Leonard z Porto Maurizio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Św. Leonard z Porto Maurizio OFM, właśc. Paweł Hieronim Casanuova (ur. 20 grudnia 1676 w Porto Maurizio, obecnie Imperia, zm. 26 listopada 1751 w Rzymie) – włoski franciszkanin obediencji reformackiej, kaznodzieja, misjonarz ludowy, autor dzieł ascetycznych, święty Kościoła katolickiego.

Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny (łac. Immaculata Conceptio Beatæ Virginis Mariæ) – twierdzenie teologiczne definiujące szczególny stan świętości będący przywilejem Marii z Nazaretu, ogłoszone w Kościele katolickim 8 grudnia 1854 roku przez bł. Piusa IX jako dogmat wiary. Ta prawda wiary jest częścią szerszego zagadnienia konsekwencji grzechu pierwszych rodziców Adama i Ewy (grzech pierworodny), którym została objęta cała ludzkość.

Życiorys[ | edytuj kod]

Lata młodości[ | edytuj kod]

Leonard urodził się 20 grudnia 1676 w rodzinie Dominika Casanuova i Anny Benza. Na chrzcie św. otrzymał imiona Paweł Hieronim. Ojciec Leonarda był kapitanem statku. Rodzina mieszkała w miasteczku portowym Porto Maurizio nad Morzem Liguryjskim. Matka zmarła, gdy Leonard miał dwa lata. Wychowywała go macocha Maria Riolfo. Atmosfera domu była bardzo religijna. Poza Leonardem jeszcze dwóch braci wstąpiło do franciszkanów, siostra do klarysek w Sienie. Mając trzynaście lat, Leonard wyjechał do wuja do Rzymu, gdzie rozpoczął naukę w kolegium jezuickim. Ze względu na zdolności sugerowano, by Leonard rozpoczął studia medyczne. Jako młodzieniec uczęszczał również do oratorium filipinów. W 1697 Leonard wstąpił jednak do franciszkanów. Reakcją wuja było wydziedziczenie. Leonard przyjął habit św. Franciszka 2 października 1697. Wówczas przyjął też imię zakonne. Po odbyciu nowicjatu w Ponticelli w Górach Sabińskich Leonard przygotowywał się do przyjęcia święceń kapłańskich, uzupełniając studia w Klasztorze św. Bonawentury na Palatynie w Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1702.

Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, siglum: OFM, pot. franciszkanie, franciszkanie brązowi) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Jeden z największych zakonów katolickich (ponad 13 tys. braci). Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych do instytutów kleryckich.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Jako młody kapłan był lektorem w Klasztorze św. Bonawentury. Miał w przyszłości udać się na misje do Chin. Ze względu na obawę przed występującymi u niego objawami gruźlicy został w 1704 wysłany do rodzinnego Porto Maurizio, gdzie znajdował się klasztor franciszkanów reformatów. Po czterech latach odzyskał zdrowie i rozpoczął pracę kaznodziejską w Porto Maurizio i okolicy.

Generałowie franciszkanów – najwyżsi przełożeni zakonu założonego przez Franciszka z Asyżu. Wspólnota, która w ciągu wieków dzieliła się na różne gałęzie, powstała w roku 1209. Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

Działalność kaznodziejska[ | edytuj kod]

Gdy Kosma III Medyceusz oddał klasztor Monte alle Croci w San Miniato członkom reformy w łonie zakonu franciszkańskiego, Leonard został przeznaczony do tamtejszej wspólnoty i rozpoczął działalność kaznodziejską wśród Toskańczyków. W 1710 Leonard założył ustronny, położony w górach klasztor w Incontro, gdzie on sam i jego współpracownicy udawali się, by zregenerować siły po tygodniach pracy apostolskiej w parafiach toskańskich.

