Lukusta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sylvestre 1870-80 Locusta testing poison.jpg

Lukusta, Lokusta (zm. 69) - rzymska zawodowa trucicielka; jej postać jest opisana w Rocznikach autorstwa Tacyta.

Galba (właśc. Servius Sulpicius Galba, po objęciu władzy jako cezar: Servius Galba Imperator Caesar Augustus; 25 grudnia 3 p.n.e., Terracina - 15 stycznia 69 n.e.) - cesarz rzymski od 8 czerwca 68 r. do swojej śmierci. Jego panowanie zapoczątkowało rok czterech cesarzy.Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus, po adopcji przez Klaudiusza Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus, ur. 15 grudnia 37 w Ancjum, zm. 9 czerwca 68 w Rzymie) – cesarz rzymski w latach 54-68, syn Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza Klaudiusza.

Życiorys[ | edytuj kod]

Pochodziła z Galii. Mieszkała w Rzymie niedaleko wzgórza Awentyn, gdzie cieszyła się poprawną opinią wśród sąsiadów. Dwa dni w tygodniu przyjmowała u siebie kochanka - wysokiej rangi urzędnika odpowiedzialnego w Rzymie za rejestr zgonów. Została wdową po tym, jak otruła znęcającego się nad nią w brutalny sposób męża alkoholika. W swoim trucicielskim procederze czerpała ogromne zyski od najzamożniejszych osób, jednocześnie rozdając za darmo swoje ekstrakty klientom nie posiadającym żadnych pieniędzy. Również i mikstury przygotowywała w różnorodnych wersjach, od szybko do bardzo wolno działających, jedne zdolne do zatrucia organizmu na bardzo długi, więcej niż kilkuletni okres, inne zaś wywoływały uczucie potężnego bólu. Wyrabiała specyfiki duszące ofiarę i deformujące jej twarz, przyprawiające o ślepotę albo powodującą patologiczne działanie w umyśle ofiary, która zaczynała pod wpływem substancji poruszać się na czworakach i szczekać.

Brytanik (Tiberius Claudius Caesar Drusus Germanicus Britannicus; ur. 13 lutego 41 n.e., zm. 11 lutego 55 n.e.) syn cesarza rzymskiego Kladiusza i Messaliny. Jego pierwotne imię Germanik zamieniono na Brytanik dla uczczenia podboju Brytanii przez ojca w 43 n.e.Iulia Agrippina Minor (ur. 6 listopada 15 n.e.; zm. w marcu 59 r. n.e.) – cesarzowa rzymska, córka Germanika i Agrypiny Starszej.

Z jej usług korzystały m.in. kobiety w celu likwidowania swoich rywalek w miłosnych utarczkach, z czasem jednak zyskała znaczącą sławę i wpływy polityczne, gdy rozpoczęła współpracę z rzymskimi kręgami dworskimi. Valeria Messalina (pierwsza żona cesarza Klaudiusza) zaopatrzyła się u niej w truciznę przeznaczoną dla naprzykrzającego się jej byłego kochanka, następnie wynajęta przez Agrypinę Młodszą otruła samego Klaudiusza, lecz szczyt swojej przestępczej kariery osiągnęła wykonując zlecenia jego następcy - cesarza Nerona. Wówczas zgodnie z jego zaleceniami podała truciznę Brytanikowi. Pierwsza próba jego zamordowania nie powiodła się, za co Neron własnoręcznie wymierzył jej karę chłosty, po podananiu kolejnej mikstury Brytanik zginął, a Lukusta powróciła do łask cesarza. Neron nagrodził ją posiadłością ziemską i zezwolił na prowadzenie swoistej szkółki trucicielskiej, czyli na przekazywanie wiedzy o swoim "fachu" chętnym uczniom. Usiłowała również zamordować przy użyciu trucizny samego Nerona.

Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.

W 68 roku Neron został obalony przez wojskowy zamach stanu kierowany przez Galbę, po czym uciekając popełnił samobójstwo. Galba, który został jego następcą na tronie cesarskim, przystąpił do rozprawy z otoczeniem upadłego cesarza. Ofiarą tej czystki padła też Lukusta, która została stracona.

Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).


Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Aleksander Krawczuk, Neron, Warszawa 1988, s. 90.
  2. José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek,, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 58.
  3. José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek,, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 59.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek,, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 58-59.




  • Reklama