LGM-30G Minuteman III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Start testowy Minuteman III

LGM-30G Minuteman IIIamerykański międzykontynentalny pocisk balistyczny ICBM na paliwo stałe na wyposażeniu United States Air Force. Każdy ze stacjonujących we wzmocnionych silosach trzystopniowych pocisków, zdolny jest do przeniesienia na odległość 13 000 kilometrów 3 głowic bojowych. Bezwładnościowy układ kierowania i kontroli pocisku, zapewnia celność CEP z błędem celowania nieprzekraczającym 120 metrów. Zgodnie z zadeklarowanym w 1991 roku w myśl traktatu START 1 throw-weight wynoszącym 1150 kg, pociski Minuteman III, wyposażone są aktualnie w 3 niezależnie wycelowywane głowice termojądrowe o regulowanej mocy 300 do 475 kiloton każda.

Silos rakietowy – umieszczona pod powierzchnią Ziemi, nieruchoma konstrukcja stanowiąca wyrzutnię pocisków rakietowych – najczęściej rakietowych pocisków balistycznych oraz antybalistycznych. Wyrzutnie tego rodzaju najczęściej grupuje się po kilka kompleksów, zdalnie zarządzanych ze znajdującego się w pewnym oddaleniu centrum bojowego. Ze względów bezpieczeństwa, centrum to zdolne jest do zarządzania zarówno bezpośrednio sobie podległym zgrupowaniem wyrzutni, jak też kilkoma innymi – na wypadek zniszczenia ich własnych centrów bojowych.Penetration Aids – zespół środków technicznych mających za zadanie ułatwienie rakietowym pociskom balistycznym przeniknięcie przez systemy obrony antybalistycznej atakowanego przeciwnika.

Program rozwoju tych pocisków rozpoczęty został w 1966 roku, przez zastosowanie szeregu ulepszeń pocisku LGM-30F Minuteman II, w głównej mierze przez unowocześnienie ostatniego stopnia napędowego oraz systemów powrotu w dolne warstwy atmosfery. Pocisk wszedł do służby operacyjnej w 1970 roku i aż do momentu wejścia do służby pocisków LGM-118A Peacekeeper, łącznie 550 Minuteman III stanowiło podstawę amerykańskiej triady nuklearnej. Wycofanie w roku 2005 ze służby pocisków Peacekeeper, wywołało konieczność przeprowadzenia dalszych modernizacji Minuteman, w tym ich instalacji w silosach przygotowanych dla Peacekeeper. Aktualnie w służbie pozostaje 450 pocisków tego typu.

Coulsdon - miasto Londynu, leżąca w gminie London Borough of Croydon. Coulsdon jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Colesdone.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Konstrukcja[ | edytuj kod]

Minuteman III jest trzystopniowym pociskiem balistycznym ICBM na paliwo stałe, o długości 18,2 metra i średnicy u podstawy 1,88 metrów. Masa startowa pocisku przy zasięgu 13 000 km z ładunkiem w postaci 3 głowic MIRV wynosi 34 467 kilogramów. Zasięg minimalny pocisku wynosi najprawdopodobniej 3000 km. Pocisk jest w locie kontrolowany przez układ naprowadzania NS-20, który wraz z późniejszą modernizacją AIMS zapewniał mu celność CEP 120 metrów. Modernizacja układu naprowadzania przez wprowadzenie układu NS-50 nie zwiększyła precyzji pocisku, którego celność pozostaje na tym samym poziomie jak przy wcześniejszym układzie.

Silnik rakietowy na paliwo stałe – rodzaj silnika rakietowego, w którym spalaniu w komorze wewnętrznego spalania ulega zhomogenizowana mieszanka paliwa i utleniacza. Komora wewnętrznego spalania ma formę tuby zawierającej blok mieszanki paliwowej. Silniki tego rodzaju są najstarszymi i najprostszymi rodzajami napędu, stosowanymi już w średniowiecznych Chinach. W komorze wewnętrznego spalania następuje zapłon zmagazynowanej w niej mieszaniny napędowej, zaś rozprężające się gorące gazy odprowadzane są do dysz w celu uzyskania pożądanego ciągu.Minuteman to w okresie poprzedzającym amerykańską wojnę rewolucyjną ochotnik powoływany pod broń „w ciągu minuty”. Ochotnicy ci wywodzili się z osadników w koloniach brytyjskich w Ameryce Północnej i byli powoływani do walki z Indianami lub Francuzami, z którymi kolonie były w stałym konflikcie.

