Ludwik I Bawarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik I Bawarski (ur. 23 grudnia 1174 w Kelheim - zm. 15 września 1231) z dynastii Wittelsbachów, książę Bawarii oraz Palatynatu.

Wittelsbachowie – jedna z najstarszych dynastii niemieckich. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Urodził 23 grudnia 1174 w Kelheim jako syn Ottona I Bawarskiego, pierwszego księcia Bawarii z tego rodu, który dostał ją w 1180 roku, w nadaniu od cesarza Henryka VI Hohenstaufa. Mimo to tradycyjnie był sprzymierzeńcem walczącego ze Staufami rodu Welfów. W 1212 roku, kiedy po koronę niemiecką dzierżoną przez antykróla Ottona IV Welfa ruszył z Włoch późniejszy cesarz Fryderyk II Hohenstauf, Ludwik I zagrodził mu drogę na przełęczach alpejskich. Kiedy trzy lata później Otton IV przegrał bitwę pod Bouvines, jego pozycja w Rzeszy osłabła. Ludwik I przeszedł na stronę Staufa, w zamian za co otrzymał od niego Palatynat Reński (gdzie właśnie bezpotomnie umarł palatyn z rodu Welfów Henryk VI). Wówczas Ludwik I stał się jednym z najpotężniejszych książąt Rzeszy.

15 września jest 258. (w latach przestępnych 259.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 107 dni.Krucjaty (łac. crux, krzyż) – określenie religijnie sankcjonowanych wypraw zbrojnych w średniowieczu, podejmowanych przez państwa i rycerstwo głównie katolickiej Europy. Wojny te były prowadzone przede wszystkim przeciw muzułmanom, ale także przeciw poganom, chrześcijańskim heretykom, a czasami nawet przeciw samym katolikom. Choć powody tych wojen były w dużym stopniu religijne, to mieszały się one również z czynnikami politycznymi i ekonomicznymi. Krucjaty ogłaszane były głównie przez papieży, jednak czasami również przez innych władców, wspieranych przez papiestwo.

W swej wierności wobec cesarza książę Bawarii wytrwał tylko do 1228 roku. Kiedy bowiem Fryderyk II przebywał w Ziemi Świętej na krucjacie, do Niemiec przybył legat papieża Grzegorza IX z planem powołania antykróla w postaci Welfa, Ottona z Luneburga. Plan udaremnił nie tylko sam Otton, który propozycji nie przyjął, ale także Henryk VII, syn Fryderyka II i ówczesny król Niemiec, który nagłym wypadem zaatakował Ludwika I w jego bawarskim księstwie. Po pokonaniu go jako zakładnika wziął jego syna.

Otto IV z Brunszwiku, Otton IV Welf (ur. 1175 lub 1176 w Brunszwiku , zm. 18 maja 1218 w Hartzburgu) – antykról niemiecki 1198-1208, król niemiecki od 1208, Święty Cesarz Rzymski od 1209. Rywal rodu Hohenstaufów, jego panowanie związane było z zabiegami papiestwa o uzyskanie kontroli nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Po powrocie z krucjaty Fryderyk II miał już dość spiskującego księcia. Dlatego też, gdy został on zamordowany w 1231, nikt nie miał wątpliwości, kto za tym stał.

Pod koniec października 1204 roku poślubił Ludmiłę, córkę Fryderyka, księcia czeskiego. Z tego małżeństwa pochodził syn Otton II Bawarski.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Biogram
  • Otto I Bawarski (Otto V) (ur. 1117, zm. 11 lipca 1183 w Pfullendorf), książę Bawarii z dynastii Wittelsbachów, pierwszy twórca potęgi tego rodu.Fryderyk II (niem. Friedrich II., ur. 26 grudnia 1194, zm. 13 grudnia 1250) – król Sycylii od 1198, król Niemiec od 1212, książę Szwabii od 1212 do 1216, Święty Cesarz Rzymski od 1220 i król Jerozolimy od 1225-1228, z dynastii Hohenstaufów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kelheim – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Dolna Bawaria, w regionie Ratyzbona, siedziba powiatu Kelheim. Leży nad rzekami Dunaj i Altmühl oraz Kanałem Ren-Men-Dunaj), przy drodze B16.
    Fryderyk (Bedřich) (ur. w 1142, zm. 25 marca 1189) – książę Czech z dynastii Przemyślidów w latach 1172-1173 i od końca czerwca 1178 do swojej śmierci.
    Henryk VII Hohenstauf (ur. 1211 na Sycylii, zm. 12 lutego (?) 1242 w Martirano, Kalabria) – król Sycylii od 1211, król Niemiec od 1220 do 1235, książę Szwabii od 1216.
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Wolne Państwo Bawaria (niem. Freistaat Bayern) – największy pod względem powierzchni i najlepiej rozwinięty gospodarczo kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec.
    Henryk VI Hohenstauf, niem. Heinrich VI. (ur. w listopadzie 1165 w Nijmegen, zm. 28 września 1197 w Messynie) – król Niemiec w latach 1190-1197 (koronowany w 1169), Święty Cesarz Rzymski w latach 1191-1197, król Sycylii (wraz z żoną Konstancją) w latach 1194-1197 z dynastii Hohenstaufów. Jeden z najpotężniejszych władców w historii Niemiec.

    Reklama