Leitmotiv

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leitmotiv; lejtmotyw, motyw powracający (niem. Leitmotiv – motyw przewodni) – termin zastosowany po raz pierwszy przez Ryszarda Wagnera dla określenia przewijającego się w utworze muzycznym i istotnego dla jego treści motywu. Później stosowany także w odniesieniu do dzieł literackich i filmowych.

Wilhelm Richard Wagner (ur. 22 maja 1813 w Lipsku, zm. 13 lutego 1883 w Wenecji) – niemiecki kompozytor, dyrygent i teoretyk muzyki okresu romantyzmu.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

Leitmotiv nie musi stanowić motywu głównego utworu, często jest tylko luźno z nim związany lub współistnieje z innymi równorzędnymi lub mniej znaczącymi leitmotiwami.

W literaturze można wyróżnić:

  • leitmotiwy treściowe – m.in. powtarzające się sceny i sytuacje;
  • leitmotiwy rytmiczne – powtarzające się schematy konstrukcyjne dzieła (np. refren);
  • leitmotiwy stylistyczne – związane z powracaniem jakiejś formy wypowiedzi.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Tomasz Miłkowski: Szkolny słownik teatralny, s. 85. Warszawa 2000, Oficyna Wydawnicza "Delta W-Z", ​ISBN 83-7175-040-4
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.Motyw - struktura powstająca w wyniku współdziałania elementów muzycznych (głównie meliki, rytmiki, harmoniki), najmniejszy element formy. Motyw może być złożony z dwóch do kilkunastu dźwięków.




    Warto wiedzieć że... beta

    Utwór literacki, dzieło literackie – tekst słowny, pisany (najczęściej) lub ustny (np. eposy Homera, utwory z kręgu folkloru), ukształtowany za pomocą środków, jakimi dysponuje język, na sposób artystyczny. Jego szczególny charakter polega na tym, że odpowiada on na estetyczne oczekiwania odbiorców.

    Reklama