, pełniący rolę jednostki doświadczalnej, który wszedł do służby w 1962. Prowadzono na nim dalsze próby rakietotorpedy, łącznie z pierwszymi odpaleniami kierowanymi. System ostatecznie został przyjęty do służby operacyjnej w 1966.

Westland Lynx – wielozadaniowy wojskowy śmigłowiec zaprojektowany przez brytyjską wytwórnię Westland, produkowany również licencyjnie przez francuską wytwórnię Aerospatiale, na użytek Francji. Wielka Brytania zakupiła 120 sztuk w wersji lądowej z płozami i 80 śmigłowców morskich z podwoziem kołowym, do kilkunastu krajów eksportowano głównie morskie odmiany zwalczania okrętów podwodnych. W 1986 pilot John Egginton ustanowił na nim światowy rekord prędkości śmigłowca na dystansie między 15 a 25 km. Prędkość, jaką osiągnął, wynosiła 400,87 km/h Śmigłowiec zawdzięcza ten wynik sztywnej konstrukcji łopat i unikatowej konstrukcji głowicy wirnika nośnego.Niszczyciele rakietowe typu Suffren - francuskie niszczyciele rakietowe z lat 60. XX wieku. Zbudowano 2 okręty tego typu.

System Malafon używany był tylko przez marynarkę francuską, otrzymało go 12 okrętów: niszczyciel "La Galissonnière", 2 niszczyciele rakietowe typu Suffren, 3 niszczyciele rakietowe typu Tourville, 5 niszczycieli typu T47 przebudowanych do wariantu przeciwpodwodnego i fregata "Aconit" (F56).

Zwalczanie okrętów podwodnych (ZOP, ang. ASW – Anti-Submarine Warfare) – dział morskiej sztuki wojennej, który stawia sobie za cel wykrywanie i niszczenie (uszkodzenie) wrogich okrętów podwodnych przy pomocy własnych okrętów nawodnych i podwodnych, min przeciw podwodnych oraz samolotów i helikopterów.Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowych

System wycofano z użytku w 1997, a zadania broni do walki z okrętami podwodnymi na większych odległościach przejęły ostatecznie śmigłowce pokładowe Westland Lynx.

Opis[ | edytuj kod]

Rakietotorpeda Malafon składa się z trzech głównych zespołów: płatowca, posiadającego kadłub, skrzydła i w ogonowej części usterzenie; zamocowanej w przedniej części kadłuba i w 1/3 długości wystającej z niego torpedy L4 oraz z dwóch rakietowych silników startowych na paliwo stałe, mocowanych pod tylną częścią. Na końcach skrzydeł są smugacze, umożliwiające wizualną kontrolę lotu. W skład systemu wchodzi obrotowa jednoprowadnicowa wyrzutnia szynowa o masie 10,5 t, magazyn – hangar mieszczący 13 pocisków w stanie rozmontowanym i obsługę oraz pomieszczenia z wyposażeniem elektronicznym. Składniki te, zajmujące sporo miejsca, ograniczają zastosowanie systemu do dużych okrętów. Pociski są ostatecznie montowane przed umieszczeniem na wyrzutni.

Powierzchnie sterowe – ruchome elementy zewnętrzne samolotu, pozwalające na sterowanie jego lotem. Zmieniając kierunek przepływu strumienia powietrza zmieniają siły i momenty aerodynamiczne, powodując obrót względem osi wzdłużnej, poprzecznej i pionowej samolotu.Niszczyciele rakietowe typu Tourville (F67) – seria trzech francuskich niszczycieli rakietowych (we Francji klasyfikowanych jako fregaty) należących do Francuskiej Marynarki Wojennej. Okręty są wyspecjalizowane w zwalczaniu okrętów podwodnych.

