• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Letnie Igrzyska Olimpijskie 1896



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Tilemachos Karakalos (ur. 1866, zm. 1951) – grecki szermierz. W 1896 na igrzyskach olimpijskich w Atenach wziął udział w turnieju szablistów. W zawodach wzięło udział pięciu zawodników. Wygrał trzy pojedynki, jedynej porażki doznał w pojedynku ze zwycięzcą zawodów, rodakiem Joanisem Jeorjadisem. Ostatecznie zajął drugie miejsce.George Stuart Robertson (ur. 25 maja 1872 w Londynie, zm. 29 stycznia 1967 tamże) – brytyjski lekkoatleta i tenisista, uczestnik letnich igrzyskach olimpijskich w 1896 w Atenach.
    Przebieg zawodów[ | edytuj kod]

    Gimnastyka[ | edytuj kod]

    Gimnastyka
    Trójka niemieckich multimedalistów (od lewej): Alfred Flatow, Carl Schuhmann i Hermann Weingärtner.
    Hermann Weingärtner w ćwiczeniu na kółkach.
    Alfred Flatow w ćwiczeniach na poręczy.
    Carl Schuhmann w skoku przez konia.
    Jeden z zawodników podczas konkurencji: wspinaczka po linie.
    Mistrz olimpijski, Grek Joanis Mitropulos.

    Na zawody gimnastyczne przewidziano osiem konkurencji, które rozegrano 9 i 10 kwietnia. W zawodach wystartowało 71 zawodników z dziewięciu krajów (była to najliczniej obsadzona dyscyplina sportu na tych igrzyskach). Areną zmagań w gimnastyce był stadion Panathinaiko.

    Citius-Altius-Fortius (łac. szybciej, wyżej, silniej) – jest to dewiza igrzysk olimpijskich przyjęta przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski w roku 1913.Austrię na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 reprezentowało 3 zawodników. Mimo że Austria wchodziła w skład Austro-Węgier, to wyniki tych dwóch państw są podawane oddzielnie.

    Niemcy reprezentowane były przez 11-osobowy klub gimnastyczny, których zawodnicy wygrali pięć spośród ośmiu konkurencji. W drużynowych ćwiczeniach na poręczy Niemcy nie mieli żadnych rywali i zdobyli złoto. W ćwiczeniach na drążku zwyciężył Hermann Weingärtner przed Alfredem Flatowem (który z kolei zwyciężył w ćwiczeniach na poręczy). W skokach przez konia wygrał Carl Schuhmann. W drużynowych ćwiczeniach na drążku wygrała ekipa niemiecka w składzie: Konrad Böcker, Alfred Flatow, Gustav Flatow, Georg Hillmar, Fritz Hofmann, Fritz Manteuffel, Karl Neukirch, Richard Röstel, Gustav Schuft, Carl Schuhmann, Hermann Weingärtner. Wyprzedzili oni 33-osobowy klub grecki Panellinios Gymnastikos Syllogos i 19-osobowy Ethnikos Gymnastikos Syllogos, których zawodnicy w większości są nieznani. Ponadto w ćwiczeniach na koniu z łękami zwyciężył Szwajcar Louis Zutter. Greckim reprezentantom udało się wygrać jedynie w dwóch konkurencjach. Joanis Mitropulos zwyciężył w ćwiczeniach na kółkach, a Nikolaos Andriakopulos był najlepszy we wspinaniu się po linie.

    Hermes (gr. Ἑρμῆς Hermḗs, łac. Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od zwykłego cwaniactwa, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż serio. Jeden z 12 bogów olimpijskich.Alfréd Hajós, właściwie Arnold Guttman (ur. 1 lutego 1878 w Budapeszcie, zm. 12 listopada 1955) – węgierski pływak, lekkoatleta i piłkarz, uczestnik i dwukrotny złoty medalista I Nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w pływaniu na 100 m i 1200 m stylem dowolnym.

    Kolarstwo[ | edytuj kod]

    Kolarstwo
    Przed startem do wyścigu dwunastogodzinnego.
    Dwóch francuskich kolarzy – Paul Masson (po lewej) i Léon Flameng – zdobywcy łącznie sześciu medali olimpijskich w Atenach.
    Austriacki kolarz Adolf Schmal.

    Zawody kolarskie rozgrywano 8 oraz 11, 12 i 13 kwietnia. W sześciu konkurencjach uczestniczyło 19 zawodników z pięciu państw. Zawody rozgrywano na nowo wybudowanym Neo Phaliron Velodrome, który zbudowano specjalnie na igrzyska (zlokalizowany w pobliżu morza w Pireusie). Tor miał długość 333 ⅓ metra. Wyścig drogowy był jedyną konkurencją rozgrywaną poza stadionem. Przeprowadzono go na trasie Ateny–Maraton (kolarze pokonywali trasę tam i z powrotem) (łącznie ok. 87 km)).

    Włochy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 były reprezentowane przez jednego zawodnika, startującego w strzelectwie. Przed startem został natomiast zdyskwalifikowany drugi z zawodników, startujący w maratonie.Cesarstwo Niemieckie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 było reprezentowane przez 19 sportowców w 6 różnych sportach - lekkoatletyce, kolarstwie, gimnastyce, tenisie, podnoszeniu ciężarów i zapasach. Zdobyli oni łącznie 13 medali, w tym 6 złotych.

