Liczenie na palcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Liczenie na palcach

Liczenie na palcach – posługiwanie się palcami dłoni jako materiałem pomocniczym przy wykonywaniu prostych operacji arytmetycznych.

Aztekowie, Mexikowie – najsilniejszy w prekolumbijskim Meksyku naród indiański, posługujący się językiem nahuatl z rodziny uto-azteckiej. W momencie konkwisty przewodzili najsilniejszej federacji państw na obszarze Mezoameryki.Palec ręki – u człowieka i zwierząt zakończenie ręki zwieńczone pazurami, paznokciami, kopytami itp. Liczba palców ręki może wynosić od jednego (np. u konia) do pięciu (naczelne).

Spis treści

  • 1 Zasady związane z liczeniem na palcach
  • 2 Użyteczność palców
  • 3 Szkodliwość zabraniania dzieciom liczenia na palcach
  • 4 Liczenie na palcach a osiągnięcia szkolne w zakresie matematyki
  • 5 Liczenie na palcach a przechodzenie od reprezentacji konkretnych do abstrakcyjnych
  • 6 Przystępność palców a przystępność liczebników
  • 7 Kolejność używania palców a kolejność liczb
  • 8 Liczenie na palcach a pamięć robocza
  • 9 Split 5 errors
  • 10 Choroby a liczenie na palcach
  • 10.1 Dyskalkulia
  • 10.2 Rozwojowy zespół Gerstmanna
  • 10.3 Liczenie na palcach u dzieci niewidomych lub niemających palców
  • 11 Gnozja palców a kompetencje matematyczne
  • 11.1 Przedmotoryczna teoria liczenia
  • 12 Strategie dodawania na palcach
  • 13 Liczenie na palcach w historii dydaktyki matematyki
  • 14 Anatomiczne pochodzenie liczebników
  • 15 Liczenie na palcach przez osoby dorosłe
  • 16 Różnice międzykulturowe
  • 16.1 Kolejność liczenia na palcach
  • 16.2 Sposób liczenia na palcach
  • 16.3 Liczenie a pokazywanie liczb
  • 17 Liczenie powyżej 10
  • 17.1 Liczenie na palcach i ich członach w historii
  • 18 Algorytmy mnożenia na palcach
  • 18.1 Mnożenie liczby jednocyfrowej przez dziewięć
  • 18.2 Mnożenie dwóch liczb ze zbioru
  • 19 Uwagi
  • 20 Przypisy
  • 21 Bibliografia
  • Zasady związane z liczeniem na palcach[ | edytuj kod]

    Naukowcy Rochel Gelman oraz Charles Ransom Gallistel w 1986 roku opracowali pięć zasad, na których opiera się umiejętność liczenia na palcach:

    Rok przestępny – rok kalendarzowy, który ma 366 dni zamiast 365. Występuje wyłącznie w kalendarzach o rachubie opartej na obiegu Ziemi dookoła Słońca lub o rachubie kombinowanej (Księżyc i Słońce). Ma on na celu umożliwiać dopasowanie roku kalendarzowego do roku zwrotnikowego.Symultagnozja (od łac. simultaneus jednoczesny i gr. gnosis wiedza) – zdolność zmysłowego rozróżniania równocześnie dotykanych różnych części ciała. Przykładowo, jeśli ktoś dotknie równocześnie lewego ucha i prawego nadgarstka osoby mającej zdolność symultagnozji, osoba ta będzie w stanie stwierdzić, które części ciała zostały dotknięte.
    1. stałość kolejności liczebników – np. po jeden zawsze jest dwa, a nie np. trzy
    2. brak znaczenia kolejności obiektów;
    3. wszystkie obiekty mogą być liczone w ten sam sposób;
    4. wzajemnie jednoznaczna odpowiedniość – każdej liczbie przypisana jest dokładnie jedna etykieta werbalna;
    5. liczebnik na ostatnim miejscu sekwencji liczenia oznacza liczność danego zbioru – np. gdy na głos po kolei policzymy swoje palce: pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, piąty, szósty, siódmy, ósmy, dziewiąty, dziesiąty, to fakt iż ostatni policzony palec był dziesiąty, oznacza, że wszystkich palców jest dziesięć.

    Posługiwanie się palcami okazuje się bardzo pomocne w zrozumieniu tych zasad, ponieważ w przeciwieństwie do liczebników palce są ciągle widoczne i dostępne, a także bardziej rozróżnialne percepcyjnie niż liczebniki (werbalne etykiety liczb), które muszą być zapamiętane.

    Sześćdziesiątkowy system liczbowy – pozycyjny system liczbowy o podstawie 60. Był używany w Babilonie, i to już 1750 p.n.e., stąd dotarł do Europy. Babilończycy zapożyczyli system od Sumerów. Arabscy astronomowie używali w atlasach i tabelach zapisu przejętego od Ptolemeusza, który był oparty na ułamkach o podstawie sześćdziesiąt. Również europejscy matematycy używali początkowo tej konwencji przy operacjach na ułamkach (np. Fibonacci).Marek Kordos (ur. 7 marca 1940) – polski matematyk, doktor habilitowany, geometra i historyk matematyki, wykładowca, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzator matematyki, założyciel i redaktor naczelny miesięcznika Delta, autor wielu książek, współzałożyciel Ośrodka Kultury Matematycznej oraz Stowarzyszenia na rzecz Edukacji Matematycznej.

