• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lingyin si



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wuyue (chiń. upr.: 吴越国; chiń. trad.: 吳越國; pinyin: Wúyuè Guó) – krótkotrwałe państwo w nadbrzeżnych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw.Zongjing lu (chiń. 宗鏡錄 pinyin Zōngjìng lù; kor. 종경록 Chonggyǒngnon; jap. 宗鏡録 Shūgyōroku) – jedno z głównych dzieł mistrza chan Yongminga Yanshou (904-975), ukończone w 961 roku i będące ważnym źródłem do poznania historii wczesnego chanu. Praca ta była poświęcona zachowaniu starszej definicji chan z okresu dynastii Tang, jako całkowicie zgodnej z buddyjskimi świętymi tekstami i doktrynalnymi naukami chińskich szkol buddyjskich.
    .mw-parser-output table.klasztor-eparchia td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.klasztor-zakon td.naglowek{color:black!important;background:#EEE8AA!important}.mw-parser-output table.klasztor-default td.naglowek{color:black!important;background:#F5F5DC!important}

    Lingyin si (Klasztor Odosobnienia Dusz, chiń. upr. 灵隐寺; chiń. trad. 靈隐寺) – chiński klasztor buddyjski szkoły chan, położony w prowincji Zhejiang. Jest to największy klasztor Gór Wulin (武林山, pinyin Wǔlínshān).

    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Historia klasztoru[ | edytuj kod]

    Klasztor ten został założony w 326, co czyni go jednym z najstarszych w Chinach. Znajduje się w Hangzhou i położony jest na zachód od jeziora Zachodniego pomiędzy górami Feilai i Beigao (z tyłu klasztoru). Założycielem klasztoru był indyjski buddysta Huili, któremu góra przypominała jedną z gór w Indiach.

    Kangxi, chin. 康熙, Kāngxī; imię prywatne 玄燁, Xuányè (ur. 4 maja 1654, zm. 20 grudnia 1722) – cesarz Chin z dynastii Qing, panujący w latach 1661–1722.Avataṃsaka sūtra lub Buddhāvataṃsaka sūtra; chin. (Da fang guang fo) huayan jing (大方廣佛華嚴經); kor. (Taebang gwangbul) hwaŏm kyŏng (화엄경); jap.(Daihōkōbutsu) kegon kyō ( ); wiet (Đại phương quảng phật hoa nghiêm kinh, Kinh Hoa nghiêm kinh; tyb.Sangs-rgyas phal-po-che shes-bya ba śin-tu-rgyas-pa-chen-pohi mdo ( ) – sanskryckie pismo mahajany, powstałe w Indiach ok. 200 r. Przybliżonym tłumaczeniem może być nazwa Sutra girlandowa.

    Początkowo była to mała świątynia, jednak z czasem przeznaczono większy teren na jej rozbudowę. W 771 roku ukończono rozbudowę klasztoru, który stał się bardzo popularny. Był uważany za klasztor szkoły chan.

    Pod koniec dynastii Tang, w czasie prześladowań buddyzmu, klasztor został zniszczony. Dopiero w okresie Pięciu Dynastii, założyciel państwa Wuyue (907-978), nakazał mistrzowi chan Yongmingowi Yanshou (904-975) odbudować klasztor. Posługiwano się wówczas nazwą "Nowy klasztor Lingyin". Składał się wtedy z dziewięciu piętrowych budynków, osiemnastu sal zgromadzeń w pawilonach i siedemdziesięciu dwóch sal. Przebywało w nim 3000 mnichów w 1300 sypialniach w dormitoriach.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Yongming Yanshou (永明延壽; ur. 904, zm. 26 grudnia 975; kor. Yǒngmyǒng Yǒnsu; jap. Yōmyō Enju; wiet. Vĩnh Minh Diên Thọ) – chiński mistrz chan szkoły fayan, uczeń mistrza chan Tiantaia Deshao.

    Mniej więcej w połowie X wieku (ok. 960 roku) do klasztoru przybył mistrz chan Yongming Yanshou (904-975), który prowadząc go dokonał także jego odnowienia. Tutaj dokończył pisanie swojego dzieła Zongjing lu. Był to wówczas główny klasztor królestwa Wuye. W pierwszej połowie XI wieku klasztor był prowadzony przez mistrza chan Xuedou Chongxiana (980-1052).

