• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lwia Brama

    Przeczytaj także...
    Sztuka mykeńska – jest to najpóźniejszy okres rozwoju sztuki helladzkiej, datowany od 1600 p.n.e. do 1100 p.n.e. Czas trwania sztuki mykeńskiej został zakończony wraz z najazdem plemion doryckich i podbojem przez nich ziem zajmowanych przez Achajów.Sfinks – w mitologii greckiej uskrzydlony potwór o ciele lwa i głowie kobiety. Według Hezjoda córka Chimery i Ortrosa, w innych przekazach córka Tyfona i Echidny.
    Wapień – skała osadowa (chemogeniczna lub organogeniczna) zbudowana głównie z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu.
    Lwia Brama
    Lwia Brama – płaskorzeźba
    Lwia Brama od tyłu
    Lwia Brama w XIX wieku (ilustracja niemieckiej encyklopedii Pierers Konversationslexikon, 1891)

    Lwia Brama albo Brama Lwic (błędnie Brama Lwów) – główna brama cytadeli mykeńskiej, znajdująca się w północno-zachodniej części murów obronnych.

    Thomas Bruce, 7. hrabia Elgin i 11. hrabia Kincardine (ur. 20 lipca 1766 w Broomhall, zmarły w Fife 14 listopada 1841 roku w Paryżu) był brytyjskim dyplomatą.Belkowanie, entablatura (w architekturze klasycznej) – element konstrukcyjny leżący poziomo na kolumnach, półkolumnach i pilastrach. Składa się z trzech części: architrawu, fryzu i gzymsu.

    Wiodła do niej droga po rampie obudowanej murami ciosowymi. Obramowanie Lwiej Bramy tworzą dwa pionowo ustawione bloki kamienne, nachylone lekko ku środkowi. Szerokość otworu wynosi u dołu 3,07 m, u góry 2,85 a jego wysokość to 3,20 m. Nadproże tworzy blok kamienny grubości około 2 m i długości 4,50 m, nad którym została ustawiona trójkątna płyta kamienna, której wysokość wynosi 3 m, szerokość u podstawy 3,66 m, grubość 0,61 m.

    Rampa – pomost ustawiony najczęściej wzdłuż ściany hali przemysłowej, w porcie, kopalni, stacji kolejowej itp., ułatwiający załadunek i wyładunek materiałów, ludzi, zwierząt; także pochylnia ułatwiająca pokonanie różnicy poziomów, stosowana m.in. w starożytnym Egipcie do połączenia świątyń grobowych wewnątrz piramid.Cytadela – w starszych fortyfikacjach samodzielna, dominująca nad miastem lub prowincją twierdza. Na terytorium własnym zadaniem cytadeli była ochrona mieszkańców w przypadku najazdu wroga. Na terytoriach podbitych cytadele budowano w celu utrzymania w posłuszeństwie mieszkańców (taką rolę miała np. cytadela Aleksandrowska w Warszawie).

    Historia[ | edytuj kod]

    Datowana na II tysiąclecie p.n.e. (ok. 1250 p.n.e.) jest jedynym zachowanym przykładem monumentalnej rzeźby mykeńskiej. Pomimo że w ciągu wieków była zawsze przynajmniej częściowo odsłonięta przetrwała, zapewne dzięki ogromnej wadze, uniemożliwiającej wywóz. Lord Elgin napisał w 1801 roku: „Blok, na którym lwy są wyrzeźbione jest zbyt duży i zbyt odległy od morza, aby mieć jakąś nadzieję uzyskania tak sławnego dzieła z epoki Heroicznej”. Płaskorzeźba została całkowicie odsłonięta w 1840 roku, a cała brama w 1876 przez Heinricha Schliemanna.

