Longleat House

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Longleat w Wiltshire

Longleat w Wiltshire – najbardziej typowe dla angielskiego renesansu, a zwłaszcza stylu elżbietańskiego są budowle, na których wpływy obce nie wycisnęły zbyt wyraźnego śladu. Takim jest wielki dom Longleat w Wiltshire.

National Library of Australia (pol. Biblioteka Narodowa Australii) – australijska biblioteka narodowa w Canberrze, założona w 1960 roku.SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
Longleat w Wiltshire

Chociaż wchłonął wcześniejszy budynek, powstał zasadniczo w latach 1572-1580. Jego budowniczym było Robert Smythson –najznakomitszy architekt epoki elżbietańskiej. Nowa jest tu zarówno absolutna symetria elewacji, jak i klasyczna równowaga.

Longleat w Wiltshire

Na pierwszy rzut oka zwraca uwagę zwarta w formie sylweta oraz kratownica wielkich okien podzielonych poziomymi i pionowymi przegrodami. Dekoracje występują tu bardzo oszczędnie.

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Pierwsze przejawy renesansu w Anglii widoczne są dopiero w połowie XVI wieku, początkowo jako pojedyncze, ozdobne detale wprowadzone w okresie późnego gotyku (pod koniec tzw. stylu Tudorów) a później w okresie panowania tzw. stylu elżbietańskiego (1558-1603). W sztukach dekoracyjnych tego czasu utrzymywały się jeszcze elementy formalne angielskiego gotyku, łącząc się z nowymi formami włoskiego renesansu, które docierały do Anglii za pośrednictwem Włoch, Niderlandów, Francji i Niemiec. Był więc to styl mieszany, ale o wyraźnej przewadze cech narodowych. "Nowinki" włoskie interpretowane były w sposób dość powierzchowny, świadczący o niezrozumieniu zasad sztuki renesansowej. W XVI w. budownictwo sakralne w okresie reformacji niemal całkowicie zamiera. W dekoracji przeważają motywy zaczerpnięte z wzorników Serlia i Hansa Vredemana de Vries.




Reklama