Latin jazz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Latin jazz to ogólne określenie dotyczące muzyki łączącej afrykańskie i latynoamerykańskie rytmy z jazzową harmonią. Występuje w dwóch odmianach:

Irakere (w yoruba oznacza „roślinność”) – kubański zespół założony w 1973 przez pianistę Chucho Valdeza. Wśród jego członków znajdowali się: flecista José Luis Cortés, późniejszy założyciel NG La Banda, perkusista Anga Díaz, który później wyemigrował do Francji, perkusista Fran Padilla, który później wyemigrował do Hiszpanii, saksofonista Paquito D’Rivera, który podczas tournée w 1980 wyemigrował do USA i trębacz Arturo Sandoval, który wyemigrował do USA w roku 1990. W 1980 otrzymali nagrodę Grammy dla najlepszego zespołu grającego muzykę latynoską za album Irakere. Harmonia – jedna z dyscyplin teoretycznych, stanowiąca wspólnie z kontrapunktem, nauką o formach muzycznych oraz instrumentoznawstem kanon wykształcenia muzycznego. Harmonia jest nauką o łączeniu akordów.
  • brazylijskiej (w tym bossa nova)
  • afrokubańskiej (w tym: salsa, merengue, songo, son, mambo, timba, bolero, bachata charanga i cha-cha).
  • Latin jazz stał się popularny w USA w latach 40. Dizzy Gillespie i Stan Kenton jako pierwsi zaczęli łączyć elementy latin jazzu. Pierwszą kompozycją w nowym stylu był utwór „Tanga” Mario Bauza z maja 1943 roku. Jazz afrokubański stał się popularny bezpośrednio po okresie dominacji bebopu, brazylijski natomiast w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Stanley Newcomb Kenton (ur. 15 grudnia 1911 w Wichita, zm. 25 sierpnia 1979 w Los Angeles) – amerykański muzyk jazzowy. Prowadził innowacyjną i wpływową orkiestrę jazzową, później udzielał się jako nauczyciel i wychowawca.

    Okres rozwoju jazzu afrokubańskiego przypadł po śmierci Charliego Parkera. Afrokubańskie zespoły zaczęli zakładać wówczas niektórzy spośród takich wybitnych muzyków, jak np. Dizzy Gillespie i Billy Taylor. Choć wpływ na ten rodzaj muzyki wywarli muzycy portorykańscy tacy jak Tito Puente, a nieco później Arturo Sandoval, to w USA ciągle tworzyło wielu artystów, którzy wykorzystywali w swoich utworach kubańskie rytmy.

    Tico Tico – singiel wydany przez polskiego pianistę Waldemara Maciszewskiego, który pod pseudonimem Waldemar Waldi grał też muzykę jazzową i rozrywkową.Songo jest kubańskim stylem muzycznym, rozwiniętym przez Changuito, perkusistę zespołu Los Van Van. Wyróżnia się wykorzystaniem rozmaitych instrumentów perkusyjnych, takich jak: timbales, dzwonków (cowbells), drewnianych klocków, elektronicznych bębnów, wszystkie uderzane ręką.

    Standardy i originals[ | edytuj kod]

    Najbardziej znane to: Perdido, Caravan, Manteca (Dizzy Gillespie), Con alma, Saint-Thomas, Little Suede Shoes, Tico Tico, Afro-Blue i inne.

    Muzycy i zespoły[ | edytuj kod]

    W USA: Michel Camilo, Dizzy Gillespie, Stan Kenton, Stan Getz, Chick Corea, Eddie Palmieri.

    Styl afrokubański: Michel Camilo, Eumir Deodato, Tito Puente, Gonzalo Rubalcaba, Arsenio Rodríguez, Chano Pozo, Ray Barretto, Paquito D’Rivera, Arturo Sandoval, Irakere.

    Gatunek muzyczny typologia i kategoryzacja, która identyfikuje dźwięki muzyczne przez ich przynależność do określonej kategorii i rodzaju muzyki, które to można odróżnić od innych rodzajów muzyki.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Styl brazylijski: Eliane Elias, Airto Moreira, Hermeto Pascoal, Antônio Carlos Jobim, Flora Purim, Sérgio Mendes.





    Warto wiedzieć że... beta

    Chick Corea, właśc. Armando Anthony Corea (ur. 12 czerwca 1941 w Chelsea, MA) – amerykański pianista jazzowy i kompozytor. Jest promotorem scjentologii.
    Airto Guimarães Moreira (ur. 5 sierpnia 1941 w Itaiópolis w Brazylii) – brazylijski perkusjonista jazzowy, muzyk sesyjny.
    Bossa nova (port. "nowa fala") jest stylem muzyki brazylijskiej spopularyzowanym przez Antônio Carlosa Jobima, Viniciusa de Moraesa, Elizeth Cardoso, Badena Powella de Aquino i João Gilberto. Pierwszy album w stylu bossa nova – Canção do Amor Demais – nagrała Elizeth Cardoso w roku 1958, muzykę do poezji Viniciusa de Moraesa skomponował Antônio Carlos Jobim. Kolejnym punktem zwrotnym staje się film Marcela Camusa Orfeu Negro – będący adaptacją sztuki teatralnej Orfeu da Conceição autorstwa Viniciusa de Moraesa. To właśnie ze ścieżki dźwiękowej do tego filmu pochodzi jeden z największych standardów gatunku - Manhã de Carnaval (muzyka: Luiz Bonfá, słowa: Antônio Maria).
    Merengue – rodzaj żywej, radosnej muzyki i tańca, który ma swoje korzenie na Dominikanie. W dosłownym tłumaczeniu z języka hiszpańskiego merengue znaczy tyle co "beza". Muzykę wykreował w latach 20. XX wieku Ñico Lora, a wypromował Rafael Trujillo, prezydent Dominikany w latach 30., kiedy to merengue stał się narodową muzyką i narodowym tańcem.
    Flora Purim (ur. 6 marca 1942 w Rio de Janeiro) – brazylijska wokalistka jazzowa. Uczestniczyła w nagraniu pierwszych albumów stworzonej przez Chicka Coreę grupy Return To Forever, w tym uznawanego za początek stylu fusion albumu Return to Forever. Koncertowała i nagrywała z wieloma uznanymi muzykami jazzowymi, takimi jak Chick Corea, Dizzy Gillespie, Gil Evans, Stan Getz, Santana, Stanley Clarke i Jaco Pastorius.
    Jazz – gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku (zapoczątkowany około 1900 roku), na południu Stanów Zjednoczonych w dzielnicy prostytutek Storyville w Nowym Orleanie; tradycyjnie początki jazzu łączą się z Congo Square jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej (bluesa, ragtime’u i muzyki europejskiej). Stanowi on połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej.
    Tito Puente, właśc. Ernest Anthony Puente, Jr. (ur. 20 kwietnia 1923 w Nowym Jorku, zm. 31 maja 2000 tamże) – amerykański kompozytor, aranżer i instrumentalista zajmującym się takimi gatunkami jak latin jazz i mambo. Odznaczony National Medal of Arts.

    Reklama