    Zhou Enlai (ur. 5 marca 1898, Huai’an w prowincji Jiangsu, zm. 8 stycznia 1976 w Pekinie) – chiński polityk i wojskowy, pierwszy premier ChRL od momentu jej powstania w 1949 roku aż do śmierci.Manjushri (skr. मञ्जुश्री, Mañjuśrī, Manjushri, Mandziuśri (chiń. 文殊師利 Wénshū Shīlì, 文殊 Wénshū; kor. Munsu(sari); jap. Monju) – w buddyzmie Bodhisattwa Mądrości.

    Gdy Hangzhou działało jako stolica władcy Gaozong i Xiaozong często odwiedzali klasztor, troszcząc się o jego sprawy i wykonując kaligrafie. Klasztor należał wówczas do Pięciu Gór Chan na południu od rzeki Jangcy w okresach "Jading" i południowej Dynastii Song.

    W czasach cesarza Fúlína (pan. 1643-1661) z dynastii Qing opatem był mistrz chan Jude. Prowadził klasztor przez osiemnaście lat; w tym czasie całkowicie go przebudował czyniąc z niego najważniejszą świątynię na południowym wschodzie Chin. Gdy w 1689 cesarz Xuányè (pan. 1661-1722) z dynastii Qing przybył do klasztoru, zmienił jego nazwę na Yunlin.

    Pipa (chin.: 琵琶; pinyin: pípá) – chiński szarpany instrument strunowy. Czasami nazywany chińską lutnią, podobnie jak ona ma pudło rezonansowe w gruszkowatym kształcie. W Chinach znany jako tradycyjny instrument od ponad dwóch tysięcy lat. Kilka instrumentów w innych krajach wschodniej i południowo-wschodniej Azji jest spokrewnonych z pipą. Należą do nich japońska biwa, wietnamska đàn tỳ bà i koreańska bipa. Tylko koreańska wersja wyszła z użycia, podczas gdy gra na pozostałych jest wciąż znana i powszechna.Samantabhadra (tyb.: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ, Kun-tu bzang-po, mongolski: Qamugha Sain, chiński 普贤菩萨 Pǔxián Púsà, kor. Pohyon posal, japoński Fugen bosatsu, wiet. Phổ Hiền Bồ tát).

    Po II wojnie światowej klasztor był wielokrotnie odnawiany. Ucierpiał w czasie rewolucji kulturalnej, ale uniknął całkowitego zniszczenia dzięki opiece premiera Zhou Enlaia.

    Obecnie jest jednym ze 142 głównych klasztorów Chin.

    Główne budynki[ | edytuj kod]

    Do klasztoru wchodzi się przez budynek Czterech Niebiańskich Królów, na którym znajduje się napis wykonany przez cesarza Kangxi - 云林禅寺 (Klasztor chan Chmur i Lasu). Na końcu dziedzińca znajduje się główny budynek klasztoru - Gmach Mahaviry, 大雄宝殿, pinyin Dàxíong Bǎodiàn, którego wysokość sięga 33.6 metra . W jego wnętrzu znajduje się drewniany (wyłożony płatkami złota) posąg Buddy Śiakjamuniego. Jest to największa drewniana rzeźba w Chinach. Z tyłu tego posągu znajduje się relief przedstawiający bodhisattwę Guanyin na tle 150 słynnych buddystów. Po obu stronach wnętrza znajdują się wyobrażenia 18 znanych buddystów. Budynek ten wybudowany jest w stylu Qing, który naśladował styl epoki Tang.

    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.Shunzhi (chiń. upr.: 顺治帝; chiń. trad.: 順治帝; pinyin: Shùnzhì Dì; Wade-Giles: Shun-chih Ti; mandż.: ᠠᡳᠰᡳᠨ ᡤᡳᠣᡵᠣ ᡶᡠᠯᡳᠨ Ijishūn Dasan Hūwangdi; mongolski: Eyebeer Zasagch Khaan; ur. 15 marca 1638 - zm. 5 lutego 1661) – władca Mandżurii od 1643 , trzeci cesarz z dynastii Qing i pierwszy cesarz Chin z tej dynastii. W Chinach panował w latach 1644-1661. Ponieważ został wybrany na cesarza w wieku pięciu lat, przez pierwsze 7 lat jego panowania regencję sprawował jego stryj, Dorgon. Za czasów, aczkolwiek nie pod kierunkiem, cesarza Shunzhi, Mandżurowie podbili niemal całe Chiny.