    W kolarstwie użyto zasad Międzynarodowego Związku Kolarskiego. W kolarstwie torowym najlepszy był Francuz Paul Masson, który zwyciężył w trzech konkurencjach (sprint, jazda indywidualna na czas i wyścig na 10 kilometrów). W wyścigu na 100 km zwyciężył rodak Massona, Léon Flameng (trzykrotny medalista z tych igrzysk), który wygrał wyścig pomimo upadku i chwilowej przerwy na trasie wyścigu, spowodowanej pomocą swojemu rywalowi Jeorjosowi Koletisowi, którego rower miał problemy techniczne. Wyścig dwunastogodzinny wygrał Austriak Adolf Schmal (trzykrotny medalista tych igrzysk), a w wyścigu drogowym zwyciężył grecki kolarz Aristidis Konstandinidis, któremu pomimo trzech upadków udało się wygrać. Do mety dojechał zresztą pożyczonym rowerem.

    Luis Subercaseaux Errázuriz (ur. 10 maja 1882 w Santiago, Chile; zm. 1973) – chilijski dyplomata, lekkoatleta i piłkarz. Był pierwszym latynoamerykańskim sportowcem, który wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich.Letnie igrzyska olimpijskie – międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Należą do największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych na świecie. Zwycięstwo na igrzyskach olimpijskich uznawane jest przez sportowców większości dyscyplin za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.

    Lekkoatletyka[ | edytuj kod]

    W zawodach lekkoatletyki uczestniczyło najprawdopodobniej 64 zawodników w 12 konkurencjach, którzy reprezentowali dziesięć państw. Główną areną zawodów, które rozgrywano od 6 do 10 kwietnia, był Panathinaiko.

    Lekkoatletyka
    Start biegu finałowego na 100 metrów.
    Ilustracja przedstawiająca wbiegnięcie na stadion Spiridona Luisa.
    Spiridon Luis.
    Robert Garrett podczas rzutu dyskiem.
    Zawodnicy podczas biegu maratońskiego.
    Australijczyk Teddy Flack, dwukrotny mistrz olimpijski.
    Amerykańscy sportowcy, od lewej stoją: Tom Burke, Thomas Curtis, Ellery Clark; od lewej na krzesłach siedzą: Welles Hoyt, John Graham (trener), Arthur Blake. Od lewej na podłodze siedzą bracia Sumner i John Paine, medaliści w strzelectwie.

    Lekkoatletyka była tą dyscypliną, która rozpoczęła pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie. Impreza rozpoczęła się 6 kwietnia eliminacjami w biegach na dystansie 100, 400 i 800 m, które w większości wygrali Amerykanie (tylko na najdłuższym dystansie eliminacje zwyciężyli przedstawiciele innych państw). Pierwszym finałem igrzysk był trójskok, wygrany przez Amerykanina Jamesa Connolly’ego wynikiem 13,71 m. Tym samym został on pierwszym mistrzem olimpijskim od czasów starożytnych. Pomimo że Grecy byli uznawani za faworytów w pchnięciu kulą i rzucie dyskiem, najlepsi greccy lekkoatleci zakończyli zawody tuż za Amerykaninem Robertem Garrettem. Punktem kulminacyjnym igrzysk był maraton, rozgrywany po raz pierwszy na dużej międzynarodowej imprezie, w którym zwyciężył nieznany dotychczas Grek Spiridon Luis, którego rodacy okrzyknęli „bohaterem narodowym”.

    Découvertes Gallimard (dosłownie „Odkrycia Gallimard”; w Polsce: Krajobrazy Cywilizacji i Poznać i Zrozumieć Świat – Focus) – encyklopedyczna kolekcja ilustrowanych książek w formacie kieszonkowym, wydana w listopadzie 1986 przez Éditions Gallimard z pierwszym wolumenem À la recherche de l’Égypte oubliée (Polska edycja: W poszukiwaniu starożytnego Egiptu), napisanym przez francuskiego egiptologa Jeana Vercouttera. Kolekcja zawiera obecnie 732 książek. Zawody w podnoszeniu ciężarów podczas Igrzysk Olimpijskich w 1896 odbyły się w dniu 7 kwietnia. Rozegrano dwie konkurencje: podnoszenie ciężarów oburącz i podnoszenie ciężarów jednorącz.

    W pozostałych konkurencjach dominowali głównie Amerykanie; Ellery Clark wygrał w skoku wzwyż i skoku w dal, Welles Hoyt w skoku o tyczce, Thomas Curtis w biegu na 110 m przez płotki, a Tom Burke wygrał w wyścigach na 100 i 400 metrów. Tom Burke przed startami używał pozycji kucznej, uważanej wówczas za „niewygodną”. Nie przeszkodziło mu to jednak w zwycięstwie w dwóch konkurencjach. Dwa złote medale zdobył też reprezentant Australii, Teddy Flack (w biegach na 800 i 1500 m). W biegu maratońskim miało miejsce prawdopodobnie pierwsze oszustwo (i zarazem pierwszy protest) nowożytnych igrzysk olimpijskich. Węgier Gyula Kellner, który początkowo zajął czwarte miejsce, złożył protest twierdząc, iż młody grecki biegacz Spiridon Belokas przejechał krótki odcinek trasy karetą (Belokas dotarł do mety na trzecim miejscu). Ostatecznie prezes arbitrów, czyli król Jerzy, zdecydował o dyskwalifikacji Belokasa.