Platforma przenosząca głowice MIRV (post-boost vehicle - PBV) pocisku, jest w rzeczywistości jego czwartym stopniem napędowym, zwykle jednak nie jest tak określana z uwagi na postanowienia traktatu SALT II, zgodnie z którym PBV nie może być zdolny do zwiększania prędkości ładunku pocisku o więcej niż 1 km/s, co odróżnia PBV od normalnego stopnia napędowego. Urządzenie to manewruje dzięki pracy 6 silników kierunkowych oraz 4 mniejsze silniki obracające pojazd. System naprowadzania układu PBV kontroluje także głowice oraz penetration aids

Minuteman-1 – pierwszy człon napędowy pocisków balistycznych ICBM Minuteman I. Po wycofaniu tych pocisków ze służby, część ich jednostek napędowych została wykorzystana do testów w ramach amerykańskich programów antybalistycznych oraz w komercyjnej rakiecie nośnej Minotaur. Używany od września 1959 roku.LGM-30 Minuteman II – amerykański międzykontynentalny pocisk balistyczny (ICBM) na paliwo stałe. Minuteman II, był rozwinięciem stacjonującego w podziemnych silosach pocisku Minuteman I, wyposażonym do przenoszenia głowicy balistycznej Mark 11 z ładunkiem termojądrowym W56 o mocy 2 megaton.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Strategic Arms Reduction Treaty (START I) – pierwszy z układów o redukcji zbrojeń strategicznych z serii układów START, zawarty między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Został podpisany 31 lipca 1991 - pięć miesięcy przed upadkiem Związku Radzieckiego - i zgodnie z zapisami traktatu, wygasł 5 grudnia 2009 roku.
Throw-weight – pojęcie wprowadzone przez traktat SALT, służące jednoznacznej klasyfikacji pocisków balistycznych według ich udźwigu. Traktat zdefiniował throw-weight, jako maksymalną możliwą do przeniesienia przez pocisk masę, licząc łącznie z wagą wszystkich jego elementów, z wyjątkiem silników i całkowitej masy paliwa. Tak definiowany throw-weight, oprócz masy właściwego ładunku, obejmuje także wagę instrumentów i oprzyrządowania pocisku (np. układów nawigacji i naprowadzania), etc.
Bezwładnościowy system kierowania – sposób kierowania obiektami latającymi według ustalonego programu lotu, w którym do pomiaru położenia położenia obiektu w przestrzeni wykorzystuje się siły bezwładności działające na obiekt. Bezwładnościowy system kierowania wykorzystuje się przede wszystkim w balistycznych pociskach rakietowych średniego i dalekiego zasięgu, w samolotach-pociskach oraz rakietach satelitarnych i kosmicznych.
United States Air Force (USAF) – Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, jeden z rodzajów Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, odpowiedzialny za pewną część działań w powietrzu (duża liczba samolotów i śmigłowców bojowych podlega także marynarce wojennej, wojskom lądowym i korpusowi piechoty morskiej). Utworzone zostały jako odrębny rodzaj sił zbrojnych na bazie lotnictwa armii amerykańskiej, 18 września 1947, poprzednikiem USAF były:
Amerykańskie i radzieckie morskie systemy balistyczne. Rozwój systemów rakietowych opartych na pociskach balistycznych wystrzeliwanych z pokładów okrętów podwodnych (SLBM) był jednym z pól wyścigu zbrojeń w ramach zimnej wojny. Wyścig pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Związkiem Radzieckim w tym zakresie od samego początku był w awangardzie postępu technologicznego związanego z rywalizacją dwóch supermocarstw i jednocześnie jednym z jego najsilniejszych motorów. Rywalizacja w zakresie morskich systemów rakietowych w obu państwach przyczyniała się do powstawania nowych gałęzi przemysłu, dostarczając także nowych technologii dla innych zastosowań – zarówno wojskowych, jak i cywilnych (w tym kosmicznych). Wyścig zbrojeń w zakresie systemów SLBM prowadzony był przez obydwa państwa z uwzględnieniem ich specyfik zarówno gospodarczych i naukowych, jak i polityczno-ideologicznych, a nawet kulturowych. Znajdowały one odbicie w każdym aspekcie budowanych przez USA i ZSRR systemów, począwszy od kwestii konstrukcyjnych, przez stopień automatyzacji aż po względy operacyjne i taktykę wykorzystania własnych systemów rakietowych. Powodowało to, że oba państwa nie rozwijały swoich systemów w identyczny sposób, jakkolwiek rozwój kolejnych generacji systemów był zawsze odpowiedzią na osiągnięcia i sposób działania rywala.
Rakietowy pocisk balistyczny – pocisk rakietowy, którego najistotniejszymi cechami są lot po parabolicznej krzywej balistycznej z napędem silnikowym jedynie w części trasy oraz wyposażenie w układ naprowadzania. Na etapie wznoszenia, lot odbywa się dzięki napędowi za pomocą jednego bądź więcej silników rakietowych, dalsze zaś etapy lotu odbywają się dzięki wykorzystaniu energii nadanej pociskowi w fazie silnikowej oraz sile grawitacji ziemskiej. Zastosowanie pocisków balistycznych opiera się na przenoszeniu do celu głowicy bojowej o charakterze konwencjonalnym bądź masowego rażenia.
Rakietowy pocisk balistyczny – pocisk rakietowy, którego najistotniejszymi cechami są lot po parabolicznej krzywej balistycznej z napędem silnikowym jedynie w części trasy oraz wyposażenie w układ naprowadzania. Na etapie wznoszenia, lot odbywa się dzięki napędowi za pomocą jednego bądź więcej silników rakietowych, dalsze zaś etapy lotu odbywają się dzięki wykorzystaniu energii nadanej pociskowi w fazie silnikowej oraz sile grawitacji ziemskiej. Zastosowanie pocisków balistycznych opiera się na przenoszeniu do celu głowicy bojowej o charakterze konwencjonalnym bądź masowego rażenia.

Reklama