Medycyna (łac. medicina „sztuka lekarska”) – nauka empiryczna (oparta na doświadczeniu) obejmująca całość wiedzy o zdrowiu i chorobach człowieka oraz sposobach ich zapobiegania, oraz ich leczenia. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za prekursora medycyny starożytnej uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. W czasach najnowszych wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.Prowincje Zakonu Braci Mniejszych − autonomiczne jednostki zakonne z punktu widzenia prawa kanonicznego, zarządzane przez ministrów prowincjalnych. W Zakonie Braci Mniejszych prowincje zgrupowane są w konferencje (terytorialne, językowe), do których należą również niższe rangą kustodie. Prezesi konferencji nie sprawują władzy nad poszczególnymi prowincjałami i prowincjami.

Alfons Liguori nazwał Leonarda z Porto Maurizio największym misjonarzem XVIII wieku. Kaznodzieja był zapraszany do wygłaszania nauk także poza Toskanią. Przez ponad czterdzieści lat głosił rekolekcje, kazania wielkopostne i misje parafialne na terenie Włoch. Prowadzone przez niego misje święte trwały od 15 do 18 dni. Leonard często przedłużał czas pobytu w jakimś miejscu o dodatkowy tydzień, by móc zaspokoić potrzeby wiernych dotyczące spowiedzi.

Maria Klementyna Sobieska herbu Janina (ur. 17 lipca 1701 w Macerata we Włoszech, zm. 17 stycznia 1735 w Rzymie) – córka Jakuba Sobieskiego i Jadwigi Elżbiety Neuburskiej, wnuczka Jana III Sobieskiego.Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

W 1720 Leonard prowadził misje ludowe poza Toskanią w środkowych i południowych Włoszech. Jego pracy towarzyszyły liczne nawrócenia. Zarówno na obszarach wiejskich, jak i w miastach musiał je przepowiadać w terenie otwartym, gdyż świątynie nie były w stanie pomieścić ogromnej liczby wiernych, którzy gromadzili się, by słuchać jego konferencji. Leonard był nieraz wzywany do Rzymu przez papieży Klemensa XII i Benedykta XIV, którzy darzyli go wielkim szacunkiem. Benedykt XIV powierzył mu szereg misji dyplomatycznych. Mieszkańcy Genui, Korsyki, Lukki i Spoleto, oczekujący na przybycie któregoś z kardynałów, zaskakiwani byli misją ubogo ubranego i bosego zakonnika, przekazującego papieskie przesłanie. Przez pewien czas Leonard był spowiednikiem Klementyny Sobieskiej, żony Jakuba Franciszka Stuarta.

Imię zakonne − imię przyjmowane w katolickich zakonach i zgromadzeniach zakonnych po przejściu okresu pierwszej próby − postulatu, podczas obłóczyn, jak również w klasztorach (monasterach) prawosławnych w momencie postrzyżyn mniszych małej schimy.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Leonard zakładał pobożne stowarzyszenia i konfraternie. Propagował cześć do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu. Był jednym z pionierów ruchu, który doprowadził w XX w. do ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP i apostołem nabożeństwa 3 Zdrowaś Maryjo o śmierć szczęśliwą. Propagował nabożeństwo do Imienia Jezus. Polecał wiernym wypisywanie tego imienia na drzwiach domów i mieszkań. Za zgodą papieża założył Drogę Krzyżową w rzymskim Koloseum, co uratowało ten zabytek od całkowitej rozbiórki, gdyż traktowano go do tej pory jak kamieniołom. Osobiście erygował 571 Dróg Krzyżowych w kościołach na terenie Italii.

Filipini, inaczej oratorianie – Kongregacja Oratorium św. Filipa Neri, stowarzyszenie księży katolickich założone w 1551 przez św. Filipa Neri w Rzymie.Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).

Od maja do listopada 1744 Leonard głosił misje ludowe na Korsyce, która wówczas należała do Republiki Genui. Gdy w listopadzie 1751 apostołował w Bolonii, papież Benedykt XIV wezwał go do Rzymu. Misjonarz powrócił do klasztoru na Palatynie 26 listopada 1751 i tego samego dnia zmarł. Cela zakonnika została zamieniona w kaplicę. Relikwie znajdują się pod ołtarzem w kościele franciszkanów na Palatynie w Rzymie.

