Library of Congress Control Number

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Historia[ | edytuj kod]

Biblioteka Kongresu w 1898 roku zaczęła drukować swoje karty katalogowe, a od 1901 roku także je rozpowszechniać. Na każdej z nich znalazł się numer, który służył do identyfikacji i kontroli kart katalogowych. Nosił on nazwę Library of Congress Card Number. Gdy pod koniec lat 60. XX wieku wprowadzono format MARC nadal używano numeru, ale jego nazwę zmieniono na Library of Congress Control Number (LCCN).

Podstrony: 1 [2] [3]




Reklama