Lepton (moneta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lepton (od gr. λεπτός leptós „mały, drobny; słaby; cienki”) – najdrobniejsza moneta miedziana bita w starożytnej Grecji.

Lepto (l. mnoga: lepta) – drobna jednostka monetarna Grecji od 1833. Do roku 2001 była częścią drachmy: 1 lepto = 1/100 drachmy, natomiast od 2002 lepta to grecka nazwa eurocentów.Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są dwa: 63 i 65.

Starożytny lepton stanowił 1/128 drachmy i 1/12800 miny. Potocznie nazywano tak też różne drobne monety (miedziaki) będące w obiegu na wschodnich terytoriach cesarstwa rzymskiego. W tym znaczeniu występuje w Nowym Testamencie jako tzw. grosz wdowi (Mk 12,42; Łk 21,2).

Leptony (z gr. leptós - lekki, drobny) − grupa 12 cząstek elementarnych (6 cząstek i 6 antycząstek). Zaliczają się do niej: elektron, mion, taon, neutrino elektronowe, neutrino mionowe, neutrino taonowe oraz odpowiadające im antycząstki: pozyton (antyelektron), antymion, antytaon i antyneutrina. Ostatnim odkrytym leptonem było neutrino taonowe w 2000 roku.Moneta – przeważnie metalowy znak pieniężny, o określonej formie, opatrzony znakiem emitenta. Emitent gwarantował umowną wartość monety. Pierwotnie wartość ta zbliżona była do rynkowej wartości kruszców zawartych w monecie.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lepta
  • lepton (mechanika kwantowa)
  • Drachma (grec. Δραχμή) – moneta od starożytności do czasów nam współczesnych bita w Grecji, a poza nią, w okresie starożytnym w Kartaginie i Azji Zachodniej, przeważnie srebrna. Bito również wielokrotności drachmy.Starożytna Grecja – cywilizacja, która w starożytności rozwijała się w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na wyspach okolicznych mórz (Egejskiego, Jońskiego), wybrzeżach Azji Mniejszej, a później także w innych rejonach Morza Śródziemnego. Starożytna Grecja uważana jest za kolebkę cywilizacji zachodniej. Grecka kultura, sztuka, mitologia, filozofia, nauka zostały za pośrednictwem Rzymian przekazane Europie i wywierały na jej mieszkańców ogromny wpływ w różnych okresach dziejów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.

    Reklama