Kwas jodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwas jodowy, HIO3 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenowych kwasów jodu. Atomem centralnym kwasu jodowego jest jod na V stopniu utlenienia.

Jodometria – jeden z działów redoksymetrii, technika analityczna polegająca na pośrednim miareczkowaniu analizowanej substancji, przez dodanie znanej ilości mianowanego roztworu jodu, którego nadmiar zostaje następnie oznaczony. Najczęściej stosowanym wskaźnikiem w jodometrii jest skrobia. Nadmiar jodu oznacza się najczęściej miareczkując go roztworem tiosiarczanu (np. Na2S2O3).Moc kwasu – ilościowa miara jego chemicznej „siły działania”. Miarą tej mocy jest zazwyczaj minus logarytm dziesiętny ze stałej dysocjacji kwasu (Ka) w danych warunkach, oznaczany skrótem pKa.

Otrzymywanie[ | edytuj kod]

Metody otrzymywania kwasu jodowego:

  • rozpuszczenie pięciotlenku jodu w wodzie:
  • I
    2
    O
    5
    + H
    2
    O ⇄ 2HIO
    3
  • reakcja jodanu baru z kwasem siarkowym:
  • Ba(IO
    3
    )
    2
    + H
    2
    SO
    4
    → 2HIO
    3
    + BaSO
    4
  • utlenianie jodu, np.:
  • 3I
    2
    + 10HNO
    3
    → 6HIO
    3
    + 10NO + 2H
    2
    O
    I
    2
    + 5H
    2
    O
    2
    → 2HIO
    3
    + 4H
    2
    O
    I
    2
    + 5Cl
    2
    + 6H
    2
    O → 2HIO
    3
    + 10HCl

    Utlenianie można przeprowadzić też metodą elektrolityczną.

    Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.Jod (I, łac. iodum) – pierwiastek chemiczny z grupy 17 – fluorowców w układzie okresowym. Jego nazwa pochodzi od stgr. ἰοειδής ioeides – fioletowy.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kwasy tlenowe (oksokwasy) – kwasy nieorganiczne, które zawierają przynajmniej jeden atom tlenu połączony z atomem centralnym kwasu. Przykładem tego rodzaju kwasu jest kwas siarkowy H2SO4.
    Atom centralny – w chemii koordynacyjnej – atom wchodzący w skład związku chemicznego, wokół którego skoordynowane są inne atomy lub ich grupy zwane ligandami. Inna nazwa to centrum koordynacji.
    Kwas solny (kwas chlorowodorowy) (HCl; pot. zajzajer od niem. Salzsäure) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów beztlenowych, będący roztworem wodnym gazowego chlorowodoru. Czasami kwasem solnym nazywa się też roztwór chlorowodoru w innych rozpuszczalnikach polarnych np. w acetonie. Jest silnie żrący.
    Chlor, Cl (łac. chlorum, od stgr. χλωρός „chloros” - „zielonożółty”) − pierwiastek chemiczny z grupy fluorowców, niemetal o liczbie atomowej 17.
    Tlenowe kwasy jodu – kwasy tlenowe, w których jod pełni rolę atomu centralnego. Znane są cztery tlenowe kwasy jodu:
    Utleniacz – pierwiastek lub związek chemiczny, będący w analizowanej reakcji redoks akceptorem (przyjmującym) elektronów. Utleniacze w reakcjach zmniejszają swój stopień utlenienia i jednocześnie powodują jego wzrost w pozostałych produktach reakcji.
    Kwasy mineralne – kwasy nieorganiczne (dawniej otrzymywane z różnych minerałów). Należą do nich m.in. kwas solny, kwas siarkowy,kwas siarkawy kwas azotowy, kwas fosforowy.

    Reklama