• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leki przeciwdepresyjne



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Wortioksetyna – organiczny związek chemiczny, pochodna arylopiperazyny, stosowany jako lek przeciwdepresyjny. Wprowadzony na rynek w 2013 roku przez koncerny farmaceutyczne Lundbeck i Takeda pod nazwą Brintellix.Flupentiksol (ATC N05 AF01) – organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych tioksantenu. Stosowany jako lek psychotropowy z grupy neuroleptyków, , o powinowactwie do receptorów dopaminergicznych, opatentowana w roku 1963 przez firmę Smith Kline & French (obecnie część SmithKline Beecham) W Europie występuje pod nazwą handlową Fluanxol. Klasyfikowany jako "częściowo atypowy neuroleptyk".
    Jednoczesne stosowanie z innymi preparatami[ | edytuj kod]
    Ziele dziurawca, zawierające substancje wchodzące w niebezpieczne interakcje z wieloma lekami przeciwdepresyjnymi

    W przypadku wielu rodzajów zaburzeń psychicznych praktykuje się łączenie terapii lekami przeciwdepresyjnymi ze stosowaniem innych leków. Niemniej jednak, ze względu na konieczność rzetelnego określenia wskazań medycznych, możliwość wystąpienia interakcji lekowych i działań niepożądanych, leczenie tego rodzaju – czyli polipragmazję w zaburzeniach psychicznych – prowadzą głównie lekarze specjaliści psychiatrii. Przykładami leków często przepisywanych łącznie z lekami przeciwdepresyjnymi są:

    Substancja czynna, substancja aktywna - substancja chemiczna, wchodząca w skład leku, która swoim działaniem wywiera wpływ na organizm chorego.Zespół serotoninowy − stan wywołany zbyt dużą ilością serotoniny w mózgu. Najczęściej spowodowany jest interakcjami różnych substancji blokujących wychwyt zwrotny hormonu, m.in. niektórych TLPD (klomipraminy), inhibitorów MAO z SSRI, SSRI z dekstrometorfanem lub przedawkowaniem SSRI. Może też być powikłaniem augmentacji terapii SSRI węglanem litu. Może prowadzić do śmierci. Do 1999 roku stwierdzono 23 przypadki śmiertelne.
  • leki normotymiczne – np. walproiniany, węglan litu, karbamazepina, lamotrygina
  • neuroleptyki klasyczne – np. lewomepromazyna, sulpiryd, chloroprotyksen, flupentyksol
  • neuroleptyki atypowe (nowszych generacji) np. amisulpryd, olanzapina, kwetiapina, arypiprazol
  • leki uspokajające i nasenne
  • związki magnezu.
  • Należy zwrócić uwagę, że stosowanie wraz z lekami przeciwdepresyjnymi preparatów ziołowych, które zawierają ziele dziurawca, może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu interakcji – wystąpienia zespołu serotoninowego. Przyczyną tego są obecne w dziurawcu, silnie działające substancje, które podobnie jak leki przeciwdepresyjne hamują wychwyt zwrotny monoamin oraz ich degradację.

    Fobia społeczna (nerwica społeczna, zaburzenie lęku społecznego) — zaburzenie lękowe z grupy zaburzeń nerwicowych, często mylone z nadmierną nieśmiałością, w którym chory odczuwa lęk wobec wszystkich lub niektórych sytuacji społecznych. Lęk dotyczący kontaktów z innymi ludźmi powoduje znaczne ograniczenia życiowe u osób z tym zaburzeniem. Fobia społeczna jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń psychicznych. Przez niektórych naukowców uznawana za chorobę cywilizacyjną.Agencja Żywności i Leków (ang. Food and Drug Administration, w skrócie FDA) – amerykańska agencja rządowa utworzona w 1906. Wchodzi w skład Departamentu Zdrowia i Usług Społecznych i jest odpowiedzialna za kontrolę żywności (dla ludzi i zwierząt), suplementów diety, leków (dla ludzi i zwierząt), kosmetyków, urządzeń medycznych i urządzeń emitujących promieniowanie (w tym także niemedycznych), materiałów biologicznych i preparatów krwiopochodnych w Stanach Zjednoczonych.


    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marek Jarema (red.), Standardy leczenia farmakologicznego niektórych zaburzeń psychicznych, Gdańsk: ViaMedica, 2011, s. 47-106, 158-263, ISBN 978-83-7599-286-1.