Kaznodzieja – duchowny zajmujący się wygłaszaniem kazań. Do najwybitniejszych kaznodziejów w dziejach Polski należą:Franciszkanizm w literaturze – tendencje w literaturze XX wieku nawiązujące do idei franciszkanizmu i jego protagonisty św. Franciszka z Asyżu. Bohater literatury nurtu franciszkańskiego to człowiek prosty, radujący się z życia, głęboko religijny i miłujący naturę. Pochwała prostego stosunku do świata łączy się często w utworach tego nurtu ze świadomym uproszczeniem kompozycji i stylu.

Działalność pisarska[ | edytuj kod]

Bogata spuścizna pisarska św. Leonarda z Porto Maurizio obejmuje teksty homilii i kazań rekolekcyjnych, listy, dziełka ascetyczne dla wiernych i kaznodziejów, szczególnie misjonarzy ludowych. Zachował się Diariusz (wł. Diario) z pracy misyjnej świętego, napisany przez br. Diego z Florencji. Dzieła ascetyczne i homiletyczne tłumaczone były na różne języki europejskie. Prace te były wznawiane. Do najbardziej znanych należą:

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Republika Genui (po włosku: Repubblica di Genova) – dawne niepodległe państwo leżące w Ligurii, na wybrzeżu północno-zachodnich Włoch. Istniała od XI wieku do 1797 roku.
  • O spowiedzi generalnej
  • Rekolekcje
  • Kazania na Wielki Post
  • Kazania o Najświętszym Sakramencie
  • Zbiór pożytecznych myśli o śmierci
  • W Polsce popularna była Droga krzyżowa według św. Leonarda, wydawana w XIX i XX w., wielokrotnie wznawiana. Kompletne wydanie dzieł św. Leonarda ukazało się w Rzymie w latach 1853-1884 (Collezione completa delle opere di B. Leonardo da Porto Maurizio). Kolejne wydanie w Wenecji w latach 1868-1869 (Opere complete di S. Leonardo di Porto Maurizio).

    Klemens XII (łac. Clemens XII, właśc. Lorenzo Corsini; ur. 7 kwietnia 1652 we Florencji, zm. 6 lutego 1740 w Rzymie) – papież w okresie od 12 lipca 1730 do 6 lutego 1740.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Palatyn (łac. Mons Palatinus) – jedno ze siedmiu wzgórz Rzymu, według tradycji (i ostatnich badań archeologicznych) uważane za miejsce najstarszej osady rzymskiej zwanej Roma quadrata. Tu w grocie zwanej Lupercal miała wilczyca karmić Romulusa i Remusa. Znajdowały się tu m.in. świątynia Wiktorii, świątynia Jowisza Statora, Dom Liwii, pałac Septimusa Sewera, pałac Domicjana. W okresie republiki Palatyn był dzielnicą bogatych willi (Cycerona, Krassusa, Marka Antoniusza).
    Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Zgodnie z wiarą chrześcijańską obrzęd ten ma znaczenie wcielenia w Chrystusa jako ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana i łączy z Ludem Bożym Nowego Przymierza. Typowy obrzęd chrztu w chrześcijaństwie sprawowany jest w imię Trójcy Świętej: Ojca i Syna i Ducha Świętego – na polecenie samego założyciela Chrystusa (Mt 18,18-20).
    Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
    Pius IX (łac. Pius IX, właśc. Giovanni Maria Mastai Ferretti; ur. 13 maja 1792 w Senigallia, zm. 7 lutego 1878 w Watykanie) − papież w okresie od 16 czerwca 1846 do 7 lutego 1878, błogosławiony Kościoła katolickiego.
    Droga krzyżowa – w Kościele katolickim nabożeństwo wielkopostne o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia go do grobu.
    Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie - Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae ), potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama