Lucjusz Vorenus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strona 118 Commentarii de Bello Gallico Cezara z opisem zdarzeń z udziałem T. Pullo & L. Worenusa

Lucjusz Worenus, Lucius Vorenus – jeden z centurionów rzymskich, obok Tytusa Pullo wspomnianych przez Cezara w dziele O wojnie galijskiej. Był on centurionem w XI legionie (Legio XI Claudia), który walczył na terenach Galii. Cezar wspomina jego bohaterskie czyny w walce przeciw Nerwiom.

O wojnie galijskiej (łac. Commentarii de bello Gallico) – pamiętniki Juliusza Cezara, opisujące 9 lat wojen galijskich (58-50 p.n.e.).Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.

W serialu telewizyjnym Rzym występuje luźno wzorowany na postaci autentycznej bohater o tym samym imieniu.

Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w idy marcowe przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. W testamencie adoptował syna swojej siostrzenicy Gajusza Oktawiusza, późniejszego Oktawiana Augusta, wyznaczając go na swego spadkobiercę.Nerwiowie - (łac. Nervii) lud celtycki zamieszkały nad rzeką Scaldis w Galii Belgice. Brali udział w wojnie z Cezarem w latach 58 p.n.e.-57 p.n.e., pobici pod Sabis w 57 p.n.e. w kolejnych latach nie występowali już przeciw Rzymowi. Zostali podbici i ujarzmieni przez Cezara, zostali włączeni do rzymskiej Galii Belgiki w 22 p.n.e. podczas reformy administracyjnej Galii, przeprowadzonej przez Oktawiana Augusta.




Reklama