Lex perfecta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lex perfecta (dosł. prawo doskonałe) – norma prawna opatrzona sankcją nieważności.

Czynność prawna – czynność konwencjonalna (skonstruowana przez normę prawną) podmiotu prawa cywilnego, zawierająca treść określającą konsekwencje prawne zdarzenia prawnego. Jest to całość zdarzenia prawnego, w skład którego wchodzi co najmniej jedno oświadczenie woli.Testament –(z łac. Testamentum) co oznacza przymierze. Rozrządzenie własnym majątkiem na wypadek śmierci. W Polsce kwestie związane ze sporządzaniem testamentów reguluje przede wszystkim Kodeks cywilny.

Normy prawne tego rodzaju występują m.in. w prawie cywilnym, np. jeżeli przy dokonywaniu określonej czynności prawnej nie zostanie zachowana odpowiednia forma (zwłaszcza zastrzeżona pod rygorem nieważności), to taka czynność nie wywołuje skutków prawnych. Przykładem może być nieprawidłowe sporządzenie testamentu, np. w formie wydruku komputerowego. Niedochowanie przewidzianej przez prawo formy sporządzenia testamentu spowoduje jego nieważność i niemożność powoływań się nań.

Skutek prawny, konsekwencja prawna – następstwo określonych przepisami prawa okoliczności polegające na powstaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku prawnego. Skutek prawny determinuje sankcja prawna.Lex minus quam perfecta (dosł. prawo mniej niż doskonałe) – norma prawna opatrzona sankcją represyjną (karną). Oznacza to, że postępowanie sprzeczne z tym, co nakazuje lub czego zakazuje określona norma spotka się ze ściganiem przez organy wymiaru sprawiedliwości i możliwością nałożenia sankcji karnej na osobę, która normę naruszyła.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lex plus quam perfecta, lex minus quam perfecta, lex imperfecta




  • Reklama