Madonna z Brugii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Madonna z Brugiimarmurowa rzeźba Michała Anioła, datowana na lata 1503–1504, znana również jako Madonna z Dzieciątkiem (nid. Madonna met het Kind). Obecnie znajduje się w kościele Najświętszej Marii Panny w Brugii.

Kościół Najświętszej Marii Panny w Brugii (hol. Onze-Lieve-Vrouwekerk (Brugge)) – kościół rzymskokatolicki, położony w centrum Brugii w północno-zachodniej Belgii.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Rzeźba została wykonana z białego marmuru kararyjskiego, pochodzącego z okolic Carrary i była jedyną z nielicznych prac Michała Anioła, która opuściła Włochy za życia artysty. Jest utrzymana w stylu florenckiego renesansu.

Przedstawienie Madonny z Dzieciątkiem różni się od wykonywanych wcześniej rzeźb, bowiem regułą było ukazywanie Marii trzymającej Jezusa w ramionach, podczas gdy w tym przypadku nagi Jezus stoi między kolanami Marii i jest tylko lekko przytrzymywany.

Madonna z Dzieciątkiem tworzy zwartą, zamkniętą kompozycję, w której dziecko stanowi jedność z matką. W przeciwieństwie do marzycielskiego wyrazu twarzy Dzieciątka-Jezus, twarz patrzącej przed siebie Marii wyraża zaniepokojenie i troskę o dalsze losy syna. W lewej ręce trzyma rączkę Jezusa, zaś jej prawa ręka spoczywa na zamkniętej książce – w ten sposób rzeźbiarz podkreślił niepewność Marii dotyczącą przyszłych losów jej dziecka, podobnie jak wyraził to święty Łukasz w Ewangelii (2, 19): Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu.

Łukasz Ewangelista – wierny towarzysz i współpracownik Pawła Apostoła, któremu towarzyszył w wielu podróżach misyjnych. Według tradycji wczesnochrześcijańskiej jest autorem trzeciej Ewangelii, co potwierdzają Ireneusz z Lyonu (ok. 130–ok. 202) i Orygenes (185–254), oraz Dziejów Apostolskich – trzeciej i piątej księgi Nowego Testamentu; święty Kościoła katolickiego i prawosławnego (apostoł).Marmur karraryjski lub marmur kararyjski – szlachetna odmiana białego marmuru plamiście popielatego z harmonijnie rozmieszczonymi na białym tle żyłkami.

Madonnę z Brugii cechuje także szereg podobieństw do ukończonej niewiele wcześniej Piety, takich jak draperie sukni czy owal twarzy Marii.

Rzeźba była pierwotnie przeznaczona na ołtarz katedry w Sienie, lecz została zakupiona przez rodzinę Mouscron z Brugii. Kupiec Jan Mouscron dokonał zakupu podczas pobytu w Toskanii. W 1514 rzeźba została podarowana kościołowi Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Brugge Onze-Lieve-Vrouwekerk (niderl.)
  2. Biblia Tysiąclecia Nowy Testament. Ewangelia Łukasza (rozdział 2)

Materiały źródłowe[ | edytuj kod]

  • Monica Girardi, Jadwiga Walkowska (tłumacz): Michał Anioł. Warszawa: Rzeczpospolita : HPS, 2006, s. 32. ISBN 83-60529-24-8.
  • Tekst z tablicy informacyjnej dla turystów, znajdującej się przed ołtarzem z rzeźbą w Onze-Lieve-Vrouwekerk w Brugii
  • Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).Posąg (także statua) – pełnofigurowa rzeźba przedstawiająca człowieka, rzadziej zwierzę. Ustawiana na postumencie, czasem w niszy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Marmur (z stgr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów jako marmur definiuje wyłącznie skały węglanowe, przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 °C, wysokie ciśnienie), nazywając skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu „wapień krystaliczny” używa się w przypadku skał metamorficznych, jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej, poddanej metamorfizmowi.
    Toskania (wł. Toscana) – kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech, położony w Apeninach Północnych (Apeniny Toskańskie) oraz nad morzami: Liguryjskim i Tyrreńskim. Od północy graniczy z Ligurią oraz Emilią-Romanią, na wschodzie z Marche i Umbrią, a na południu z Lacjum. Stolicą regionu jest Florencja. W środkowej części Toskanii znajduje się kraina historyczna, a także region winiarski o nazwie Chianti.
    Renesans lub odrodzenie (z fr. renaissance – odrodzenie) – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apeninów, stolica Toskanii i prowincji Florencja, stolica Włoch w latach 1865–1871. W 2006 roku liczyła 366 tys. mieszkańców.
    Carrara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Massa-Carrara. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 65 560 osób, 923,4 os./km².

    Reklama