Lucjusz Skryboniusz Libon (konsul 34 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucius Scribonius Libo – polityk rzymski z I w p.n.e., konsul w 34 p.n.e., stronnik Pompejusza a potem Marka Antoniusza.

Skrybonia (łac. Scribonia), (zm. 14 n.e.), córka Lucjusza Skryboniusza Libona pretora w 80 p.n.e. i Sentii, siostra Lucjusza Skryboniusza Libona konsula w 34 p.n.e.Marek Antoniusz, Marcus Antonius (ur. 14 stycznia 83 p.n.e. w Rzymie, zm. 1 sierpnia 30 p.n.e.) – wódz i polityk rzymski w latach 61–30 p.n.e.

Życiorys[ | edytuj kod]

Lucjusz Skryboniusz Libon był synem Lucjusza Skryboniusza Libona, bratem Skrybonii, żony Oktawiana Augusta, ojcem Lucjusza Skryboniusza Libona i Skrybonii, a tym samym teściem Sekstusa Pompejusza, syna Pompejusza Wielkiego.

Był politycznym stronnikiem Pompejusza co najmniej od połowy lat 50. p.n.e. Prawdopodobnie pełnił urząd kwestora w Hiszpanii Dalszej między 61 a 59 p.n.e. oraz pretora w 52 p.n.e. Odpowiednio wcześniej zapewne sprawował trybunat i edylat.

W czasie wojny domowej w 49 p.n.e. dowodził jego wojskami w Etrurii w walce z Cezarem. W wyniku rosnącego poparcia dla Cezara i jego szybkich działań, wycofał się do Kampanii i połączył z wojskami konsulów, a następnie udał się do Brundizjum do Pompejusza. Tam Cezar wysłał do niego legata Gajusza Kaniniusza Rebilusa z propozycją rokowań pokojowych, która została odrzucona. Cezar uznawał Libona za jednego z najbardziej zaufanych współpracowników Pompejusza.

Skrybonia (Scribonia), córka Lucjusza Skryboniusza Libona konsula w 34 p.n.e., żona przeciwnika triumwirów Sekstusa Pompejusza.Publius Cornelius Dolabella (ur. ok. 70 p.n.e; zm. 43 p.n.e.) – oficer w armii Cezara, trybun ludowy (47) i konsul (44).

Po przeniesieniu działań do Grecji dowodził razem z Markiem Oktawiuszem flotą liburnijską i achajską, podporządkowaną naczelnemu dowódcy floty Bibulusowi. W imieniu Bibulusa spotkał się z Cezarem, który blokował flotę Pompejusza i dostawy do jego armii stacjonującej w Epirze, w sprawie omówienia warunków rozejmu na czas zimy i również te rozmowy zakończyły się fiaskiem, gdyż Cezar dostrzegł, że mają na celu grę na zwłokę. Wspólnie z Oktawiuszem rozbił na Adriatyku flotę cezarian dowodzoną przez Dolabellę. Na czele 50 okrętów prowadził blokadę portu w Brundizjum, która została przerwana przez Marka Antoniusza.

Epir (grecki Ήπειρος – Ipiros, co po polsku oznacza kontynent lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.

Po klęsce pod Farsalos i śmierci Pompejusza wrócił do Italii, zapewne wcześniej uzyskał wybaczenie Cezara, gdzie zajął się pisaniem.

Po śmierci Cezara wspierał w walkach nowej wojny domowej swego w tym czasie zięcia Sekstusa Pompejusza, który prowadził działania na Sycylii do 36 p.n.e.. Między innymi dostarczył w lipcu 44 p.n.e. list od Sekstusa do konsulów z propozycją zawarcia pokoju dla wszystkich stron konfliktu. Następnie w 40 p.n.e. rozmawiał z Markiem Antoniuszem w Atenach w sprawie sojuszu z Sekstusem. W pierwszej połowie 39 p.n.e. przybył do Rzymu w celu przygotowania spotkania Oktawiana, Antoniusza i Sekstusa w Misenum oraz uczestniczył w samym spotkaniu jako przyboczny doradca syna Pompejusza Wielkiego. Uzgodnienia przyjęte w Misenum obejmowały m.in. obsadę konsulatów na lata 34–31 p.n.e. Skryboniusz miał sprawować konsulat w 34 p.n.e. razem z Markiem Antoniuszem. Późniejsze wydarzenia, które doprowadziły do zerwania układu z Misenum, postawiły pod znakiem zapytania możliwość pełnienia konsulatu przez pierwszego członka rodu Skryboniuszy Libonów.

