Laterna (nawigacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża Latarni Morskiej Niechorze zakończona przeszkloną laterną.

Laterna – przeszklone, najczęściej najwyższe, pomieszczenie latarni morskiej, w którym znajduje się urządzenie optyczne i źródło światła albo cała górna część budowli.

Śnieg – opad atmosferyczny w postaci kryształków lodu o kształtach głównie sześcioramiennych gwiazdek, łączących się w płatki śniegu. Po opadnięciu na ziemię tworzy porowatą pokrywę śnieżną, także nazywaną śniegiem.Radar (stacja radiolokacyjna) – urządzenie służące do wykrywania – za pomocą fal radiowych – obiektów powietrznych, nawodnych oraz lądowych takich jak: samoloty, śmigłowce, rakiety, statki (również chmury oraz obiekty terenowe), pozwalające na określenie kierunku, odległości a także wielkości obiektu, a w radarach dopplerowskich także do pomiarów prędkości wykrywanego obiektu.

Osłony światła nawigacyjnego stosowano już w starożytności, kiedy źródłem płomienia były lampy oliwne lub świece. Pod koniec XVIII wieku rozpowszechniły się laterny w nadal stosowanej formie: przezroczystej obudowy pokrytej stożkowatym lub kopulastym dachem. Szyby laterny są czasami nachylone albo ogrzewane, by zapobiec gromadzeniu się śniegu. Wraz z rozwojem techniki na laternach zaczęto umieszczać anteny przekaźnikowe i radarowe.

Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.Stacja przekaźnikowa, stacja bazowa, BTS (ang. Base Transceiver Station) – w systemach łączności bezprzewodowej (np. popularnym GSM) urządzenie (często z wysokim masztem), wyposażone w antenę fal elektromagnetycznych, łączące terminal ruchomy (telefon komórkowy, pager) z częścią stałą cyfrowej sieci telekomunikacyjnej.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Reinhard Scheiblich, Hans Helge Staack: Leuchttürme Lexikon. Wyd. 4. Edition Ellert & Richter, 2010, s. 96-97. ISBN 978-3-8319-0038-1. (niem.)




Reklama