    Gryf – mityczne zwierzę przedstawiane najczęściej z ciałem lwa oraz z głową i skrzydłami orła. Niektóre źródła dodają jeszcze uszy dzikiego osła. Na początku gryf pojawia się w sztuce, znacznie później w literaturze, widać także znaczne różnice pomiędzy opisami gryfa a jego obrazowaniem. Najstarsze przedstawienia pochodzą ze starożytnej Mezopotamii z ok. 3000 r. p.n.e., równocześnie motyw pojawił się w Egipcie. Do Europy dotarł ok. 1600 r. p.n.e. poprzez wyspy Kretę i Cypr. Pierwsza wzmianka pisana o gryfach pochodzi z ok. V w. p.n.e.Nadproże – poziomy, płaski lub sklepiony (przesklepienie) element konstrukcyjny w formie belki umieszczanej ponad otworami w ścianie. Jego zadaniem jest przeniesienie obciążeń oddziałujących na fragment ściany ponad otworem na mur po obu stronach otworu. Nadproża wykonywane są najczęściej jako belki żelbetowe wylewane na budowie, prefabrykowane belki żelbetowe, ceramiczno-żelbetowe, ze zbrojonego betonu komórkowego, stalowe lub z cegły zbrojonej prętami stalowymi lub bednarką (tzw. nadproże Kleina)

    Płaskorzeźba[ | edytuj kod]

    Trójkątna płyta z wapienia, wypełniająca tzw. trójkąt odciążający, dekorowana jest płaskorzeźbą, na której osi przedstawiona jest kolumna z fragmentem belkowania. Po jej bokach znajduje się para zwierząt wpisanych w trójkątne pole. Przednimi łapami wspierają się na niskich ołtarzach, umieszczonych pod kolumną.

    Mykeny (nowogr. Μυκήνες Mykḗnes, starogr. Μυκῆναι Mykēnai) – starożytne miasto greckie znajdujące się w północno-wschodniej części Peloponezu. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. ośrodek kultury mykeńskiej. Według mitologii, Mykeny założył Perseusz - założyciel dynastii Perseidów. Miasto było zamieszkane przez Achajów. Około 1100 p.n.e. cytadela została zdobyta przez Dorów. Po zniszczeniu przez nich straciło znaczenie. Jednym z mitycznych królów Myken był Agamemnon z rodu Atrydów, zdobywca Troi. Tradycja i wyniki badań naukowych wskazują, że Mykeny były głównym ośrodkiem politycznym Grecji epoki brązu.Johann Ludwig Heinrich Julius Schliemann (ur. 6 stycznia 1822 w Neubukow, Meklemburgia, zm. 26 grudnia 1890 w Neapolu, Włochy) – niemiecki archeolog-amator, odkrywca Troi, Myken i Tirynsu.

    Zwierzęta te są powszechnie uważane za lwy (lub lwice) i stąd pochodzi nazwa bramy. Jednak ze względu na ich niezachowane głowy, identyfikowane bywają także z gryfami bądź sfinksami. Niektórzy badacze sądzą, że głowy były wykonane z innego materiału i doczepiane (miałyby to potwierdzać otwory widoczne w ciałach zwierząt).

    Relief (płaskorzeźba) – kompozycja rzeźbiarska wykonana na płycie kamiennej, metalowej lub drewnianej z pozostawieniem na niej tła. Dzieło uzyskuje się poprzez rzeźbienie, kucie lub odlewanie. Pomimo że płaskorzeźby powstawały jako dekoracja architektoniczna, to często stanowią odrębne, pełnowartościowe dzieło sztuki.Cios – blok z kamienia najczęściej w kształcie prostopadłościanu. Ma przynajmniej jedną powierzchnię obrobioną w sposób dekoracyjny i przeznaczoną do eksponowania na powierzchni lica budowli. Stosowany był do wznoszenia monumentalnych budynków już w starożytności (Egipt, Grecja, Rzym), w budownictwie romańskim i gotyckim, później w budynkach reprezentacyjnych (najczęściej neoromańskich) oraz przy budowie silnie obciążonych elementów, jak fundamenty, filary mostów i wiaduktów.

    Także znaczenie bramy jest kwestią sporną. Obok funkcji dekoracyjnej wskazywane jest znaczenie symboliczne – świeckie lub sakralne. Zgodnie z częstym w kulturze śródziemnomorskiej zwyczajem przedstawiania bóstwa w formie zastępczej, kolumnę z reliefu Lwiej Bramy można odczytywać jako symbol budowli kultowej, równoznaczny z wizerunkiem bóstwa.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Rutkowski 1987 ↓, s. 221.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bogdan Rutkowski, Sztuka egejska, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1987, ISBN 83-221-0359-X, OCLC 749224202.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • sztuka mykeńska




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.898 sek.