• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Magadha

    Przeczytaj także...
    Ćandragupta II, Czandragupta II - indyjski król z dynastii Guptów, syn Samudragupty. Rządy sprawował od ok. 375 do 415 roku. Jego panowanie jest często określane jako złoty wiek w historii Indii. Słynął ze swojego męstwa i rycerskości. W latach 388-409 stoczył długą wojnę z Śakami w wyniku której podbił Gudźarat oraz wyżynę Malwa. Rozszerzył swe panowanie w północnych Indiach poprzez działania wojenne, a na wyżynie Dekan dzięki małżeństwu przybrał tytuł Wikramaditja - (Słońca Waleczności). W celu zabezpieczenia od najazdów z południa zawarł sojusz z Wakatakami, potwierdzony małżeństwem jego córki Prabhawati z królem Wakataków Rudraseną II.Ćandragupta Maurja lub Czandragupta Maurja (sanskryt चन्द्रगुप्त मौर्य) – pierwszy władca uniwersalny w historii Indii (od ok. 321 p.n.e do 297 p.n.e.) Założyciel dynastii Maurjów, która zjednoczyła pod swoimi rządami prawie cały subkontynent, dziad króla Aśoki. Opisany przez Plutarcha, korzystającego z niezachowanej relacji greckiego posła na dwór indyjski Megastenesa, jako król Sandrakottos (Żywot Aleksandra LXII).
    Bihar (hindi बिहार, trb.: Bihar, trl.: Bihār; ang. Bihar) – stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Patnie. Bihar graniczy na północy z Nepalem. Na zachodzie ze stanem Uttar Pradesh, Jharkhand na południu i z Bengalem Zachodnim na wschodzie. Stan jest położony na żyznej równinie Gangesu. Jest to trzeci pod względem liczby ludności stan indyjski.
    Przybliżony obszar Magadhy w V w. p.n.e.
    Magadha ok. 600 r. p.n.e., faza przed dynamicznym rozwojem

    Magadha (skt मगध) – jedno z szesnastu mahājanapad (w sanskrycie, "wielkie państwo"). Główny obszar królestwa stanowił obszar Biharu na południe od Gangesu; stolicą było najpierw miasto Rajagriha (obecnie Rajgir), a później Pataliputra.

    Pusyamitra Sunga lub Puszjamitra Siunga ( ? - ok. 151 p.n.e.), bramin, założyciel dynastii Sunga. Był dowódcą armii ostatniego władcy z dynastii Maurjów, którego obalił w wyniku przewrotu pałacowego w 183 p.n.e.. W czasie swych rządów dążył do przywrócenia wierzeń i rytuałów wedyjskich.Ajatashatru lub Adźataśatru - król imperium Magadha we wschodnich Indiach panującym między 493 a 491 i między 461 a 459 p.n.e. W czasie swego panowania powiększył imperium odziedziczone po ojcu Bimbisarze. Założył Pataliputrę (obecnie Patna) i wzmocnił obronność stolicy Radźagryhy. Jego następca został Udajin.

    Władcy Magadhy[ | edytuj kod]

    Dynastia Brihadratha[ | edytuj kod]

    Na wpół legendarni władcy według Purany]:

