Liczba sitowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liczba sitowa – podstawowa wartość określająca siatkę sitodrukową. Stanowi ją ilość włókien przypadająca na centymetr (w nomenklaturze amerykańskiej - na cal).

Druk sitowy, sitodruk, serigrafia – technika druku, w której formą drukową jest szablon nałożony na drobną siatkę tkaną, metalową lub wykonaną z włókien syntetycznych. Wykonanie odbitki polega na przetłaczaniu farby przez matrycę.Farba – substancja powłokotwórcza służąca do ochronnego lub dekoracyjnego pokrywania powierzchni dowolnych przedmiotów. Może zalegać na ich powierzchni, lub nieznacznie wnikać w głąb. Składa się z substancji barwiących – najczęściej w postaci pigmentów oraz substancji dodatkowych: spoiw, wypełniaczy, rozcieńczalników, rozpuszczalników, a także substancji błonotwórczych, dyspergujących, konserwujących, opóźniających wysychanie, reagujących z podłożem itp.

Zatem popularna "stodwudziestka" to siatka zawierająca 120 włókien na cm (305 na cal).

W procesie druku sitowego liczba sitowa ma wpływ na zużycie farby sitodrukowej. Chłonne podłoża (tkaniny, materiały porowate) wymagają siatek o mniejszej liczbie sitowej. Druk drobnych detali i większa rozdzielczość oraz niewielka grubość nałożonej farby powoduje konieczność stosowania siatek o dużej liczbie sitowej.

W literaturze angielskiej liczba sitowa określana jest jako mesh count.





Reklama