Ludwik Meyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hotel „Grand”, do 1888 r. fabryka Ludwika Meyera (zdj. archiwalne)

Ludwik Meyer (ur. 16 maja 1841 we Wrocławiu, zm. 5 grudnia 1911 w Brussie) – fabrykant działający w Łodzi.

Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.Dziennik Łódzki – największa gazeta województwa łódzkiego i jedna z najstarszych w Polsce. Ukazuje się od 1884 roku sześć razy w tygodniu. W 2000 roku została połączona z dziennikiem Wiadomości Dnia. Dziennik Łódzki wydawany jest przez Polskapresse Oddział Prasa Łódzka.

Urodził się we Wrocławiu w rodzinie z tradycjami kupieckimi. Po przybyciu do Łodzi w latach 50. XIX wieku uczył się w szkole średniej, a praktyki odbywał w domach handlowych i przedsiębiorstwach przemysłowych. W 1865 roku rozpoczął pracę w fabryce Edwarda Hentschla. W latach 70. był właścicielem fabryki włókienniczej i cegielni. Nabywał także nowe grunty. W 1875 r. przejął od Hentschla połowę zakładu, a drugą odkupił wkrótce od Juliusza Kunitzera.

Brus – dawne podłódzkie miasto, po II wojnie światowej włączone w obręb miasta Łodzi, obecnie osiedle w zachodniej części miasta, w dawnej dzielnicy Polesie. Do 1946 miejscowość była siedzibą gminy Brus.Kurowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Brójce. Wschodnia granica wisi biegnie wzdłuż rzeki Miazgi.

Brak możliwości rozbudowy szybko rozwijającego się przedsiębiorstwa na działce przy ulicy Piotrkowskiej 72 róg Krótkiej (obecnie ul. Traugutta) sprawił, że pod koniec lat 70. przeniósł swój zakład. Nowa fabryka została wzniesiona w osadzie leśnej zwanej „Mania”, na zachód od Łodzi, przy szosie srebrzyńskiej (obecnie Polesie Konstantynowskie). Dotychczasowy budynek fabryki przy ul. Piotrkowskiej 72, został w 1888 przebudowany na hotel „Grand”.

Ulica Piotrkowska – reprezentacyjna ulica Łodzi i jednocześnie najdłuższa ulica handlowa w Europie licząca ok. 4,2 km, biegnąca południkowo w linii prostej, pomiędzy pl. Wolności a pl. Niepodległości.Ulica Traugutta w Łodzi – ulica w Łodzi o długości około 560 metrów, łącząca ulicę Piotrkowską z Kilińskiego blisko dworca Łódź Fabryczna w łódzkiej dzielnicy Śródmieście.

W latach 1883–1885 utworzył tzw. pasaż Meyera – prywatną ulicę na swoim terenie, łączącą obecną ul. Sienkiewicza (wówczas ul. Dzika) z Piotrkowską – który zabudował luksusowymi willami – z planem, że gdyby siedziba guberni została przeniesiona z Piotrkowa do Łodzi, to zamieszkałby tu gubernator i jego najbliższe otoczenie. Ostatecznie pasaż został przekazany miastu.

Sobór św. Aleksandra Newskiego w Łodzi – sobór prawosławny, katedra diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz siedziba miejscowej parafii (w dekanacie Łódź). Mieści się przy ulicy Jana Kilińskiego 54.Order Świętej Anny (ros. Орден Святой Анны) – od 1735 do 1797 order domowy oraz zasługi holsztyńskiej dynastii Schleswig-Holstein-Gottorp, panującej w księstwie Gottorf, w Szwecji oraz w 1762 i ponownie od 1796 w Imperium Rosyjskim. W 1797 car Paweł I wcielił go do systemu orderów carskich jako Opдeнъ cв. Aнны i przydzielił mu najniższe miejsce w ich hierarchii, w której pozostał do 1917. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanowów.

Był komendantem Łódzkiej Straży Ogniowej Ochotniczej oraz współzałożycielem łódzkiego oddziału Rosyjskiego Czerwonego Krzyża i wieloletnim jego prezesem. Od 1880 r. był radcą miejskim. W 1901 roku Meyer wycofał się z działalności przemysłowej i osiadł w majątku Brus – położonym na zachód od Łodzi, w niewielkiej odległości od fabryki „Mania”. Na terenie majątku założył cegielnię i wapniarnię.

Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława (ros. Императорский и Царский Орден Святого Станислава) – order Imperium Rosyjskiego.Przemysł włókienniczy (inaczej przemysł tekstylny) – gałąź przemysłu lekkiego zajmujący się przetwórstwem surowców na włókna, tkaniny, dzianiny itp., obejmuje między innymi, przędzalnictwo, tkactwo, dziewiarstwo oraz w przypadku przetwórstwa włókien łykowych – roszarnictwo.

W październiku 1884 r. został odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy za gorliwość okazaną przy dziele budowy cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Łodzi przy ul. Widzewskiej (ob. ul. Kilińskiego 56). W październiku 1888 r., jako kurator miejskich szkół elementarnych, otrzymał Order Świętej Anny II klasy za szczególną troskliwość o dobro instytucyj podległych ministeryum oświaty.

Juliusz Kunitzer (ur. 19 października 1843, zm. 30 września 1905 w Łodzi) – przemysłowiec i społecznik związany z Łodzią.Stefan Ludwik Mieczysław Kossuth (ur. 30 października 1849 w Grójcu - zm. 18 kwietnia 1919 w Warszawie) - inżynier technolog, działacz społeczny

Rodzina[ | edytuj kod]

Był żonaty z Matyldą, z którą miał córkę Zofię (Sophie) Meyer, żonę jednego z najbardziej znaczących łódzkich fabrykantów – Alfreda Biedermanna seniora, która zmarła przy porodzie drugiego syna. Siostrą Meyera była Agnes (Agnieszka) Mina Meyer (ur. 10 czerwca 1849 w Łodzi, zm. 25 maja 1921 w Dreźnie), która 13 października 1869 r. wyszła za mąż za Juliusza Kunitzera, wybitnego łódzkiego fabrykanta.

Fabryka (łac. fabrica ‘warsztat rzemieślniczy’) – zakład przemysłowy, w którym produkcja odbywa się przy użyciu maszyn. Gubernia (ros. губерния) – jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach przez nią zajętych: w Finlandii i Polsce.

Spoczywa wraz z żoną w kwaterze rodzinnej na cmentarzu ewangelickim przy ul. Ogrodowej w Łodzi, gdzie najpierw została pochowana córka Zofia (Sophie).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Ludwik Wilhelm Meyer, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2021-05-29] (pol.).
  2. Leszek Skrzydło: Rody fabrykanckie. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 1999, s. 99. ISBN 83-87522-23-6.
  3. Kronika Łódzka. Jego Cesarska Mość.... „Dziennik Łódzki”. Rok I (nr 232), s. 2, kol. 4, 1884-10-16. Zdzisław Kułakowski (red.). Łódź: Zdzisław Kułakowski. ISSN 1898-3111. [dostęp 2015-10-24]. 
  4. Kronika Łódzka. Najwyższe odznaczenia. „Dziennik Łódzki”. Rok V (nr 236), s. 1, kol. 4, 1888-10-21. Antoni Chomętowski (red.). Łódź: Stefan Kossuth. ISSN 1898-3111. [dostęp 2016-03-11]. 
  5. Według informacji Jacka Strzałkowskiego, tenże na podstawie aktu ślubu Kunitzerów znajdującego się w USC-Łódź.
  6. Kazimierz Badziak: Juliusz Kunitzer – symbol Łodzi wielonarodowościowej i wielkoprzemysłowej. W: Paweł Samuś (red.): Polacy, Niemcy, Żydzi w Łodzi w XIX – XX w. Sąsiedzi dalecy i bliscy. ŁódźKurowice: Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego. Wydawnictwo „Ibidem”, 1997, s. 195. ISBN 83-90703-11-4.
Hotel Grand – najstarszy, funkcjonujący nieprzerwanie od 124 lat, hotel w Łodzi, zlokalizowany przy ul. Piotrkowskiej 72 (na rogu z ul. R. Traugutta)..Ulica Jana Kilińskiego w Łodzi – ulica o długości około 6 kilometrów, biegnąca południkowo od skrzyżowania ul. Północnej z ul. Franciszkańską (Stare Miasto) do ul. Śląskiej (Chojny).




Warto wiedzieć że... beta

Kazimierz Badziak (ur. 1946) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, związany z Instytutem Historii Uniwersytetu Łódzkiego.
International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
Zdzisław Kułakowski (ur. 1 października 1846 w Radomiu, zm. 1 października 1912 w Łodzi) — polski geometra przysięgły, łódzki dziennikarz, działacz społeczny.

Reklama