    Użyteczność palców[ | edytuj kod]

    Przyczyny wysokiej użyteczności palców do liczenia na nich są następujące:

    1. palce umożliwiają tworzenie wzrokowo-przestrzennej reprezentacji liczb, są łatwo rozróżnialne percepcyjnie i reprezentują kolejne dyskretne wartości;
    2. palce umożliwiają zrozumienie dziesiętnego systemu liczbowego;
    3. palce pomagają zrozumieć zasadę wzajemnej jednoznaczności;
    4. liczenie na palcach pozwala odciążyć pamięć roboczą podczas wykonywania operacji matematycznych oraz systematycznie kontrolować poprawność;
    5. w przeciwieństwie do cyfr arabskich lub zbiorów reprezentacje palców pozwalają zrozumieć istotę liczby kardynalnej (ostatni liczebnik wypowiedziany podczas liczenia określa łączną liczbę obiektów w zestawie);
    6. palce umożliwiają realizację podstawowych operacji arytmetycznych na liczbach jednocyfrowych;
    7. za pomocą palców można liczyć od dowolnej liczby;
    8. palce pozwalają śledzić liczbę słów wypowiadanych podczas sekwencji liczenia;
    9. własne palce stanowią narzędzie, które każdy człowiek ma zawsze przy sobie;
    10. palce zazwyczaj nie są zakryte przez ubranie, więc łatwo na nich manipulować,
    11. palce mogą być wykorzystane zarówno do określenia liczby kardynalnej (liczebność zbioru), jak i porządkowej (kolejność obiektów).
    JSTOR (/dʒeɪ-stɔːr/, skrót od ang. Journal Storage) – biblioteka cyfrowa utworzona w 1995 roku. Początkowo zawierała cyfrowe kopie czasopism naukowych o wyczerpanym nakładzie. Następnie zaczęła zbierać także książki, materiały źródłowe oraz aktualne numery czasopism naukowych. Pozwala na wyszukiwanie w pełnej treści niemal 2000 czasopism naukowych. Standardowy język mandaryński, nazywany często językiem mandaryńskim lub standardowym językiem chińskim jest oficjalnym standardem mówionego języka chińskiego, używanym jako język urzędowy w Chińskiej Republice Ludowej, Republice Chińskiej, jednym z czterech oficjalnych języków Singapuru, a także jednym z sześciu oficjalnych języków Organizacji Narodów Zjednoczonych. Faktycznie jest tylko jednym z języków mandaryńskich. Oparty jest na dialekcie pekińskim, ale nie jest z nim tożsamy. W poszczególnych państwach język ten nosi różne nazwy: w ChRL jest nazywany putonghua (chin. trad. 普通話, chin. upr. 普通话, pinyin: pǔtōnghuà – "mowa powszechna"), na Tajwanie – guoyu (chin. trad. 國語, uproszcz. 国语, pinyin: guóyǔ – "język państwowy"), w Singapurze – huayu (chiń. trad. 標準華語, uproszcz. 标准华语, biāozhǔn huáyǔ – "język chiński").


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9]




    Warto wiedzieć że... beta

    Beda, zwany Czcigodnym lub Wspaniałym, łac. Venerabilis, sang. Bǣda lub Bēda (ur. 672 w Wearmouth k. Sunderlandu w Anglii lub 673, zm. 25 maja 735 w Jarrow) – anglosaski mnich i benedyktyn, prezbiter, związany z klasztorami w Wearmouth oraz Jarrow w Nortumbrii (obecnie klasztor Wearmouth-Jarrow ), wszechstronny uczony.
    Lew Siemionowicz Wygotski (ros. Лев Семёнович Выготский, ur. 17 listopada 1896 w Orszy, zm. 10 czerwca 1934 w Moskwie) – sowiecki białoruski psycholog i pedagog, profesor w Moskiewskim Instytucie Psychologii Eksperymentalnej. Twórca kulturowo-historycznej teorii rozwoju psychiki.
    Koncepcja rozwoju intelektualnego (Jeana Piageta) – opiera się na założeniu, że inteligencja jest rozwiniętą formą adaptacji biologicznej, w wyniku której dochodzi do strukturalizowania procesów poznawczych.
    Filogeneza (gr. φυλη – gatunek, ród i γενεσις – pochodzenie) – droga rozwoju rodowego, pochodzenie i zmiany ewolucyjne grupy organizmów, zwykle gatunków. Termin wprowadzony w 1866 roku przez Ernsta Haeckla w Generelle Morphologie der Organismen.
    Arytmetyka (łac. arithmetica, gr. αριθμητική arithmētikē, od αριθμητικός arithmētikos – arytmetyczna, od αριθμειν arithmein – liczyć, od αριθμός arithmós – liczba; spokr. ze staroang. rīm – liczba, i być z gr. αραρισκειν arariskein – pasować) – jedna z najstarszych część matematyki. W powszechnym użyciu słowo to odnosi się do zasad opisujących podstawowe działania na liczbach (arytmetyka elementarna).
    Tuzin – inna nazwa liczby dwanaście, zwykle używana w kontekście liczby sztuk (np. tuzin jajek). Samo słowo pochodzi od łacińskiego duodecim.
    Ontogeneza, rozwój osobniczy (gr. on, ontos – byt, genesis – pochodzenie) – nauka zajmująca się rozwojem organizmu – zespołem przemian zachodzących w ciągu życia organizmu – od momentu jego powstania w procesie rozmnażania do zakończenia rozwoju.

    Reklama