    Za głównym budynkiem na stoku wzgórza znajduje się Gmach Buddy Medycyny - 药师殿, pinyin Yàoshī Diàn - w którym znajduje się posąg buddy Bhaisadźjaguru. Dalej na wzgórzu znajduje się Biblioteka Sutr - 藏经楼, pinyin Cángjīng Lóu. Za nią - dalej na wzgórzu - znajduje się Gmach Huayan 华严殿, pinyin Huáyán Diàn. Biblioteka jak i Gmach Huayan zostały wybudowane w latach 2000-2002 aby przywrócić pięciogmachową oś klasztoru. W Gmachu Huayan (Awatamsaki) znajduje się rzeźba przedstawiająca trzech mędrców Sutry Awatamsaki: Śiakjamuniego, Mańdziuśriego i Samantabhadrę.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Kaligrafia – sztuka starannego i estetycznego pisania, często również zdobionego artystycznie. Nauka kaligrafii miała kształtować charakter, cierpliwość, była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do ok. 1960 była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego.

    Po lewej stronie dziedzińca znajduje się Gmach Pięciuset Arhatów - 五百罗汉堂, pinyin Wǔbǎi Luóhàn Táng.

    Inne budynki to Gmach Yaowang, Gmach Zhizhi, świątynia Jigong, pawilon Liandeng, pawilon Dabei, budynek opata klasztoru.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Feilai Feng (chiń. upr.: 飞来峰; chiń. trad.: 飛來峰; dosł. „Wierzchołek, który Przyleciał z Daleka”) – urwisko położone na zachód od Jeziora Zachodniego w Hangzhou w Chinach. Znane z 470 kamiennych płaskorzeźb buddyjskich pochodzących z X-XIV wieku. Nazwa urwiska pochodzi z legendy, wedle której w cudowny sposób przyleciało ono z Indii.
    Relief (płaskorzeźba) – kompozycja rzeźbiarska wykonana na płycie kamiennej, metalowej lub drewnianej z pozostawieniem na niej tła. Dzieło uzyskuje się poprzez rzeźbienie, kucie lub odlewanie. Pomimo że płaskorzeźby powstawały jako dekoracja architektoniczna, to często stanowią odrębne, pełnowartościowe dzieło sztuki.
    Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.
    Arhant (pāli.) (sanskr.. arahat; hindi Arihant अरिहन्त; tyb. draciompa; chin. 阿羅漢 āluóhàn lub 羅漢 luóhàn; kor. arahan 아라한; jap. arakan, rakan; wiet. A-la-hán). Nazwa pochodzi od pālijskiego araha = godny, stąd – arahanta, arahant.
    Dynastia Tang (chiń. 唐朝; pinyin: Táng Cháo; wym. [tʰɑ̌ŋ tʂʰɑ̌ʊ]; język średniochiński: dhɑng) (18 czerwca 618 – 1 czerwca 907) – dynastia cesarska w Chinach, następczyni dynastii Sui i poprzedniczka Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw. Została założona przez ród Li (李), który przechwycił władzę w czasie upadku dynastii Sui. Rządy dynastii zostały na krótko przerwane przez tzw. drugą dynastię Zhou (8 października 690 – 3 marca 705), kiedy to tron objęła cesarzowa Wu Zetian, pierwsza i jedyna kobieta bezpośrednio (a nie np. jako regentka) rządząca Chinami.
    Xuedou Chongxian (雪竇重顯) (ur. 980, zm.1052) (kor. Sǒldu Ch’unghyǒn ( ); jap. Setchō Jūken ( ); wiet. Tuyết Đậu Trọng Hiển) – chiński mistrz chan ze szkoły yunmen, znany także jako Xuedou Mingjue.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.966 sek.