Kwas lipotejchojowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwas lipotejchojowy (LTA, ang. lipoteichoic acid) – naturalnie występujący organiczny związek chemiczny. Jest związkiem amfifilowym połączonym z glikolipidami błony komórkowej bakterii Gram-dodatnich. Uwalniany podczas bakteriolizy indukowanej lizozymem lub na skutek działalności antybiotyków beta-laktamowych. Warunkuje rozwój reakcji zapalnej do rozwinięcia sepsy włącznie.

Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

Kwasy lipotejchojowe różnią się między sobą długością łańcucha glicerofosforanowego oraz podstawnikami.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. I. Ginsburg, Role of lipoteichoic acid in infection and inflammation, „The Lancet Infectious Diseases”, 2 (3), 2002, s. 171–179, PMID11944187.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Siegfried Morath, Armin Geyer, Thomas Hartung, Structure-function relationship of cytokine induction by lipoteichoic acid from «Staphylococcus aureus», „Journal of Experimental Medicine”, 193, 2001, s. 393–397, PMID11157059, PMCIDPMC2195914.
  3. Ignacio Figueroa-Pereza i inni, Synthesis of Staphylococcus aureus lipoteichoic acid derivatives for determining the minimal structural requirements for cytokine induction, „Carbohydrate Research”, 341, 2006, s. 2901–2911, DOI10.1016/j.carres.2006.10.003.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Sepsa, posocznica (łac. sepsis) – stosowany w medycynie termin odnoszący się do specyficznej reakcji organizmu na zakażenie. Sepsa nie jest samodzielną jednostką chorobową, a obecnie definiuje się ją jako zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS) wywołany zakażeniem.PMCID (ang. PubMed Central Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego cytowanego artykułu naukowego bazy PubMed Central.




Warto wiedzieć że... beta

Bakterioliza, inaczej fenomen Pfeiffera lub fenomen Isajewa-Pfeiffera - zjawisko rozpuszczania się komórek bakteryjnych. Zjawisko to może zachodzić wewnątrz organizmu lub poza nim na skutek działania różnych czynników fizycznych, biologicznych, chemicznych oraz przeciwciał specyficznych dla danych bakterii, tzw. bakteriolizyn.
Glikolipidy − organiczne związki chemiczne, których cząsteczki zbudowane są z części lipidowej (sfingozyny lub kwasów tłuszczowych) do której przyłączone są fragmenty cukrowe najczęściej galaktoza lub glukoza. Glikolipidy są ważnym składnikiem błon komórkowych.
Lizozym, muramidaza (ang. lysozyme) - białko kationowe o masie 14,4 kDa, które ma właściwości enzymu hydrolitycznego rozkładającego peptydoglikan ściany komórkowej bakterii. Strukturę pierwszorzędową lizozymu stanowi łańcuch polipeptydowy złożony zaledwie ze 129 aminokwasów. Miejsce aktywne lizozymu stanowią dwie reszty aminokwasowe: glutaminianu 35 i asparaginianu 52, oddalone od siebie w sekwencji aminokwasów lecz położone względnie blisko siebie w przestrzeni.
Związki organiczne – wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego, a także ich soli.
DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

Reklama