Lord namiestnik Irlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flaga lorda namiestnika Irlandii

Lord namiestnik Irlandii (ang. Lord Lieutenant of Ireland, irl. Ard-Leifteanant na hÉireann) – reprezentant Korony Brytyjskiej w Irlandii, głowa administracji Zamku Dublińskiego, często określany mianem wicekróla (ang. viceroy) lub lorda zastępcy (ang. Lord Deputy). Nieznana jest dokładna data powstania tego urzędu. Urząd został zniesiony po utworzeniu Wolnego Państwa Irlandzkiego w 1922 r. Jego kompetencje zostały podzielone między gubernatora Wolnego Państwa Irlandzkiego i gubernatora Irlandii Północnej.

Charles Talbot, 1. książę Shrewsbury (12. hrabia Shrewsbury) (24 VII 1660–1 II 1718) brytyjski arystokrata. Jego ojcem był Francis Talbot, 11. hrabia Shrewsbury.Wielki mistrz – tytuł nadawany przełożonemu w większości zakonów rycerskich (np. w zakonie templariuszy, zakonie joannitów), naczelnikowi niektórych organizacji religijnych bądź para-religijnych (np. masońskich) oraz przewodniczącemu kapituły niektórych orderów (np. Order Krzyża Ziemi Maryjnej). Wielki mistrz posiadał szerokie kompetencje w sprawach dotyczących zakonu lub bractwa jako całości. Stanowisko wielkiego mistrza było obsadzane w drodze wyboru spośród członków danej organizacji.

Kompetencje[ | edytuj kod]

Kompetencje lorda namiestnika Irlandii jako przedstawiciela Korony Brytyjskiej:

  • reprezentowanie króla (lub królowej)
  • głowa władzy wykonawczej w Irlandii (tzw. „Administracji Zamku Dublińskiego”)
  • członek gabinetu (okazjonalnie)
  • kontrolował wymiar sprawiedliwości
  • był głównodowodzącym wojskami brytyjskimi w Irlandii (okazjonalnie)
  • był Wielkim Mistrzem Orderu św. Patryka
  • Przed aktem unii z 1800 r., który znosił m.in. irlandzki parlament, rolą lorda namiestnika było wygłoszenie mowy tronowej w imieniu króla. Lord mógł również nadawać tytuły parowskie. Często służyło to do korumpowania deputowanych do Parlamentu. Jednego dnia w czerwcu 1777 r. wicekról John Hobart, 2. hrabia Buckinghamshire, podniósł 5 wicehrabiów do rangi hrabiów, 7 baronów do rangi wicehrabiów i utworzył 18 nowych baronii.

    Najjaśniejszy Order Świętego Patryka (ang. The Most Illustrious Order of Saint Patrick) – najwyższe brytyjskie odznaczenie związane z Irlandią, jako częścią Zjednoczonego Królestwa.Constantine Henry Phipps, 1. markiz Normanby KG, GCB, GCH (ur. 15 maja 1797, zm. 28 lipca 1863 w Londynie) – brytyjski arystokrata, dyplomata i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Melbourne’a.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    George Townshend, 1. markiz Townshend (ur. 28 lutego 1724, zm. 14 września 1807) - brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk.
    Frederick Howard, 5. hrabia Carlisle KG, KT (ur. 28 maja 1748, zm. 4 września 1825) - brytyjski arystokrata, polityk, dyplomata i pisarz.
    Wilhelm III Orański (ang. Wiliam III, hol. Willem III, właściwie Wilhelm Henryk Orański) (ur. 14 listopada 1650 w Hadze, zm. 8 marca 1702 w Londynie) – książę Oranii-Nassau, stadhouder Republiki Zjednoczonych Prowincji, król Anglii i Szkocji, pogrobowy syn Wilhelma II Orańskiego i Marii Stuart, córki króla Anglii i Szkocji Karola I.
    Henry William Paget, 1. markiz Anglesey KG, GCB, GCH (ur. 17 maja 1768 w Londynie, zm. 29 kwietnia 1854 tamże) – brytyjski wojskowy i polityk, weteran wojen napoleońskich, dowódca kawalerii sprzymierzonych podczas kampanii 1815 r. i bitwy pod Waterloo, dwukrotnie Lord namiestnik Irlandii oraz generał artylerii w rządach George’a Canninga, lorda Godericha, księcia Wellington i lorda Johna Russella.
    William FitzWilliam, 4. i 2. hrabia FitzWilliam (ur. 30 maja 1748, zm. 8 lutego 1833), brytyjski arystokrata i polityk związany ze stronnictwem wigów.
    Thomas Herbert (ur. 1656, zm. 22 stycznia 1733) – angielski i brytyjski arystokrata, polityk i mecenas sztuki, 8. hrabia Pembroke. Przewodniczący Royal Society (1689–1690), pierwszy lord Admiralicji (1690–1692), lord tajnej pieczęci (1692–1697), lord przewodniczący Rady (1699–1708), lord namiestnik Irlandii (1707–1708), lord wielki admirał (1708–1709).
    Charles Cornwallis, 1. markiz Cornwallis KG (ur. 31 grudnia 1738 w Grosvenor Square, Londyn, Anglia, zm. 5 października 1805 w Ghazipur, Indie Brytyjskie) – polityk brytyjski, gubernator Indii w latach 1782-1782, 1786-1794 i w 1805 roku.

    Reklama