    Mahapadma Nanda (ur. 450 p.n.e., zm. 362 p.n.e.) – władca królestwa Magadha od 403 p.n.e., założyciel dynastii Nanda. Prowadził politykę podbojów nowych terytoriów. Przyłączył do swego królestwa m.in: Kalingę (obecnie Orisa) oraz wybrzeża Anghary.Bindusara lub Bhadrasara (ok. 320-272 p.n.e.) - król indyjski z dynastii Maurjów od ok. 300 p.n.e. Syn założyciela dynastii Ćandragupty. Kontynuował politykę ojca. Jego następca został jego syn Aśoka.
  • Brihadratha
  • Jarasandha
  • Sahadeva
  • Somapi (1678-1618 p.n.e.)
  • Srutasravas (1618-1551 p.n.e.)
  • Ayutayus (1551-1515 p.n.e.)
  • Niramitra (1515-1415 p.n.e.)
  • Sukshatra (1415-1407 p.n.e.)
  • Brihatkarman (1407-1384 p.n.e.)
  • Senajit (1384-1361 p.n.e.)
  • Srutanjaya (1361-1321 p.n.e.)
  • Vipra (1321-1296 p.n.e.)
  • Suchi (1296-1238 p.n.e.)
  • Kshemya (1238-1210 p.n.e.)
  • Subrata (1210-1150 p.n.e.)
  • Dharma (1150-1145 p.n.e.)
  • Susuma (1145-1107 p.n.e.)
  • Dridhasena (1107-1059 p.n.e.)
  • Sumati (1059-1026 p.n.e.)
  • Subhala (1026-1004 p.n.e.)
  • Sunita (1004-964 p.n.e.)
  • Satyajit (964-884 p.n.e.)
  • Biswajit (884-849 p.n.e.)
  • Ripunjaya (849-799 p.n.e.)
  • Dynastia Pradjota[ | edytuj kod]

    Rządząca w l. 799-684 p.n.e. na podstawie obliczeń z Waju Purany.

    Bimbisara, (Sanskrit: बिम्भिसार, 558 p.n.e. – 491 p.n.e.) – był królem imperium Magadha we wschodnich Indiach i rządził od 543 roku przed naszą erą aż do śmierci. Należał do dynastii Hariyanka.Ćandragupta I, Czandragupta I – indyjski król (tytułowany również jako maharadżadhiradża (wielki król królów), założyciel dynastii Guptów. Rządy sprawował od 320 roku, ok. 330 rządy przejął jego syn Samudragupta. Jego władza obejmowała Magadę i Kośali. Najistotniejszy wpływ na budowę późniejszej potęgi Guptów miał jego małżeństwo z księżniczką Kumaradewi z rodu Liććhawich, którego wpływy obejmowały rozległe tereny położone na północny wschód od Magady.
  • Pradyota
  • Palaka
  • Visakhayupa
  • Ajaka
  • Varttivarddhana
  • Dynastia Harijanka (545 p.n.e.-346 p.n.e.) i Dynastia Śiśunaga (430-364 p.n.e.)[ | edytuj kod]

  • Bimbisara (545-493 p.n.e.)
  • Ajatashatru (493-461 p.n.e.)
  • Darshaka (od 461 p.n.e.)
  • Udayin
  • Śiśunaga (430 p.n.e.)
  • Kakavarna (394-364 p.n.e.)
  • Kshemadharman (618-582 p.n.e.)
  • Kshatraujas (582-558 p.n.e.)
  • Nandivardhana
  • Mahanandin (do 424 p.n.e.)
  • Dynastia Nanda (424-321 p.n.e.)[ | edytuj kod]

  • Mahapadma Nanda (od 424 p.n.e.),
  • Pandhuka
  • Panghupati
  • Bhutapala
  • Rashtrapala
  • Govishanaka
  • Dashasidkhaka
  • Kaivarta
  • Dhana
  • | edytuj kod]

  • Ćandragupta Maurja (Sandrakottos) (324-301 p.n.e.)
  • Bindusara (301-273 p.n.e.)
  • Aśoka (273-232 p.n.e.)
  • Daśaratha (232-224 p.n.e.)
  • Samprati (224-215 p.n.e.)
  • Salisuka (215-202 p.n.e.)
  • Devavarman (202-195 p.n.e.)
  • Satadhanvan](195-187 p.n.e.)
  • Brhadrata (187-184 p.n.e.)
  • Dynastia Śunga (185-73 p.n.e.)[ | edytuj kod]