    2. Małgorzata Rzewuska (red.), Leczenie zaburzeń psychicznych, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo lekarskie PZWL, 2006, s. 35-43, 61-64, 100-140, 215-281, 360-362, ISBN 83-200-3354-3.
    3. Jerzy Wordliczek, Renata Zajączkowska, Jan Dobrogowski, Farmakologiczne leczenie bólu neuropatycznego, „Polski Przegląd Neurologiczny”, 1, 7, 2007, s. 39–48 [zarchiwizowane z adresu 2015-01-29].
    4. Adam Bilikiewicz (red.), Psychiatria, wyd. 3, Warszawa: Wydawnictwo lekarskie PZWL, 2004, s. 340-376, 426-427, 430-433, 518-538, 553-554, 558-562, 593-598, ISBN 83-200-3023-4.
    5. Wojciech Kostowski: Co wiemy o depresji?. W: Portal Wiedzy [on-line]. PAN. [dostęp 2021-04-21].
    6. Rebecca White, Waking up from sadness: Many find trouble getting off antidepressants, Al Jazeera America, 22 stycznia 2014 [dostęp 2021-04-21].
    7. Ruth Spence i inni, Focus On: Antidepressant prescribing. Trends in the prescribing of antidepressants in primary care, [w:] Quality Watch [online], Nuffield Trust/Health Foundation, 28 maja 2014 [dostęp 2021-04-21].
    8. Pharmaceutical consumption, [w:] Health at a Glance 2013. OECD Indicators, OECD Publishing, 2013, s. 102-103, DOI10.1787/health_glance-2013-41-en, ISBN 978-92-64-20502-4 (ang.).
    9. Jacek Wciórka, Stanisław Pużyński, Janusz Rybakowski (red.), Metody leczenia, Zagadnienia etyczne, prawne, publiczne, społeczne, t. 3, Elsevier Urban & Partner, 2010, s. 65-123, 199-204, ISBN 978-83-7609-110-5.
    10. Maprotiline, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00934 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    11. R.C. Heel i inni, Zimelidine: a review of its pharmacological properties and therapeutic efficacy in depressive illness, „Drugs”, 24 (3), 1982, s. 169–206, DOI10.2165/00003495-198224030-00001, PMID6215240 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    12. Bimanol, [w:] Encyklopedia leków [online], Przychodnia.pl [dostęp 2015-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-20].
    13. A. Wysokiński, I. Kłoszewska, Wortioksetyna – nowy wybór w leczeniu depresji i uogólnionego zaburzenia lękowego, „Postępy Psychiatrii i Neurologii”, 22 (3), 2013, s. 187–192 [dostęp 2021-04-21].
    14. Stephen M. Stahl, Essential psychopharmacology: neuroscientific basis and practical application, wyd. 2, Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2000, s. 135-296, 335-364, ISBN 0-521-64154-3, OCLC 43051626 (ang.).
    15. Jakob Solgaard Jensen, Andreas Ørsted Bielefeldt, Asbjørn Hróbjartsson, Active placebo control groups of pharmacological interventions were rarely used but merited serious consideration: a methodological overview, „Journal of Clinical Epidemiology”, 87, 2017, s. 35–46, DOI10.1016/j.jclinepi.2017.03.001, PMID28342907 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    16. Magdalena Siwak, Wojciech Oronowicz-Jaśkowiak, Agnieszka Oronowicz-Jaśkowiak, Efekt leczenia antydepresantami może sprowadzać się do wzmocnionego efektu placebo. Przegląd literatury, [w:] Edyta Bajek, Beata Nowak (red.), Choroby XXI w. – analiza współczesnej sytuacji zdrowotnej, Wydawnictwo Naukowe Tygiel, 2017, s. 133-141, ISBN 978-83-65598-91-2.
    17. Irving Kirsch, Antidepressants and the Placebo Effect, „Zeitschrift für Psychologie”, 222 (3), 2014, s. 128–134, DOI10.1027/2151-2604/a000176, PMID25279271, PMCIDPMC4172306 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    18. Irving Kirsch, Challenging Received Wisdom: Antidepressants and the Placebo Effect, „McGill Journal of Medicine”, 11 (2), 2008, s. 219–222, DOI10.26443/mjm.v11i2.571, PMID19148327, PMCIDPMC2582668 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    19. J.G. Rabkin i inni, How blind is blind? Assessment of patient and doctor medication guesses in a placebo-controlled trial of imipramine and phenelzine, „Psychiatry Research”, 19 (1), 1986, s. 75–86, DOI10.1016/0165-1781(86)90094-6, PMID3538107 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    20. I. Kirsch, G. Sapirstein, Listening to Prozac but hearing placebo: A meta-analysis of antidepressant medication, „Prevention & Treatment”, DOI10.1037/1522-3736.1.1.12a (ang.).
