• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Laktoferyna



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Kwas askorbinowy, witamina C (INN: Acidum ascorbicum, E300) – organiczny związek chemiczny z grupy witamin, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6, przeciwutleniacz stosowany jako dodatek do żywności. W warunkach standardowych jest białym, krystalicznym ciałem stałym. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, roztwór ma odczyn kwasowy.Transferyna – białko regulujące stężenie jonów żelaza w osoczu krwi i transportujące je do tkanek. Jedna cząsteczka transferyny jest w stanie transportować jednocześnie dwa atomy żelaza. Istotną cechą transferyny jest jej duża masa cząsteczkowa (79 570 Da), dzięki czemu nie ulega filtracji w kłębuszkach nerkowych (filtracji ulegają cząsteczki o masie < 58 kDa), co zabezpiecza organizm przed utratą żelaza. Transferyna wysycona żelazem łączy się z receptorem transferyny i na drodze endocytozy kompleks ten zostaje wchłonięty do wnętrza komórki, gdzie dochodzi do uwolnienia żelaza, po czym kompleks wraca na błonę komórkową i apotransferyna (czyli transferyna niewysycona żelazem) wraca do krwiobiegu. Badaniem laboratoryjnym dotyczącym transferyny jest TIBC.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • konalbumina
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. laktoferyna. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2016-08-15].
    2. HJ. Vogel. Lactoferrin, a bird's eye view. „Biochem Cell Biol”. 90 (3), s. 233-244, 2012. DOI: 10.1139/o2012-016. PMID: 22540735. 
    3. HM. Baker, EN. Baker. Lactoferrin and iron: structural and dynamic aspects of binding and release. „Biometals”. 17 (3), s. 209-216, 2004. PMID: 15222467. 
    4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jolanta Artym. Laktoferyna – strażnik procesów przyswajania żelaza. „Postępy Biologii Komórki”. 45 (2), s. 283–308, 2015. [dostęp 2017-11-09]. 
    5. H. Jenssen, RE. Hancock. Antimicrobial properties of lactoferrin.. „Biochimie”. 91 (1), s. 19-29, Jan 2009. DOI: 10.1016/j.biochi.2008.05.015. PMID: 18573312. 
    6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jolanta Artym. Udział laktoferryny w gospodarce żelazem w organizmie. Cześć II. Działanie przeciwmikrobiologiczne i przeciwzapalne poprzez sekwestrację żelaza. „Postepy Hig. Med. Dosw.”. 64, s. 604-616, 2010. [dostęp 2017-11-09]. 
    7. M.C. Ammons, V. Copié, Mini-review: Lactoferrin: a bioinspired, anti-biofilm therapeutic, „Biofouling”, 29 (4), 2013, s. 443–455, DOI10.1080/08927014.2013.773317, PMID23574002, PMCIDPMC3648868.
    8. Opis preparatów zawierających laktoferynę w serwisie internetowym Medycyny Praktycznej

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Małaczewska, Z. Rotkiewicz, A.K. Siwicki. Laktoferyna. Mechanizmy działania przeciwwirusowego. „Medycyna Wet.”. 26 (10), 2006. 
  • J. Małaczewska, Z. Rotkiewicz. Laktoferyna- białko multipotencjalne. „Medycyna Wet.”. 63 (2), 2007. 
  • Laktoferyna – niewidoczny sprzymierzeniec. Biomedical.pl.
  • Jednostka masy atomowej, dalton, zwyczajowo atomowa jednostka masy, potocznie unit; symbol u (od ang. unit, jednostka) lub Da – będąca jednostką masy stała fizyczna w przybliżeniu równa masie atomu wodoru, ale ze względów praktycznych zdefiniowana jako 1/12 masy atomu węgla C.Immunosupresja to hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych przez różne czynniki zwane immunosupresorami, najczęściej farmakologicznie przez leki immunosupresyjne (w przeszłości przez promieniowanie rentgenowskie).


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Konalbumina - rodzaj białka z grupy albumin występującego w białku jaja kurzego. Wykazuje właściwości antybakteryjne dzięki dużemu powinowactwu do żelaza oraz innych metali, jak Co, Cu, Zn, Al, co czyni jony tych metali niedostępnymi dla bakterii. Stabilność kompleksu konalbuminy z danym pierwiastkiem zależy od jego rodzaju i pH. Zakres działania antybakteryjnego jest ograniczony jedynie do bakterii wymagających żelaza do swojego rozwoju.
    Chromosom 3 – jeden z 23 parzystych chromosomów człowieka. DNA chromosomu 3 liczy około 200 milionów par nukleotydów, co stanowi około 6,5% materiału genetycznego ludzkiej komórki. Liczbę genów mających swoje locus na chromosomie 3 szacuje się na 1100–1500
    Witamina D (ATC: A 11 CC 05) – grupa rozpuszczalnych w tłuszczach steroidowych organicznych związków chemicznych, które wywierają wielostronne działanie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawidłowej struktury i funkcji kośćca.
    Mocz (łac. urina) - uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju.
    Biofilm (z ang. film - warstwa) zwany także błoną biologiczną (ang. biological membrane) – złożona wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję zarówno do powierzchni biologicznych jak i abiotycznych. Błona biologiczna może odkładać się na granicy faz niezależnie od ich rodzaju. Drobnoustroje wolno żyjące nazywane są planktonem.
    Siara (młodziwo, łac. colostrum) – gęsta żółta wydzielina gruczołów mlecznych samic ssaków, w tym człowieka. Zaczyna gromadzić się w sutku jeszcze w czasie ciąży (u człowieka już od około 20. tygodnia). W porównaniu do mleka właściwego matki, siara jest szczególnie bogata w białka, z których większość jest mało odżywcza, ale gra ważną rolę w dojrzewaniu przewodu pokarmowego młodych ssaków. Zawiera dużo witaminy A, sodu i chlorków, stosunkowo niewiele w porównaniu z mlekiem węglowodanów, potasu i tłuszczu.
    Przewód pokarmowy – fragment układu pokarmowego w postaci mięśniowej cewy podzielonej na odcinki o różnej budowie lub funkcjach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.