• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Latopis kijowski

    Przeczytaj także...
    Powieść minionych lat (ros. Повесть временных лет (Повѣсть временныхъ лѣтъ), ukr. Повість минулих літ, inne polskie nazwy: Powieść doroczna, Powieść lat minionych, Kronika Nestora) - staroruski latopis, opisujący dzieje państwa ruskiego od czasów najdawniejszych (przybycie Ruryka) do początku XII wieku, podstawowe źródło do poznania historii wczesnej Rusi Kijowskiej.Latopis (ros. летопись lub летописец, brus. летапіс) – ponieważ narracja była prowadzona w ujęciu rocznym, a historia wydarzeń każdego roku, zwykle zaczynała się od słów "в лето"/"w roku" – stąd nazwa) – średniowieczna księga dziejopisarska, ruski odpowiednik zachodnioeuropejskich kronik i annałów (roczników).
    Ruś Kijowska – okres w historii Rusi trwający umownie od 862 do 1240 roku. Rok 862, w którym wódz Waregów Ruryk przybył do Nowogrodu Wielkiego, to symboliczna data powstania państwa ruskiego. W 882 roku książę nowogrodzki Oleg Mądry doprowadził do powstania – wczesnofeudalnego państwa we wschodniej Europie ze stolicą w Kijowie, istniejącego do 1169 roku. W 1054 roku państwo Jarosława Mądrego uległo rozbiciu dzielnicowemu, przy czym władcy, którym udało się zawładnąć Kijowem nadal nosili tytuł księcia kijowskiego i byli w hierarchii feudalnej postawieni wyżej od pozostałych książąt ruskich. W 1169 przekształcone w Księstwo Włodzimierskie ze stolicą we Włodzimierzu nad Klaźmą, które przejęło dominującą rolę Kijowa. W 1240 na skutek najazdu mongolskiego Wielkie Księstwo Włodzimierskie utraciło niezależność polityczną na rzecz Złotej Ordy. Moment ten uważany jest powszechnie za koniec okresu Rusi Kijowskiej.

    Latopis kijowski – staroruska kronika, latopis przedstawiający wydarzenia na ziemiach Rusi Kijowskiej w XII wieku.

    Latopis Kijowski jest utworem anonimowym. Zachował się w kodeksie Hipackim i jemu pokrewnych. Opisuje lata 1118–1198, stanowi kontynuację Powieści minionych lat (doprowadzonej do 1117 r.). Pod względem treści i formy jest to kronika ogólnoruska. Jest ważnym źródłem do poznania stosunków polsko-ruskich w XII w.

    W jego skład wchodzi 6 części:

    1. O rusko-polskich kontaktach wojennych
    2. Zajęcie Kijowa przez Mścisława Andrzejowicza w 1169 r.
    3. Opowieść o zabójstwie Andrzeja Bogolubskiego
    4. Opowieść o wyprawie Igora Światosławicza na Połowców
    5. O niemieckiej wyprawie krzyżowej 1190 r.
    6. Pochwała Ruryka Rościsławicza przez ihumena Mojżesza

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. F. Sielicki, Polsko-ruskie stosunki kulturalne do końca XV wieku, Wrocław 1997, s. 34.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Latopis Kijowski 1118-1158, przeł. i komentarzami opatrzył Edward Goranin, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1995, ​ISBN 83-229-1117-3
  • Latopis Kijowski 1159-1198, przeł. i oprac. Edward Goranin, wyd. 2, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1994, ​ISBN 83-229-1025-8




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.696 sek.