Lekarz Wojskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lekarz Wojskowyczasopismo medyczne Wojska Polskiego.

Medycyna (łac. medicina „sztuka lekarska”) – nauka empiryczna (oparta na doświadczeniu) obejmująca całość wiedzy o zdrowiu i chorobach człowieka oraz sposobach ich zapobiegania, oraz ich leczenia. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za prekursora medycyny starożytnej uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. W czasach najnowszych wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.Stefan Wojtkowiak (ur. 9 sierpnia 1923 w Zalesiu, zm. 12 marca 2012 w Łodzi) – polski historyk, politolog, profesor i wykładowca akademicki, pułkownik Wojska Polskiego.

Lekarz Wojskowy po raz pierwszy ukazał się w styczniu 1920. Pierwszym redaktorem naczelnym został płk lek. Jan Koelichen. Wydawcą pisma była Wojskowa Rada Sanitarna, a następnie Departament Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych. W czasie II wojny światowej ukazywało się w Edynburgu staraniem Towarzystwa Naukowego Lekarzy WP w Wielkiej Brytanii. W 1945, w Ludowym Wojsku Polskim wznowiono wydawanie pisma.

Cyprian Głowiński (ur. 29 września 1892 w Świniuchach na Wołyniu, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski bibliotekarz i bibliograf, kapitan sanitarny Wojska Polskiego II RP.Miesięcznik jest to czasopismo, które ukazuje się regularnie raz w miesiącu. Przeważnie miesięczniki poświęcone są jakiejś konkretnej problematyce, np. z zakresu sztuki, nauki, techniki, sportu, turystyki czy gier komputerowych, a także konkretnym regionom oraz problematyce politycznej i społecznej. Niektóre miesięczniki wydawane są też w formie poradników.

Przed wojną Redakcja Lekarza Wojskowego mieściła się w Warszawie przy ulicy Górnośląskiej 45, a jej skład tworzyło trzech oficerów służby zdrowia:

  • ppłk lek. Stanisław Konopka – redaktor
  • ppor. lek. Jerzy Ejmont – sekretarz
  • kpt. san. Cyprian Głowiński – kierownik administracyjny
  • W zależności od okresu wydawania pismo był tygodnikiem, dwutygodnikiem, miesięcznik i dwumiesięcznikiem.

    Skład komitetu redakcyjnego w 1997[ | edytuj kod]

  • przewodniczący komitetu redakcyjnego
  • zastępca przewodniczącego komitetu redakcyjnego
  • redaktor naczelny
  • Redaktor techniczny
  • Członkowie komitetu redakcyjnego
  • Przy komitecie redakcyjnym funkcjonuje Rada konsultantów

    Wojskowa służba zdrowia II RP – służba administracyjna Wojska Polskiego II RP wyspecjalizowana w zaopatrywaniu Sił Zbrojnych w medyczny i weterynaryjny sprzęt szpitalny, leki i przybory lekarskie.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Artykuły publikowane w "Lekarzu Wojskowym" mają charakter dyskusyjny i odzwierciedlają poglądy autorów na omawiane zagadnienia.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Zdzisław Kowalski: Szablą i piórem. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 na łamach polskich periodyków wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Adam Marszałek, 1997. ISBN 83-7174-856-6.
  • Stefan Wojtkowiak, Lancet i karabin. Dzieje szkolnictwa medycznego w Wojsku Polskim, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1973, wyd. I, s. 128-129.
  • Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936, s. 1689.
  • Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989.Czasopismo – periodyk, publikacja periodyczna, wydawnictwo ciągłe, druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, posiadający numerację ciągłą, zawierający ustaloną szatę graficzną, a także niezbyt często zmieniający się format i objętość, zawierający materiały od wielu autorów i określoną tematykę, aczkolwiek mogący się różnić wersjami językowymi, mutacjami regionalnymi.




    Warto wiedzieć że... beta

    Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej – siły i środki wydzielone przez Rzeczpospolitą Polską do zabezpieczenia jej interesów i prowadzenia walki. Siły Zbrojne są podstawowym elementem systemu obronnego państwa, przeznaczonym do skutecznej realizacji polityki bezpieczeństwa i obronnej. Zgodnie z obowiązującą Strategią Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Siły Zbrojne RP utrzymują gotowość do realizacji trzech rodzajów misji: zagwarantowanie obrony państwa i przeciwstawienie się agresji, udział w procesie stabilizacji sytuacji międzynarodowej oraz w operacjach reagowania kryzysowego i operacjach humanitarnych, wspieranie bezpieczeństwa wewnętrznego i pomoc społeczeństwu.
    Ministerstwo Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.) – naczelny organ administracji państwowej powołany do kierowania i administrowania siłami zbrojnymi II RP w czasie pokoju i przygotowania ich do działań na wypadek wojny, w latach 1918-1942.
    Jan Edward Koelichen (ur. 14 października 1871 w Warszawie, zm. 26 października 1952) – polski lekarz neurolog, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.
    Stanisław Józef Konopka (ur. 24 maja 1896 w Pilznie, zm. 3 września 1982 w Warszawie) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor i historyk medycyny, bibliotekarz i bibliograf, współtwórca i wieloletni dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej.

    Reklama