Lont

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lontownica z lontem oparta o lufę działa

Lont – przewód służący do zdalnego lub opóźnionego odpalenia ładunku wybuchowego lub pirotechnicznego przy pomocy ognia.

Lont wolnopalny lub lont prochowy – wolnopalny środek inicjujący, rodzaj lontu, służący do powodowania wybuchu spłonek pobudzających, a tym samym ładunków materiału wybuchowego. Składa się z rdzenia z czarnego prochu dymnego, nici kierunkowej oraz wielowarstwowego oplotu zewnętrznego pokrytego masą izolacyjną. Specyficznym typem lontu prochowego jest lont Visco.Lont typu Visco jest obecnie jednym z najpowszechniej stosowanych lontów w pirotechnice amatorskiej i profesjonalnej. Ma zazwyczaj zielony kolor oraz różne grubości, w zależności od potrzeby. Najgrubsze lonty typu Visco mogą być używane w armatach.

Historycznie lont wykonywano ze sznura konopnego, gotowanego kilka dni w mieszaninie wapna, nawozu końskiego, popiołu i saletry. Po wysuszeniu, sznur taki, zapalony, żarzył się powoli i służył do odpalania broni przez podpalenie prochu na panewce. Cienki lont muszkieterski używano do broni z zamkiem lontowym, a gruby na ok. 10 mm lont artyleryjski, cięty na 2-3 metrowe odcinki, służył do odpalania armat.

Zamek lontowy to zamek ręcznej broni palnej odprzodowej, w którym zapalenie prochu następuje od palącego się lontu. Lont zamocowany był w uchwycie, który po naciśnięciu dźwigni (spustu) opadał na panewkę, powodując zapalenie się podsypanego tam prochu, a następnie poprzez zapał, odpalenie prochu w lufie.Lont wolnotlący (knot) – pęczek nici lnianych lub konopnych nasączonych 5% roztworem octanu ołowiu lub azotanu ołowiu. Pali się z prędkością 0,5–1,0 cm/min.

Współczesne lonty to sznury z rdzeniem z materiału wybuchowego lub materiału pirotechnicznego. W uproszczonej formie wykonywany dawnym sposobem przez nasycanie sznurka z włókna naturalnego lub papieru chemikaliami. Obecnie jednymi z najpowszechniej stosowanych lontów w pirotechnice są lonty typu Visco.

Materiał pirotechniczny – rodzaj materiału wybuchowego, będący zwykle mieszaniną związków chemicznych służących do wytwarzania pirotechnicznych efektów: cieplnych, świetlnych, dźwiękowych, dymu lub kombinacji tych efektów; w wyniku bezdetonacyjnej, samopodtrzymującej się reakcji chemicznej. Materiałami pirotechnicznymi nazywane są także wyroby wypełnione takimi substancjami.Ścieżka prochowa – bardzo prymitywny zapalnik, w którym nie wykorzystuje się rdzenia ze sznurka lub papieru nasyconego chemikaliami, w przeciwieństwie do lontów. Wykonuje się go poprzez usypanie z prochu czarnego (lub innego stosunkowo słabego materiału wybuchowego) toru, który spala się w kierunku materiału wybuchowego w celu jego detonacji.

Typy[ | edytuj kod]

  • lont detonujący
  • lont wolnopalny
  • lont wolnotlący (knot)
  • Palący się lont

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lontownica
  • ścieżka prochowa
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lont. W: Mała Encyklopedia Wojskowa. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967, s. 197.




    Reklama