Luohan Guichen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Luohan Guichen (ur. 867, zm. 928; chiń. 羅漢桂琛, pinyin Luōhàn Guīchēn; kor. 라한계침 Lahan Kyech'im; jap. Rakan Keijin; wiet. La Hán Quế Sâm) – chiński mistrz chan. Znany był także jako Dizang i Tanzhou Guichen (漳州桂琛).

Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.

Życiorys[ | edytuj kod]

Pochodził z dawnego Changshanu, położonego w obecnej prow. Zhejiang. Noty biograficzne o nim zawierają informacje, iż już w dzieciństwie odmówił jedzenia mięsa i wstąpił do klasztoru. Mnichem został w świątyni Wansui w tej samej prowincji, z której pochodził. Jego nauczycielem był Wuxiang. Początkowo studiował Winaję, bardzo ściśle przestrzegał także jej reguł. Jednak w końcu oznajmił, iż pilnowanie się przez złamaniem ślubowań i przestrzeganie wskazań nie jest prawdziwym poświęceniem. I wtedy zwrócił się w stronę nauk szkoły chan.

Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.Xuefeng Yicun (雪峰義存; ur. 822, zm. 908) (kor. Sǒlbong Ŭijon ( ); jap. Seppo Gison (Zokotsu) ( ); wiet. Tuyết Phong Nghĩa Tồn) – chiński mistrz chan.

Jego pierwszym nauczycielem był mistrz chan Yuefeng Yicun ale pod jego kierunkiem nie zrobił żadnego postępu. Dopiero uczeń tego mistrza, także już mistrz chan Xuansha Shibei doprowadził Dizanga (to było inne buddyjskie imię Luohana od klasztoru, w którym później przebywał) do przebudzenia. Huansha sprawdzał Dizanga pytając W trzech światach jest tylko umysł. Jak to rozumiesz? Dizang wskazał na krzesło i powiedział Jak mistrz to nazywa? Xuansha odparł Krzesłem. Dizang na to Zatem mistrz nie może mówić, że w trzech światach jest jedynie umysł. Xuansha rzekł Mówię, że jest ono wykonane z bambusa i drewna. A ty powiesz, że jest zrobione z czego? Dizang odpowiedział Także mówię, że jest zrobione z bambusa i drewna. Xuansha podsumował Szukałem na całej wielkiej ziemi osoby, która rozumie buddyzm, ale nie znalazłem takiej.

Ta rozmowa doprowadziła Dizanga do wielkiego przebudzenia.

Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Tipitaka – zbiór nauk buddyjskich, spisany w języku palijskim. Tipitaka nazywana jest kanonem palijskim, składa się z trzech części – koszy (w Polsce spotyka się określenie "Trójkosz"):

Xuansha przekazał Dizangowi także ezoteryczne nauki zwane samaya, które Dizang propagował przez całe życie. Zyskał ogromną reputację i chociaż nie pragnął przewodzić społeczności buddyjskiej, to władze Zhangzhou (obecnie miasto Zhangpu w prowincji Fujian) wybudowały dla niego klasztor Dizang (Magazyn Ziemi) i mistrz został w nim opatem. Przebywał w nim 1.5 roku.

Qingxi Hongjin (chiń.: 清溪洪進; zm. 954) – chiński mistrz chan z południowej szkoły chanu znany także jako Jinshan.Xuansha Shibei (玄沙師備; ur. 835, zm. 908) (kor. Hyǒnsa Sabi ( ); kor. Gensha Shibi ( ); wiet. Huyền Sa Sư Bị) – chiński mistrz chan.

Następnie Long Xi – zastępca miliarnego militarnego dowódcy regionu – zaprosił Guichena do prowadzenia wykładów dla ludności w klasztorze Arhata (chiń. Luohan si)

Był podobno raczej smutnego usposobienia.

Najsłynniejszym jego uczniem był Fayan Wenyi, założyciel szkoły chan fayan.

Dizang otrzymał pośmiertny tytuł Mistrz Chan Prawdziwej Odpowiedzi.

Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Shitou Xiqian (石頭希遷; ur. 700, zm. 790; kor. Sǒkju Hŭijon, jap. Sekitō Kisen, wiet. Thạch Đầu Hi Thiên) – chiński mistrz chan szkoły północnej, jeden z kluczowych mistrzów w historii chanu.
Samaja (skt. sam - razem + aja - iść; tyb. dam tsig), termin dosłownie tłumaczony jako obietnica, choć może mieć również inne znaczenia, takie jak porozumienie, zaangażowanie, wskazanie, ograniczenie.
Fayanzong (法眼宗; kor. pǒban chong ( ) | jap. hōgen-shū ( ) | wiet. Pháp Nhãn tông) – chińska szkoła chan założona przez mistrza chan Fayana Wenyi i będąca jedną z pięciu szkół chan jego środkowego okresu rozwoju, zwanych Pięcioma domami chan.
Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
Longji Shaoxiu (chiń.: 龍濟紹修; zm. 954) – chiński mistrz chan należący do tradycji szkoły południowej chan. Znany także jako Xiushan (修山).
Przekaz Dharmy – zwyczajowa ceremonia w buddyzmie chan, zapewniająca ciągłość linii przekazu, duchową relację pomiędzy nauczycielem a uczniem oraz relacje w buddyjskiej rodzinie dharmicznej. W buddyzmie koreańskim zasadniczo przekaz Dharmy był traktowano podobnie. W szkole rinzai praktycznie jest wykorzystywana do zapewnienia "prawdziwej linii" mistrzów. W sōtō ma najniższy status, służy głównie do zapewnienia dziedziczenia świątyni przekazywanej przez ojca synowi.
Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

Reklama