Cel – zanurzony okręt podwodny wykrywany jest wstępnie za pomocą okrętowej stacji hydrolokacyjnej lub innych środków, w tym przy użyciu samolotów i śmigłowców. Rakietotorpeda jest wystrzeliwana z wyrzutni ustawionej w kierunku celu, pod kątem 15°. Podczas pierwszych 4 sekund lotu jest napędzana przez silniki startowe, nadające jej prędkość 230 m/s (828 km/h) i wysokość lotu 200 m, następnie silniki się oddzielają, a pocisk przechodzi do lotu szybowego, kierowany przez automatycznego pilota. Tor lotu może też być w pewnym zakresie korygowany drogą radiową, w zależności od wyliczeń urządzeń kierowania walką okrętu. W rejonie celu płatowiec jest hamowany przez spadochron hamujący i oddziela się od niego torpeda, która wpada do wody. Torpeda następnie poszukuje celu za pomocą sonaru, zataczając kręgi. Zasięg systemu wynosi maksymalnie 18 km (13 km lotu i 5 km torpedy).

Rakietotorpeda – system uzbrojenia okrętów służący do zwalczania okrętów podwodnych. W jego skład wchodzi rakieta przenosząca torpedę.Smugacz - element pocisku którego celem jest wytworzenie ciągnącej się za pociskiem smugi ognia (w przypadku pocisków świetlnych) lub dymu (w przypadku pocisków smugowych).

System Malafon uznawany był za średnio udany z powodu ujemnych cech, jak umiarkowany zasięg, duże rozmiary oraz niska szybkostrzelność.

Dane taktyczno-techniczne[ | edytuj kod]

Pocisk

  • masa: 1330 kg z silnikami (inne dane: 1480 kg)
  • prędkość: do 230 m/s (828 km/h)
  • zasięg: 13 km
  • długość: 5,85 m
  • średnica kadłuba: 0,65 m
  • rozpiętość: 3,19 m
  • Torpeda

  • kaliber: 533 mm
  • długość: 3,13 m
  • masa: 540 kg (inne dane 525 kg)
  • masa materiału wybuchowego: 104 kg
  • prędkość: 30 węzłów
  • zasięg pod wodą: 5 km
  • głębokość zanurzenia: 300 m
  • Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej. Stacja hydrolokacyjna (hydrolokator) - urządzenie przeznaczone do określania położenia obiektów pod wodą, montowane najczęściej na jednostkach pływających. Stosowane w żegludze do wykrywania przeszkód podwodnych, w rybołówstwie do określania położenia ławic ryb oraz na okrętach wojennych do określania położenia okrętów podwodnych. Ze względów historycznych istnieje cała gama nazw określających stację hydrolokacyjną. Stacje hydrolokacyjne dzieli się na bierne: szumonamiernik lub sonar pasywny oraz aktywne: sonar aktywny lub ASDIC. Czasami jako synonimu stacji hydrolokacyjnej używa się nazwy jej części składowej - hydrofonu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Spadochron hamujący — typ spadochronu zaprojektowanego specjalnie do zmniejszenia prędkości opadania ładunków wyrzuconych ze statków powietrznych w początkowej fazie opadania lub w celu skrócenia dobiegu samolotów i wahadłowców po wylądowaniu, poprzez zwiększenie oporów aerodynamicznych. Spadochron hamujący jest stosowany również do hamowania samochodów sportowych typu dragster, oraz pojazdów używanych do bicia rekordów prędkości.
    Węzeł (ang.: knot), w skrócie w. (ang.: kn lub kt albo kts) – jednostka miary, równa jednej mili morskiej na godzinę. Stosowana do określania prędkości morskich jednostek pływających, a w części państw i w ruchu międzynarodowym także statków powietrznych (samolotów, śmigłowców, szybowców, balonów). Ponadto w meteorologii – pomocniczo do określania prędkości wiatrów i prądów morskich (zasadniczą jednostką jest m/s). W żegludze śródlądowej używa się kilometrów na godzinę.

    Reklama