  • Pusyamitra Śunga (185-149 p.n.e.)
  • Agnimitra (149-141 p.n.e.)
  • Vasujyeshtha (141-131 p.n.e.)
  • Vasumitra (131-124 p.n.e.)
  • Andhraka (124-122 p.n.e.)
  • Pulindaka (122-119 p.n.e.)
  • Ghosha
  • Vajramitra
  • Bhagabhadra
  • Devabhuti (83-73 p.n.e.), ostatni król z dynastii Śunga
  • Dynastia Kanva (73-26 p.n.e.)[ | edytuj kod]

  • Vasudeva (od 73 p.n.e.)
  • Successors of Vasudeva (do 26 p.n.e.)
  • | edytuj kod]

  • Sri-Gupta I (ok. 240-290)
  • Ghatotkacha (290-305)
  • Ćandragupta I (305-335), twórca Imperium Guptów
  • Samudragupta (335-370)
  • Ramagupta (370-375)
  • Ćandragupta II (375-415)
  • Kumaragupta I (415-455)
  • Skandagupta (455-467)
  • Kumaragupta II (467-477)
  • Buddhagupta (477-496)
  • Ćandragupta III (496-500)
  • Wainjagupta (500-515)
  • Narasimhagupta (510-530)
  • Kumaragupta III (530-540)
  • Wishnugupta (c. 540-550)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Upinder Singh, A History of Ancient and Early Medieval India. From the Stone Age to the 12th Century, Pearson Education India, 2008, s. 272–273, ISBN 978-81-317-1677-9 [dostęp 2020-07-29] (ang.).
    Daśaratha (III wiek p.n.e.) – władca indyjskiego imperium Maurjów rządzący prawdopodobnie w latach 232 – 224 p.n.e., następca Aśoki Wielkiego.Aśoka (Asioka, Ashoka) (304-232 p.n.e.) – władca indyjskiego imperium Maurjów (dynastii, której po raz pierwszy udało się zjednoczenie znacznych obszarów subkontynentu indyjskiego. Maurjowie to dynastia panująca w państwie Magadha w latach od ok. 320 do ok. 185 p.n.e. Stolicą kraju była Pataliputra (dziś Patna w stanie Bihar), w pobliżu rzeki Son i jej ujścia do Gangesu), panujący, wedle różnych ustaleń, między 274-264 r. p.n.e. a 239-226 r. p.n.e.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.
    Agnimitra ( ? - 140 p.n.e.) – drugi władca dynastii Sunga. Objął tron po śmierci swego ojca Pusyamitra w 148 roku p.n.e. Panował 8 lat.
    Ganges, (hindi Ganga) – rzeka w południowej Azji, przepływająca przez Indie i Bangladesz. Jej długość wynosi 2700 km, a powierzchnia dorzecza 1125 tys. km² (z Brahmaputrą 2060 km²). Ganges uchodzi do Zatoki Bengalskiej będącej częścią Oceanu Indyjskiego.
    Samudragupta, indyjski król z dynastii Guptów, syn Ćandragupty I. Rządy sprawował od ok. 330 do 375 roku. W trakcie swego panowania podbił Bengal, Asam, Nepal. Od 350 roku rozpoczął ekspansję w kierunku południowym. Był władcą tolerancyjnym wobec innych religii, sam będąc wyznawcą Wisznu.
    Pataliputra (w devanagari: पाटलिपुत्र dzis. Patna) – miasto zbudowane przez Ajatashatru z dynastii Śiśunaga w 490 r. p.n.e. jako mały fort (Pataligrama) w pobliżu Gangesu, później stolica starożytnego indyskiego królestwa Magadhy, m.in. pod panowaniem Dhana Nanda i stolica Imperium Maurjów pod panowaniem Aśoki.
    Guptowie – dynastia panująca na różnych obszarach dzisiejszych Indii, Pakistanu, Bangladeszu i Afganistanu w latach 320 n.e. – 720 n.e.
    Mahadżanapada (sanskryt: महाजनपद, maha wielkie, dżanapada terytorium) – termin używany na określenie wczesnych państw indyjskich, powstałych w północnej części subkontynentu ok. połowy I tysiąclecia p.n.e.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.