    21. Corrado Barbui i inni, Efficacy of antidepressants and benzodiazepines in minor depression: systematic review and meta-analysis, „British Journal of Psychiatry”, 198 (1), 2011, s. 11–16, DOI10.1192/bjp.bp.109.076448, PMID21200071, PMCIDPMC3014462 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    22. Hypericum Depression Trial Study Group, Effect of Hypericum perforatum (St John's wort) in major depressive disorder: a randomized controlled trial, „Journal of the American Medical Association”, 287 (14), 2002, s. 1807–1814, DOI10.1001/jama.287.14.1807, PMID11939866 [dostęp 2021-04-21] (ang.).c?
    23. Joanna Moncrieff, The myth of the chemical cure: a critique of psychiatric drug treatment, Basingstoke: Palgrave Macmillan, 2008, s. 217-224, DOI10.1007/978-0-230-58944-5, ISBN 978-0-230-58944-5, OCLC 300481932 (ang.).
    24. J. Moncrieff, S. Wessely, R. Hardy, Active placebos versus antidepressants for depression, „The Cochrane Database of Systematic Reviews” (1), 2004, art. nr CD003012, DOI10.1002/14651858.CD003012.pub2, PMID14974002 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    25. O. Benkert i inni, Dose escalation vs. continued doses of paroxetine and maprotiline: a prospective study in depressed out-patients with inadequate treatment response, „Acta Psychiatrica Scandinavica”, 95 (4), 1997, s. 288–296, DOI10.1111/j.1600-0447.1997.tb09634.x, PMID9150822 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    26. Stuart A. Montgomery, Antidepressant or antidepressant plus placebo effect?, „World Psychiatry”, 14 (3), 2015, s. 303–304, DOI10.1002/wps.20244, PMID26407781, PMCIDPMC4592648 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    27. Wojciech Oronowicz, Antydepresanty a efekt placebo, 2017, DOI10.13140/RG.2.2.25818.13765 [dostęp 2021-04-21].
    28. Peter D Kramer i inni, The truth about Prozac: an exchange, „New York Review of Books”, 55 (2), 2008, s. 54–55, PMID18271121 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    29. P. Bollini i inni, Effectiveness of antidepressants. Meta-analysis of dose-effect relationships in randomised clinical trials, „The British Journal of Psychiatry: The Journal of Mental Science”, 174, 1999, s. 297–303, DOI10.1192/bjp.174.4.297, PMID10533547 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    30. PANES Persistent adverse neurological effects following SSRI discontinuation – case report, www.priory.com [dostęp 2021-04-21].
    31. Giovanni A. Fava i inni, Effects of gradual discontinuation of selective serotonin reuptake inhibitors in panic disorder with agoraphobia, „The International Journal of Neuropsychopharmacology”, 10 (6), 2007, s. 835–838, DOI10.1017/S1461145706007462, PMID17224089 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    32. Protracted withdrawal from SSRIs and SNRIs antidepressants, „Everything Matters: Beyond Meds”, 28 lipca 2011 [dostęp 2018-01-23] (ang.).
    33. Success stories: Recovery from withdrawal, Surviving Antidepressants [dostęp 2018-01-23] (ang.).
    34. Alessandro Serretti, Alberto Chiesa, Treatment-emergent sexual dysfunction related to antidepressants: a meta-analysis, „Journal of Clinical Psychopharmacology”, 29 (3), 2009, s. 259–266, DOI10.1097/JCP.0b013e3181a5233f, PMID19440080 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    35. S. Chebili i inni, [Antidepressants and sexual stimulation: the correlation], „L'Encephale”, 24 (3), 1998, s. 180–184, PMID9696909 [dostęp 2021-04-21] (fr.).