    Igrzyska VII Olimpiady, nazywane zwykle Letnie Igrzyska Olimpijskie Antwerpia 1920, rozgrywane były w Antwerpii (Belgia) między kwietniem, a wrześniem 1920.Alexander Viggo Jensen (ur. 22 czerwca 1874, zm. 2 listopada 1930) – duński sztangista, strzelec, gimnastyk i lekkoatleta, złoty medalista igrzysk olimpijskich w Atenach w 1896 w podnoszeniu ciężarów oburącz, srebrny medalista w podnoszeniu ciężarów jednorącz i brązowy medalista w strzelaniu z karabinu dowolnego.

    Pływanie[ | edytuj kod]

    Pływanie
    W trakcie zawodów.
    Węgier Alfréd Hajós, dwukrotny mistrz olimpijski.

    Wszystkie cztery pływackie konkurencje rozegrano 11 kwietnia na otwartym morzu w Zatoce Zea. Startowało 19 zawodników z czterech krajów, w tym jednak sześciu nieznanych z imienia i nazwiska Greków. Około 20 tysięcy widzów oglądało zawody. Zawodnicy zmagali się z bardzo zimną wodą, której temperatura podczas zawodów wahała się od 12 do 14 °C (przy ok. 18 °C w powietrzu)

    Igrzyska olimpijskie – najstarsza i zarazem największa międzynarodowa impreza sportowa organizowana co 2 lata (na przemian letnie i zimowe) w różnych krajach, pod hasłem szlachetnego współzawodnictwa i braterstwa wszystkich narodów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Ellery Harding Clark (ur. 13 marca 1874 w East Roxbury w stanie Massachusetts, zm. 17 lutego 1949 w Bostonie) – amerykański lekkoatleta, uczestnik i dwukrotny złoty medalista I nowożytnych igrzysk olimpijskich w 1896 Atenach.

    Wszystkie konkurencje rozegrano w stylu dowolnym. Dwukrotnym mistrzem olimpijskim w tej dyscyplinie został Węgier Alfréd Hajós, który zwyciężył w wyścigu na 100 oraz 1200 metrów. W wyścigu na 500 metrów zwycięzcą został Austriak Paul Neumann. Rozegrano też jedną nietypową konkurencję, którą był wyścig 100 metrów dla żeglarzy; wystąpić w niej mogli jednak jedynie greccy marynarze. Tylko trzech pływaków wystąpiło w tej konkurencji, a zwyciężył Joanis Malokinis. Alfréd Hajós, zapytany podczas uroczystego obiadu dla zwycięzców przez króla Grecji o to, gdzie nauczył się tak świetnie pływać, odpowiedział: „W wodzie Wasza Wysokość”.

    Rugby (ang. rugby football) – popularne określenie grupy sportów drużynowych o wspólnym pochodzeniu. Istnieją trzy główne rodzaje rozgrywek:Gustav Schuft (ur. 16 czerwca 1876 w Berlinie, zm. 8 lutego 1948 w Chociebożu) – niemiecki gimnastyk. Wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1896 roku. Zdobył dwa złote medale: w kategorii ćwiczenie na drążku drużynowo oraz w ćwiczeniach na poręczach drużynowo.

    Podnoszenie ciężarów[ | edytuj kod]

    Podnoszenie ciężarów
    Brytyjczyk Launceston Elliot, mistrz i wicemistrz olimpijski.
    Duńczyk Viggo Jensen, mistrz i wicemistrz olimpijski w podnoszeniu ciężarów i brązowy medalista olimpijski w strzelectwie.
    Brązowy medalista, Grek Sotirios Wersis.

    Podnoszenie ciężarów rozegrano na stadionie Panathinaiko w dniu 7 kwietnia. Do zawodów przystąpiło tylko siedmiu zawodników z pięciu państw (rozegrano dwie konkurencje). Nie było podziału na kategorie wagowe.

    Spiridion Samaras, Spiro Samara gr. Σπυρίδων Φιλίσκος Σαμάρας (ur. 17 listopada 1861 na Korfu, zm. 25 marca 1917 w Atenach) – grecki kompozytor, absolwent konserwatorium ateńskiego i paryskiego. Skomponował między innymi muzykę hymnu igrzysk olimpijskich.Akropol (gr. ἀκρόπολις akrópolis, od ἄκρος akros ‘najwyższy’ i πόλις pólis ‘miasto’) – w starożytnej Grecji osiedle, miasto lub jego część znajdująca się na wysokim wzgórzu, cytadela z pałacami i świątyniami.

    Wpierw rozegrano podnoszenie oburącz. Zarówno Viggo Jensen jak i Launceston Elliot podnieśli ten sam ciężar: 111,5 kg. Król Jerzy I przyznał pierwsze miejsce Duńczykowi, uznając, iż podnosił ciężary w lepszym stylu. Po proteście Brytyjczyków obaj sztangiści dostali kolejną próbę poprawienia swoich wyników, żadnemu jednak nie udało się podnieść większego ciężaru i ostatecznie zwycięzcą ogłoszono Jensena. Podczas dogrywki Jensen doznał kontuzji, przez którą przegrał kolejną i zarazem ostatnią konkurencję w tej dyscyplinie na igrzyskach, czyli podnoszenie jednorącz. Brytyjczyk Elliot wygrał ze znaczną przewagą nad Jensenem (Elliot podniósł 71 kg a Jensen 57 kg). Grecka publiczność była zachwycona zwycięstwem Elliota, którego uważali za „bardzo atrakcyjnego”. Podczas zawodów miał miejsce niecodzienny incydent, kiedy król Jerzy pomógł znieść ciężar jednemu z sędziów, który sam nie był w stanie sobie z nim poradzić. Dostał za to liczne brawa od greckiej publiczności.

    Ewangelos Zapas (grc. Ευάγγελος Ζάππας, ur. 1800 w Labova e Madhe, dziś Albania, zm. 19 czerwca 1865 w Broşteni, dziś Rumunia) – grecki przedsiębiorca, krajowy dobroczyńca i mecenas. Podczas rewolucji greckiej uczestniczył w kilku bitwach, i awansował do stopnia majora. Po odzyskaniu niepodległości przez Grecję, osiadł w Wołoszczyźnie, gdzie zgromadził majątek i stał się jednym z najbogatszych ludzi w Europie Wschodniej. W latach 1859, 1870, 1875, 1888-1889 sfinansował realizację zawodów będących prekursorem nowoczesnej międzynarodowej olimpiady. Z jego finansowego wsparcia zostało wybudowanych wiele placówek oświatowych w tym szkół, hal sportowych i wystawienniczych.Siros, Sira (gr. Σύρος), grecka wyspa w archipelagu Cykladów na Morzu Egejskim, na południowy wschód od Grecji kontynentalnej.

    Strzelectwo[ | edytuj kod]

    Trójka greckich mistrzów olimpijskich, od lewej: Pandelis Karasewdas, Joanis Frangudis i Jeorjos Orfanidis.

    Zawody strzeleckie rozgrywano od 8 do 12 kwietnia. startowało 61 zawodników z siedmiu państw. Zaplanowano pięć konkurencji (trzy pistoletowe i dwie karabinowe). Zmagania rozgrywano na strzelnicy w Kallithei – specjalnie wybudowanej na igrzyska.

    Narodowy komitet olimpijski – organizacja krajowa podległa Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu. Celem narodowego komitetu olimpijskiego jest wystawianie reprezentacji danego kraju na igrzyskach olimpijskich, a w czasie pomiędzy igrzyskami dbanie o upowszechnianie idei olimpijskiej i czuwanie nad szkoleniem sportowców. Narodowy komitet olimpijski ma również prawo zgłaszać kandydatury miast do organizacji igrzysk olimpijskich.Jerzy I Glücksburg (gr. Γεώργιος Α΄, Βασιλεύς των Ελλήνων, ur. 24 grudnia 1845 w Kopenhadze, Dania, zm. 18 marca 1913 w Salonikach, Grecja) – król Grecji w latach 1863-1913 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn króla Danii – Chrystiana IX Glücksburga i Luizy z Hesji-Kassel.

    Zawody rozpoczęto od eliminacji do konkurencji: karabin wojskowy, 200 metrów. Była to jedna z najlepiej obsadzonych konkurencji na igrzyskach, bowiem startowało aż 42 zawodników (jednak nazwiska 22 greckich strzelców są nieznane). Najlepsi wystąpili nazajutrz w finale, w którym całe podium zajęli greccy strzelcy, a zwyciężył Pandelis Karasewdas. 10 kwietnia rozegrano strzelanie z pistoletu wojskowego z 25 metrów, w którym zdecydowanie najlepsi okazali się amerykańscy bracia John i Sumner Paine. Był to również pierwszy przypadek na igrzyskach, kiedy to rodzeństwo zajęło dwie czołowe pozycje. Bracia postanowili, że w kolejnej konkurencji wystartuje tylko jeden z rodzeństwa, gdyż nie chcieli oni zawstydzić gospodarzy. Tak też się stało i w pistolecie dowolnym z 30 metrów (rozegranym następnego dnia) wystartował Sumner Paine i zwyciężył z wyraźną przewagą nad innymi zawodnikami.

    Medal olimpijski – wyróżnienie przyznawane zwycięzcy oraz zdobywcom drugiego i trzeciego miejsca podczas igrzysk olimpijskich w postaci medalu zaprojektowanego i wykonanego na tę imprezę. Medale przyznaje się od pierwszych igrzysk w Atenach; do roku 1948 przyznawano również medale olimpijskie w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury.Charilaos Trikupis (gr. Χαρίλαος Τρικούπης) (11 lipca 1832 (starego stylu) w Nauplion, zm. kwiecień 1896) – grecki polityk, siedmiokrotny premier Grecji w latach 1875–1895.

    Również 11 kwietnia rozegrano konkurencję: pistolet szybkostrzelny, 25 metrów. Najlepszy okazał się Grek Joanis Frangudis, który wyprzedził swojego rodaka Jeorjosa Orfanidisa. W konkurencji tej mieli też wystąpić bracia Paine, jednak przed startem okazało się, że mają pistolety niewłaściwego kalibru. Grecy zaoferowali Amerykanom ich własne bronie, jednak bracia odmówili i ostatecznie nie wzięli udziału. Eliminacje do ostatniej konkurencji rozegrano tego samego dnia (karabin wojskowy, trzy postawy, 300 metrów), w tym samym dniu rozpoczęto też finał, jednak z powodu nastających ciemności przeniesiono go na kolejny dzień. Ponownie najlepsi okazali się Grecy, tym razem Orfanidis wyprzedził Frangudisa.

    Gyula Kellner (ur. 11 kwietnia 1871 w Budapeszcie, zm. 28 lipca 1940 w Szolnoku) – węgierski lekkoatleta, uczestnik igrzysk olimpijskich w 1896.Stany Zjednoczone na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 były reprezentowane przez 14 sportowców w 3 różnych sportach - lekkoatletyce, strzelectwie i pływaniu. Zdobyli oni łącznie 20 medali, w tym 11 złotych.

    Szermierka[ | edytuj kod]

    Szermierka
    Grek Leonidas Pirgos, pierwszy od czasów starożytnych grecki mistrz olimpijski.
    Periklis Pierakos-Mawromichalis, inny grecki medalista.
    Jedno ze spotkań finałowych.

    Trzy konkurencje w szermierce rozegrano 7 oraz 9 kwietnia w Zappeionie, który został oddany do użytku w 1888 roku jako sala wystawowa. Nazwana została na cześć Ewangelosa Zapasa, fundatora budynku, jednego z pierwszych pomysłodawców nowożytnej idei olimpijskiej. Była to jedyna dyscyplina, gdzie mogli startować zawodowcy; przewidziano dla nich jednak osobną konkurencję.

    Jules Alexis Louis Zutter (ur. 2 grudnia 1856, zm. 10 listopada 1946), szwajcarski gimnastyk, zdobywca złotego i dwóch srebrnych medali na Igrzyskach Olimpijskich w 1896 roku w Atenach.Anastasios Andreu (gr. Αναστάσιος Ανδρέου; ur. 1877 w Limassolu, zm. 1947) – grecki lekkoatleta, płotkarz. Uczestnik pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich w 1896 roku.

    Zaplanowano cztery konkurencje, jednak z nieznanych przyczyn zawody w szpadzie odwołano. Dwie konkurencje rozegrano 7 kwietnia. W finale floretu amatorów zmierzyli się dwaj Francuzi: Eugène-Henri Gravelotte i Henri Callot. Walka zakończyła się zwycięstwem Gravelotte'a 3:2. Rozegrano też drugą konkurencję, która jako jedyna na igrzyskach została przeznaczona dla zawodowców (floret). Do zawodów zgłosili się jedynie dwaj zawodnicy: Leonidas Pirgos z Grecji i Jean Maurice Perronet z Francji. Pojedynek zakończył się wynikiem 3:1 dla Greka, który został tym samym pierwszym od czasów starożytnych mistrzem olimpijskim z Grecji.

    Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i jednym z największych mocarstw w tamtym czasie. Państwo istniało 51 lat, od 1867 aż do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej.Drachma (grec. Δραχμή) – moneta od starożytności do czasów współczesnych bita w Grecji, a poza nią, w okresie starożytnym w Kartaginie i Azji Zachodniej, przeważnie srebrna. Bito również wielokrotności drachmy.

    9 kwietnia rozegrano zawody w szabli, w której zwyciężył reprezentant gospodarzy Joanis Jeorjadis, który okazał się lepszy od Tilemachosa Karakalosa.

    Tenis[ | edytuj kod]

    Tenis
    Finał gry pojedynczej.
    Finał gry podwójnej (rozgrywany na Neon Phaliron Velodrome).
    Brytyjczyk John Pius Boland, dwukrotny mistrz olimpijski.
    Momcsilló Tapavicza, reprezentant Węgier, brązowy medalista olimpijski w tenisie.

    Zawody tenisowe rozgrywano w dniach 8-11 kwietnia na kortach Ateńskiego Klubu Tenisowego. Nieliczne spotkania rozegrano również wewnątrz Neon Phaliron Velodrome (na którym odbywały się też zawody kolarskie). Pomimo iż tenis był wówczas jednym z najpopularniejszych sportów, w zawodach nie uczestniczyło wielu najlepszych tenisistów świata.