Etruria (gr. Τυρρηνία Tyrrhenia, łac. Etruria lub Tuscia, od czego pochodzi wł. Toscana) to kraina historyczna w starożytnej Italii, znajdująca się w środkowej części Półwyspu Apenińskiego nad Morzem Tyrreńskim, pokrywająca się ze współczesną Toskanią i północnym Lacjum. Kraina ta otoczona jest na północy i północnym wschodzie łańcuchem Apeninów, na południu i wschodzie Tybrem. Główna rzeka Arnus (Arno). Kraj na ogół górzysty, na południu zaś ślady pochodzenia wulkanicznego. Liczne jeziora: Trazymeńskie, Sabatyńskie i in. wypełniają wygasłe i zapadłe kratery. Wybrzeże morskie posiadało w starożytności gęste zaludnienie i uprawne grunta. Apeniny zapewniały budulec na mieszkania i okręty. Wyspa Ilva, dzisiejsza Elba, dostarczała żelaza; w Etrurii znajdowano również miedź i ołów. W wielu miejscach pozostały potężne ruiny murów, świadczące o rozległości ówczesnych miast. Od około 1000 p.n.e. Etruria była zamieszkana przez Etrusków. Od III w. p.n.e. pod panowaniem Rzymian.Trybun wojskowy (łac. tribunus militum) – stopień oficerski w armii starożytnego Rzymu, wyższy niż centurion, niższy niż legat. Trybunowie wojskowi – w liczbie na ogół sześciu – razem z centurionami i legatem stanowili kadrę dowódczą legionu. Podstawową funkcją trybuna było (stałe lub czasowe) dowodzenie kohortą.

Przyłączył się do Marka Antoniusza w 35 p.n.e. w Azji Mniejszej, gdy sytuacja Sekstusa po ewakuacji z Sycylii na Wschód stała się beznadziejna.

W 34 p.n.e. wraz z Markiem Antoniuszem został konsulem.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Misenum (łac. Dioecesis Misenensis) – stolica historycznej diecezji w Italii erygowanej w V wieku, a włączonej w VII wieku w skład diecezji Cumae.
Wojna domowa Cezara z Pompejuszem – konflikt o władzę w starożytnym Rzymie toczący się w latach 49-45 p.n.e. pomiędzy Gajuszem Juliuszem Cezarem, prokonsulem i zdobywcą Galii, a Gnejuszem Pompejuszem Wielkim, konsulem rzymskim, który otrzymał poparcie Senatu w obronie wartości republikańskich. W rzeczywistości była to już ostatnia odsłona wojny domowej toczonej z niewielkimi przerwami od 88 p.n.e. pomiędzy stronnictwem popularów reprezentujących masy ludowe i dążących do wzmocnienia uprawnień trybuna ludowego a frakcją optymatów reprezentantów arystokracji rzymskiej, usiłujących wzmocnić władzę Senatu kosztem uprawnień zgromadzeń ludowych i trybunatu.
Ludwik Piotrowicz, (ur. 1886 − zm. 23 sierpnia 1957 w Zakopanem), historyk starożytności, autor licznych prac z zakresu archeologii, papirologii, dziejów starożytnego wschodu, ideologii politycznej, historii politycznej i społeczno-gospodarczej starożytnego Rzymu oraz historii Słowiańszczyzny.
Kampania (wł. Campania) – region administracyjny w południowych Włoszech, o powierzchni 13 595 km²; 5,7 miliona mieszkańców ze stolicą w Neapolu (1,2 miliona mieszkańców). Gęstość zaludnienia 419 os./km². Graniczy z Lacjum, Molise, Apulią i Basilicatą.
Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w idy marcowe przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. W testamencie adoptował syna swojej siostrzenicy Gajusza Oktawiusza, późniejszego Oktawiana Augusta, wyznaczając go na swego spadkobiercę.
Romuald Romański – prawnik, historyk, pisarz. Wykładowca prawa w Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie. Autor wielu książek o tematyce historycznej (specjalność - wojny kozackie) oraz kilku powieści historyczno-przygodowych.
Tomasz Romanowski (ur. w Stargardzie Szczecińskim) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi półśredniej. Zwycięzca pierwszej edycji programu reality show „Tylko Jeden”, oraz kontraktu z KSW o wartości 200 000 złotych. Brat innego zawodnika wagi koguciej Sebastiana Romanowskiego.

Reklama