    36. Michael J. Gitlin, Treatment of Antidepressant-Induced Sexual Dysfunction, „Medscape Psychiatry & Mental Health eJournal”, 3 (3) [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    37. Joseph F. Goldberg, Christine J. Truman, Antidepressant-induced mania: an overview of current controversies, „Bipolar Disorders”, 5 (6), 2003, s. 407–420, DOI10.1046/j.1399-5618.2003.00067.x, PMID14636364 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    38. F. Benazzi, Antidepressant-associated hypomania in outpatient depression: a 203-case study in private practice, „Journal of Affective Disorders”, 46 (1), 1997, s. 73–77, DOI10.1016/s0165-0327(97)00082-7, PMID9387089 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    39. Stanisław Pużyński, Leki psychotropowe w terapii zaburzeń psychicznych (kompendium), wyd. 1, Warszawa: Ośr. Inf. Naukowej "Polfa" Sp z.o.o., 2002, s. 87-136, ISBN 83-914984-6-8.
    40. Jerzy A. Sobański i inni, Czy cechy osobowości i nasilenie objawów nerwicowych wiążą się ze sprawozdawaniem myśli samobójczych u pacjentów dziennego oddziału leczenia zaburzeń nerwicowych?, „Psychiatria Polska”, 49 (6), 2015, s. 1343–1358, DOI10.12740/psychiatriapolska.pl/online-first/5 [dostęp 2021-04-21].c?
    41. BI. Yerevanian, RJ. Koek, JD. Feusner, S. Hwang i inni. Antidepressants and suicidal behaviour in unipolar depression. „Acta Psychiatr Scand”. 110 (6), s. 452-458, 2004. DOI: 10.1111/j.1600-0447.2004.00437.x. PMID: 15521830. 
    42. Robert D. Gibbons i inni, Suicidal thoughts and behavior with antidepressant treatment: reanalysis of the randomized placebo-controlled studies of fluoxetine and venlafaxine, „Archives of General Psychiatry”, 69 (6), 2012, s. 580–587, DOI10.1001/archgenpsychiatry.2011.2048, PMID22309973, PMCIDPMC3367101 [dostęp 2021-04-21] (ang.).c?
    43. Keith Hawton, Kate E.A. Saunders, Rory C. O'Connor, Self-harm and suicide in adolescents, „The Lancet”, 379 (9834), 2012, s. 2373–2382, DOI10.1016/S0140-6736(12)60322-5, PMID22726518 [dostęp 2021-04-21].c?
    44. Sarah E. Hetrick i inni, Newer generation antidepressants for depressive disorders in children and adolescents, „The Cochrane Database of Systematic Reviews”, 11, 2012, art. nr CD004851, DOI10.1002/14651858.CD004851.pub3, PMID23152227 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    45. Ross J. Baldessarini, Leonardo Tondo, John Hennen, Lithium treatment and suicide risk in major affective disorders: update and new findings, „The Journal of Clinical Psychiatry”, 64 Suppl 5, 2003, s. 44–52, PMID12720484 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    46. Jasmeet Soara i inni, Zatrzymanie krążenia – postępowanie w sytuacjach szczególnych: zaburzenia elektrolitowe, zatrucia, tonięcie, przypadkowa hipotermia, hipertermia, astma, anafilaksja, zabiegi kardiochirurgiczne, urazy, ciąża, porażenie prądem, [w:] Wytyczne resuscytacji 2010, Fall, s. 223–265, ISBN 978-83-89610-10-2 [dostęp 2021-04-21].
    47. Elżbieta Bidzińska, Zatrucia lekami przeciwdepresyjnymi, „Postępy Psychiatrii i Neurologii”, 1, 1992, s. 295-302 [dostęp 2021-04-21].
    48. David Taylor i inni, Przewodnik psychofarmakoterapii, wyd. 2, Gdańsk: Via Medica, 2008, s. 181-182, ISBN 978-83-7599-006-5, OCLC 316452316.
    49. Felice N. Jacka i inni, Association between magnesium intake and depression and anxiety in community-dwelling adults: the Hordaland Health Study, „The Australian and New Zealand Journal of Psychiatry”, 43 (1), 2009, s. 45–52, DOI10.1080/00048670802534408, PMID19085527 [dostęp 2021-04-21] (ang.).
    50. K. Wilson, V. Brakoulias. Magnesium intake and depression. „Aust N Z J Psychiatry”. 43 (6), s. 580, 2009. PMID: 19452662. 
    51. Mihai Nechifor, Magnesium in major depression, „Magnesium Research”, 22 (3), 2009, 163S–166S, DOI10.1684/mrh.2009.0177, PMID19780403 [dostęp 2021-04-21] (ang.).