    Charles Marie Maurras (ur. 20 kwietnia 1868, Martigues - zm. 16 listopada 1952, Tours) – francuski myśliciel polityczny i filozof, monarchista i klerykał, rzecznik autorytaryzmu, krytyk rządów demokratycznych i dyktatury plebiscytarnej. Redaktor monarchistycznej La Gazette de France; zwolennik rządów Francisco Franco i António de Oliveira Salazara, przedstawiał alternatywną koncepcję tzw. nacjonalizmu integralnego, jeden z przywódców skrajnie prawicowej Action Française, założonej przez przeciwników rewizji procesu Dreyfusa. Jeden z prekursorów faszyzmu.Wojwodina, Prowincja Autonomiczna Wojwodiny (Vojvodina, węg. Vajdaság) – autonomiczny okręg w północnej Serbii, zamieszkany przez 2,03 mln mieszkańców (2002), przede wszystkim Serbów (65% liczby ludności) i Węgrów (14%). Stolicą Wojwodiny jest Nowy Sad, inne większe miasta to Pančevo, Subotica, Zrenjanin. Obejmuje serbskie części historycznych regionów Baczki, Banatu i Sremu.

    W zawodach singlowych wystąpiło 13 zawodników reprezentujących sześć krajów. W finale turnieju John Pius Boland wygrał wysoko z Grekiem Dimitriosem Kasdaglisem 6:2, 6:2 i to on został mistrzem olimpijskim. W turnieju deblowym wystąpiło pięć par. W finale zwyciężył debel Boland/Traun, który pokonał parę Kasdaglis/Petrokokinos (5:7, 6:3, 6:3).

    Unia szwedzko-norweska – istniejąca formalnie od 14 stycznia 1814 do 7 czerwca 1905 unia personalna pomiędzy Królestwem Szwecji i Królestwem Norwegii. Kraje te były połączone osobą monarchy. Pierwszym wspólnym królem Szwecji i Norwegii był Karol XIII.Michel Jules Alfred Bréal (ur. 26 marca 1832 Landau in der Pfalz, zm. 25 listopada 1915 w Paryżu) – lingwista francuski, twórca semantyki.

    Zapasy[ | edytuj kod]

    Zapasy
    Walka finałowa: Carl Schuhmann (Niemcy) – Jeorjos Tsitas (Grecja).
    Grek Stefanos Christopulos, brązowy medalista.

    W zapasach rozegrano tylko jedną konkurencję (rozegrano ją 10 i 11 kwietnia), w której wystąpiło jedynie pięciu zawodników (z czterech krajów). Były to zawody w stylu klasycznym bez podziału na kategorie wagowe (choć dozwolone były niektóre chwyty poniżej pasa). Pojedynki rozgrywano na głównym stadionie igrzysk, a dokładniej w piaszczystym okręgu zlokalizowanym przy końcu boiska. Nie było limitów czasowych, zawodnicy walczyli do momentu, w którym jeden z nich znajdzie się na piasku lub nie będzie mógł kontynuować walki.

    Krykiet – sport drużynowy, w którym mecze rozgrywane są między dwiema drużynami po jedenastu zawodników. Pochodzi z Anglii, gdzie podobna gra była znana już na przełomie XIII i XIV wieku.Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.

    Oprócz dwóch greckich zawodników, pozostali startowali już w innych dyscyplinach. Mistrz olimpijski w podnoszeniu ciężarów, Launceston Elliot, zmierzył się z mistrzem olimpijskim w gimnastyce, Carlem Schuhmannem. Schuhmann wygrał i awansował do finału (w półfinale miał wolny los). Spotkał się w nim z Grekiem Jeorjosem Tsitasem, który pokonał wcześniej swojego rodaka Stefanosa Christopulosa. Wyrównana walka finałowa pomiędzy Tsitasem i Schuhmannem została przerwana po 40 minutach z powodu zapadającego zmroku. Mecz przełożono na 9:00 w dniu następnym, choć Schuhmann protestował i twierdził, że w ciągu kilku minut pokonałby Greka. Po wznowieniu walki Schuhmannowi wystarczyło około 15 minut, aby pokonać Tsitasa.

    Nagroda Emmy (ang. Emmy Award) – amerykańska nagroda przyznawana za produkcję telewizyjną, między innymi dla najlepszego aktora i aktorki dramatycznego, komediowego, drugoplanowego, za najlepszy serial, film telewizyjny, scenariusz itp.Oda – utwór liryczny, który charakteryzuje się wzniosłością tematu i stylu, sławi ideę, wydarzenie lub czas. Zwykle cechuje ją także zbiorowy podmiot wypowiedzi. Należała do najpopularniejszych form poezji klasycznej.

    Ceremonia zamknięcia[ | edytuj kod]

    Rano, w niedzielę 12 kwietnia, król Jerzy zaprosił wszystkich sportowców i działaczy na bankiet (stało się to jeszcze przed zakończeniem zawodów). Wygłosił na nim mowę, w której stwierdził, że Ateny mogłyby organizować kolejne igrzyska regularnie.

    Oficjalna ceremonia zamknięcia igrzysk odbyła się w środę, 15 kwietnia 1896, na Stadionie Panateńskim. Początkowo planowano ją na 14 kwietnia, jednak plany organizatorów pokrzyżował silny wiatr i deszcz. Uroczystości zamknięcia olimpiady, podobnie jak w przypadku otwarcia, przewodniczyła rodzina królewska. Ceremonię rozpoczęto od odegrania hymnu Grecji. Następnie student Oxfordu, Brytyjczyk George Stuart Robertson, uczestnik zawodów w lekkoatletyce i turnieju tenisowego, wystąpił, by wyrecytować długi wiersz, inspirowany odami Pindara ku czci starożytnych zwycięzców olimpijskich. Publiczność nie zrozumiała utworu, napisanego w języku starogreckim i wymówionego według zasad opracowanych przez Erazma z Rotterdamu; Grecy na co dzień posługiwali się językiem nowogreckim. Nawet nieliczni erudyci władający językiem starogreckim posługiwali się wymową bizantyńską, zrozumieć mówcę mogli jedynie nieliczni studenci uniwersytetów zachodnioeuropejskich. Mimo to wystąpienie Robertsona spotkało się z aplauzem, a w czasie ceremonii rozdania nagród król wezwał go do siebie i wręczył mu wieniec laurowy oraz spinkę do krawata.

    Wojna francusko-pruska – konflikt zbrojny między mocarstwami II Cesarstwem Francuskim a Królestwem Prus wspieranym przez inne kraje niemieckie, toczony od 19 lipca 1870 do 10 maja 1871.John Mary Pius Boland (ur. 16 września 1870 w Dublinie, zm. 17 marca 1955) – irlandzki polityk, medalista olimpijski w tenisie.

    Rozdanie nagród miało miejsce po recytacji wiersza. Nagrody otrzymywali zdobywcy pierwszych dwóch miejsc w każdej dyscyplinie. Za pierwsze miejsce przyznawano srebrny medal, gałązkę oliwną i dyplom, za drugie miedziany medal, gałązkę wawrzynu i dyplom, za trzecie miejsce nie przyznawano medalu. Zawodnicy z trzecich miejsc i niższych otrzymywali jednak pamiątkowe medale. Niektórzy sportowcy zostali szczególnie wyróżnieni: Robert Garrett otrzymał od księcia Konstantyna srebrny puchar za swój występ w konkursie rzutu dyskiem, analogiczną nagrodę z rąk Michela Bréala otrzymał Spiridon Luis, zwycięzca biegu maratońskiego. Ten sam zawodnik otrzymał od kolekcjonera Joanisa Lambrosa szczególny dar – antyczną wazę, którą następnie przekazał do narodowego muzeum archeologicznego w Atenach.

    Klasyfikacja medalowa Letnich Igrzysk Olimpijskich 1896 – zestawienie państw według liczby zdobytych medali podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1896, znanych także jako I Letnie Igrzyska Olimpijskie. To międzynarodowe wydarzenie sportowe odbywało się od 6 do 15 kwietnia 1896 w Atenach.Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.
    Parada zwycięzców podczas ceremonii zamknięcia igrzysk. Pierwszy idzie Konstandinos Manos, za nim zwycięzca maratonu Spiridon Luis.

    Jako pierwsi nagrody odebrali Tom Burke, Teddy Flack, Thomas Curtis i Spiridon Luis, którego pojawienie się na stadionie spotkało się ze szczególnie entuzjastyczną reakcją widowni. Wszyscy zwycięzcy wykonali następnie rundę honorową, prowadzoną przez młodego greckiego poetę Konstandinosa Manosa, członka straży pilnującej porządku na stadionie. W tym czasie wykonywany był napisany specjalnie na tę okazję hymn pt. „Zwyciężyliśmy” (Νενικήκαμεν, Nenikikamen), którego autorem był kierownik ateńskiej orkiestry garnizonowej. Na czele grupy sportowców szedł zwycięzca maratonu, niosąc flagę grecką, bukiet kwiatów i parasol, które otrzymał w prezencie od wielbicielki. Za nim w pochodzie maszerowali Amerykanie, Węgrzy i inni zwycięzcy. Formalnie zakończyły igrzyska słowa Jerzego I: „Ogłaszam, że pierwsze międzynarodowe igrzyska olimpijskie zostały zamknięte”. Następnie opuścił on stadion, tłum wiwatował a hymn odegrano ponownie.

    Hermann Weingärtner (ur. 27 sierpnia 1864 we Frankfurcie nad Odrą – zm. 22 grudnia 1919 tamże) – niemiecki gimnastyk, zdobywca trzech złotych, dwóch srebrnych i jednego brązowego medalu na Igrzyskach Olimpijskich w 1896 roku w Atenach.Stefanos Christopulos (gr. Στέφανος Χρηστόπουλος) - (ur. 1876, zm. ?) - grecki zapaśnik, uczestnik Igrzysk Olimpijskich w 1896 w Atenach.

    Wielu sportowców popierało ideę zorganizowania w Atenach także kolejnej olimpiady. Grupa amerykańskich lekkoatletów podpisała się pod skierowanym do księcia Konstantyna listem w tej sprawie. Zdecydowanie przeciwny takiej koncepcji był natomiast Pierre de Coubertin, który chciał, by organizatorem olimpiady każdorazowo było inne państwo, a także by kolejne igrzyska odbyły się w Paryżu. Zgodnie z jego życzeniem drugie igrzyska miały miejsce w stolicy Francji, choć były w cieniu organizowanej w tym samym czasie Wystawy Światowej.

    Żeglarstwo – niegdyś odmiana transportu, dziś dyscyplina sportów wodnych, oraz rodzaj turystyki lub rekreacji, a także forma szkoleń – zarówno dla późniejszych marynarzy, oficerów i kapitanów jednostek, jak i jako tzw. szkoła charakterów dla młodzieży. Żeglarstwo uprawiane jest na jednostkach pływających napędzanych siłą wiatru za pośrednictwem żagli.Francja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 była reprezentowana przez trzynastu zawodników, z których trzech zdobyło pięć złotych medali (Léon Flameng, Eugène-Henri Gravelotte i Paul Masson).

    Klasyfikacja medalowa[ | edytuj kod]

    Dziesięć z czternastu uczestniczących krajów zdobyło medale w Atenach, ponadto trzy medale zdobyła drużyna mieszana, czyli drużyny zawodników z różnych krajów (wszystkie w tenisowym deblu). Najwięcej złotych medali zdobyli Amerykanie (11) i to oni zwyciężyli w klasyfikacji medalowej (łącznie uzyskali 20), z kolei gospodarze zdobyli najwięcej srebrnych i brązowych medali (17 i 19) oraz najwięcej medali łącznie (46), uzyskali jednak 10 złotych medali i zajęli drugie miejsce w klasyfikacji. Trzeci byli Niemcy.

    Polo – gra rozgrywana konno na trawiastym boisku przez dwie czteroosobowe drużyny, których gracze dążą, używając długich kijów tzw. malletów, do umieszczenia w bramce przeciwnika drewnianej, białej kuli, wielkości pomarańczy.Edward VII, Albert Edward von Sachsen-Coburg und Gotha (ur. 9 listopada 1841 w Londynie, zm. 6 maja 1910 tamże) – od 22 stycznia 1901 król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i dominiów brytyjskich oraz cesarz Indii. Syn królowej Wiktorii. Panowanie Edwarda przyniosło pewien powiew świeżości w zakresie obyczajów – konserwatywna królowa Wiktoria stała się symbolem pruderii, jej syn słynął z rozrywkowego trybu życia. W przeciwieństwie do matki raczej nie brał bezpośredniego udziału w rządzeniu państwem, zajmując się pełnieniem funkcji reprezentacyjnych. Swoimi wizytami w Paryżu i ujmującym sposobem bycia podłożył jednak podwaliny pod porozumienie brytyjsko-francuskie (na przełomie XIX i XX wieku Francja i Wielka Brytania traktowały siebie z nieufnością, a często również i z wrogością) oraz powstanie Trójporozumienia, do którego dołączyła Rosja.

    Na pierwszych igrzyskach medale zdobywali jednak tylko zawodnicy z pierwszego i drugiego miejsca; otrzymywali oni odpowiednio srebrne i brązowe (miedziane) medale, nie było wówczas złotych. Dopiero w późniejszych latach MKOL przyznał mocą wsteczną medale w kolorach złotym, srebrnym i brązowym.

    Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 – zawody lekkoatletyczne podczas igrzysk w Atenach odbywały się na Panathinaiko od 6 do 10 kwietnia. 64 mężczyzn z 9 krajów rywalizowało w sumie w 12 konkurencjach.Karl Neukirch (ur. 3 listopada 1864 w Berlinie, zm. 26 czerwca 1941 w Berlinie) – niemiecki gimnastyk. Wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1896 roku. Zdobył dwa złote medale: w kategorii ćwiczenie na drążku drużynowo oraz w ćwiczeniach na poręczach drużynowo.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.
    Diaspora – słowo pochodzenia greckiego, oznaczające rozproszenie członków danego narodu wśród innych narodów lub też wyznawców danej religii wśród wyznawców innej. Nazywa się tak również społeczność rozproszonych osób. Semantycznie diaspora oznacza po grecku rozrzucone ziarna.
    Ślubowanie olimpijskie jest składane przez jednego z zawodników oraz jednego z sędziów podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich.
    Lista kodów MKOl-u zawiera 241 pozycji, z których obecnie używanych jest 204. Międzynarodowy Komitet Olimpijski używa dla każdego krajowego komitetu olimpijskiego jednego trzyliterowego skrótu.
    Alexandros Touferis (gr. Αλέξανδρος Τουφερής, pisany również Alexandre Tuffèri; ur. 8 czerwca 1876 w Atenach, zm. 14 marca 1958) – francuski lekkoatleta urodzony w Atenach, uczestnik igrzysk olimpijskich w 1896 i 1900 roku.
    Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.
    Fritz Manteuffel (ur. 11 stycznia 1875, zm. 21 kwietnia 1941) – niemiecki gimnastyk. Wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1896 roku. Zdobył dwa złote medale: w kategorii ćwiczenie na drążku drużynowo oraz w ćwiczeniach na poręczach drużynowo.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.212 sek.