Ludwik VI Gruby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik VI Gruby (ur. 1 grudnia 1081 r. w Paryżu, zm. 1 sierpnia 1137 r. na zamku Bethisy) – Król Franków (Francji) w latach 1108-1137 (zapewne koronowany po raz pierwszy około 1101), następnie w 1108 w Orleanie; hrabia Vexin. Syn Filipa I z dynastii Kapetyngów.

Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i graf, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami.

Ludwik VI starał się o dobre stosunki z papieżami Kalikstem II, Gelazjuszem II i Innocentym II, mimo że przejściowo utrzymywał także relacje z antypapieżem Grzegorzem VIII. Nie udzielił poparcia cesarzowi Henrykowi V w jego ostrym konflikcie z papiestwem - przeciwnie poparł Kaliksta II, a cesarz w odwecie najechał Francję w 1124.

Filip I (ur. 23 maja 1052, zm. 29 lipca 1108 w Melun) – król Francji (1060-1108, koronowany w 1059). Syn Henryka I (1031-1060), z dynastii Kapetyngów i Anny Kijowskiej.Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

Wykorzystywał rozsądnie rozwijające się szybko zakony (szczególnie zakon cystersów), do organizacji i usprawnienia administracji królewskiej. Dbał o powiększenie swej domeny, zajmując terytoria nieposłusznych wasali, hrabiów i kasztelanów. Ściślejsze podporządkowanie sobie wasalnych księstw i hrabstw było ułatwione przez zaangażowanie znacznej części baronów francuskich na zewnątrz kraju, a także wobec wyraźnego wzrostu zamożności królewskiego dworu. Spokój w państwie owocował dobrą pracą rzemieślników i chłopów. Znacznie wzrósł w królestwie areał gruntów uprawnych, dzięki intensyfikacji karczowania lasów i melioracji bagnistych terenów.

Kalikst II (łac. Callistus II, właśc. Gwidon z Burgundii; ur. ok. 1050 w Quingey – zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124.Reims – miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.

Głównym współpracownikiem i doradcą Ludwika VI pod koniec panowania był Suger, opat Saint-Denis w latach 1122-1151, późniejszy autor jego biografii: Gesta Ludovici Grossi regis. W okresie panowania Ludwika VI Grubego miał też miejsce znaczny wzrost świadomości i konsolidacji narodowej Francuzów spowodowany zagrożeniem ze strony Anglii, po zajęciu przez króla Anglii Henryka I w 1106 roku Normandii oraz w związku z kolejnymi krucjatami do Ziemi Świętej, w których rycerstwo francuskie brało liczny udział. Ludwik VI zmarł w 1137, a jego grób znajduje się w bazylice Saint-Denis.

Rajmund V (1134-1194) - syn Alfonsa-Jordana - hrabiego Tuluzy, po śmierci ojca w 1148 został hrabią Tuluzy (miał wtedy 14 lat).International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Małżeństwa i potomstwo[ | edytuj kod]

W 1104 Ludwik ożenił się z Lucienne de Rochefort. To małżeństwo zostało anulowane 23 maja 1107 przez papieża. W 1115 Ludwik ożenił się Adelajdą Sabaudzką (1092–1154), córką hrabiego Sabaudii Humberta II Grubego. Z drugą żoną doczekał się kilkorga dzieci:

Krucjaty (łac. crux, krzyż) – określenie religijnie sankcjonowanych wypraw zbrojnych w średniowieczu, podejmowanych przez państwa i rycerstwo głównie katolickiej Europy. Wojny te były prowadzone przede wszystkim przeciw muzułmanom, ale także przeciw poganom, chrześcijańskim heretykom, a czasami nawet przeciw samym katolikom. Choć powody tych wojen były w dużym stopniu religijne, to mieszały się one również z czynnikami politycznymi i ekonomicznymi. Krucjaty ogłaszane były głównie przez papieży, jednak czasami również przez innych władców, wspieranych przez papiestwo.Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Paryżu) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.
  • Filip (1116-1131), koronowany na króla Francji w 1129, zmarł na skutek upadku z konia
  • Ludwik VII (1120-1180), król Francji (1137-1180), książę Akwitanii (1137-1152)
  • Henryk (1121-1175), biskup Beauvais, arcybiskup Reims
  • Hugo (1123-zm. młodo)
  • Robert (1123-1188), hrabia de Dreux, du Perche i de Braine-sur-Vesle
  • Konstancja (ok. 1124–1176), żona Eustachego IV, hrabiego Boulogne i Rajmunda V, hrabiego Tuluzy
  • Filip (1125-1161), biskup Paryża.
  • Piotr (1126-1179/1183), pan de Courtenay, de Tanlay, de Champignelles
  • Dziecko (zmarło młodo)
  • Z Marią de Breuillet, córką Renauda de Breuillet de Dourdan, Ludwik miał nieślubną córkę:

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Akwitania (fr. Aquitaine) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Graniczy z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pyrénées. Dzieli się na pięć departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.
  • Izabelę (ok. 1105–po 1175), żonę Wilhelma I de Chaumont
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Historia Francji
  • de Courtenay – średniowieczna dynastia francuska wywodząca się od Atona, pierwszego pana Courtenay w dzisiejszym departamencie Loiret, który był prawdopodobnie potomkiem hrabiów Sens i samego króla Faramunda (założyciela francuskiej monarchii w 420 roku).Historia Francji. W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej, w 1792 roku. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona Bonaparte. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki, która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.




    Warto wiedzieć że... beta

    Eustachy IV (ur. ok. 1130, zm. 17 sierpnia 1153 niedaleko Bury St Edmunds) – hrabia Boulogne i Mortain, najstarszy syn króla Anglii Stefana z Blois i Matyldy I, hrabiny Boulogne, córki hrabiego Eustachego III. W latach 1135-1153 następca tronu Anglii.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Archidiecezja paryska - archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Francji. Powstanie diecezji datuje się na III wiek, zaś za jej założyciela tradycja każe uważać świętego Dionizego. W 1622 została podniesiona do rangi archidiecezji. Od 1873 każdy kolejny arcybiskup Paryża otrzymuje godność kardynała. Oprócz funkcji rzymskokatolickiego arcybiskupa i metropolity, ordynariusz archidiecezji jest z urzędu zwierzchnikiem wszystkich żyjących we Francji wiernych katolickich obrządków wschodnich (z wyjątkiem obrządków ukraińskiego i ormiańskiego, które mają we Francji własnych biskupów).
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
    Vexin – kraina historyczna w północno-wschodniej Francji, podzielona od X wieku na Vexin normański (Vexin normand) i Vexin francuski (Vexin français).
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.

    Reklama