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Mirtazapina – wielopierścieniowy organiczny związek chemiczny o właściwościach przeciwdepresyjnych i nasennych, stosowany jako lek.Imipramina (łac. Imipraminum) – organiczny związek chemiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny. Pierwszy w pełni skuteczny lek przeciwdepresyjny, zastosowany w 1957 roku. Hamuje wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny ze szczeliny synaptycznej. Wykazuje umiarkowane działanie przeciwcholinergiczne obwodowe i ośrodkowe oraz słabe działanie przeciwhistaminowe. Wchłania się z przewodu pokarmowego w 50%, metabolizowany w wątrobie do dezypraminy, metabolitu czynnego, który ma także działanie psychotropowe. Silnie wiąże się z białkami osocza, okres półtrwania wynosi 10–16 godz., wydalana z moczem i kałem w ciągu jednej doby po podaniu, przenika do mleka. Lek może działać teratogennie.
    Blister - rodzaj opakowania, składającego się ze sztywnego spodu (np kartonu) i sztywnego przezroczystego tworzywa sztucznego. Tworzywo sztuczne jest tak wyprofilowane, by możliwe było zobaczenie tak zapakowanego produktu, który jest umieszczony między tymi warstwami.Fluoksetyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek tymoleptyczny, głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Ponadto znalazła zastosowanie pomocnicze w leczeniu żarłoczności psychicznej (Bulimia nervosa). Należy do grupy SSRI – Selective Serotonin Reuptake Inhibitor – selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Paroksetyna łac. Paroxetinum) – lek przeciwdepresyjny (tymoleptyk) z grupy SSRI, silny wybiórczy inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny.
    Psychoza (gr. psyche – dusza i osis – szaleństwo) – zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji (postrzeganiu) rzeczywistości. Osoby, które doznają stanu psychozy, doświadczają zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma przekonanie o realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie. Istotą psychozy jest brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów, przy czym należy tu rozróżnić psychozy z prawidłowo zachowaną świadomością, od psychoz z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości.
    Lek – każda substancja, niezależnie od pochodzenia (naturalnego lub syntetycznego), nadająca się do bezpośredniego wprowadzana do organizmu w odpowiedniej postaci farmaceutycznej w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego, lub w celu zapobiegania chorobie, często podawana w ściśle określonej dawce. Lekiem jest substancja modyfikująca procesy fizjologiczne w taki sposób, że hamuje przyczyny lub objawy choroby, lub zapobiega jej rozwojowi. Określenie lek stosuje się też w stosunku do substancji stosowanych w celach diagnostycznych (np. metoklopramid w diagnostyce hiperprolaktynemii) oraz środków modyfikujących nie zmienione chorobowo funkcje organizmu (np. środki antykoncepcyjne).
    Myśli samobójcze, inaczej myśli suicydalne (łac. suicidium – samobójstwo) – zróżnicowane w natężeniu (od przelotnych do obsesyjnych) fantazje na temat samobójstwa towarzyszące czasem traumatycznym wydarzeniom lub zaburzeniom afektywnym (np. zaburzeniom depresyjnym). Zakres fantazji jest bardzo różnorodny, od rozważań, mniej lub bardziej szczegółowych planów poprzez odgrywanie samobójstwa, próby nieudane celowo i przypadkowo do udanego samobójstwa. Większość osób fantazjujących nigdy nie posuwa się do ich realizacji. W badaniach przeprowadzonych w Finlandii stwierdzono, że w 22% zbadanych przypadków samobójstw osoba mówiła o nim podczas swojej ostatniej wizyty u lekarza lub psychologa.
    Próba samobójcza (ang. suicidal attempt albo non-fatal suicidal attempt) – samodzielnie podjęte działanie, którego intencją było doprowadzenie do własnej śmierci, wskutek którego do owej śmierci nie doszło.
    Noksyptylina – organiczny związek chemiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny stosowany w postaci chlorowodorku. Noksyptylina została wprowadzona do lecznictwa w 1966 roku pod nazwą handlową Agedal przez firmę farmaceutyczną Bayer AG. Posiada zbliżone do amitryptyliny właściwości terapeutyczne. Wywiera zrównoważony wpływ na napęd psychomotoryczny. W porównaniu z imipraminą i amitryptyliną odznacza się nieco słabszym działaniem cholinolitycznym. Może być stosowana w depresjach endogennych, reaktywnych i inwolucyjnych.
    Amisulpryd (łac. Amisulpridum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny o właściwościach atypowego neuroleptyku, stosowany w leczeniu schizofrenii, dystymii oraz lekkiej i umiarkowanej depresji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.768 sek.