Kuria (religia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kuria – zespół kolegialnych urzędników duchownych; ogół instytucji zarządzających Kościołem na czele z biskupem (te dawniej określano mianem konsystorzy) lub papieżem (Kuria Rzymska).

Konsystorz (łac. consistorium – zgromadzenie) – zebranie, zgromadzenie określonego gremium w celu rozwiązania ważnych spraw:Wikariusz (łac. vicarius) – zastępca w Kościele katolickim i Kościele ewangelickim. W Kościele baptystycznym jest to nieordynowany duchowny przygotowujący się do ordynacji pastorskiej

Wyróżnia się następujące typy kurii:

  • Kuria rzymska – administracja, za pomocą której papież zarządza całym Kościołem. Składa się z kongregacji, trybunałów i komisji stałych;
  • kurie biskupie, w których skład wchodzą:
  • wikariusz generalny – pełnomocnik biskupa w sprawach administracyjnych
  • oficjał – pełnomocnik biskupa w sprawach sądowych
  • kanclerz – kierownik biskupiej kancelarii
  • promotor sprawiedliwości – odpowiednik prokuratora
  • obrońca węzła małżeńskiego i święceń kapłańskich
  • sędziowie i egzaminatorzy
  • komisje mieszane (w których zasiadają także świeccy)
  • kurie zakonne

  • Kościół – organizacja utworzona przez wspólnotę religijną i duchowieństwo określonej religii, kierująca się doktryną religijną, posiadająca ścisłe normy kultu religijnego, moralności i własne zasady prawne.Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.




    Warto wiedzieć że... beta

    Zakon, łac. ordo – organizacja, której członkowie oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej religii. Członkowie zakonu (mężczyźni – mnisi, zakonnicy, bracia; kobiety – zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie kleru, choć np. w Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).
    Wikariusz sądowy (oficjał, z łac. officialis – urzędowy) – w Kościele rzymskokatolickim mianowany przez biskupa duchowny, wykonujący w zastępstwie i w imieniu biskupa diecezjalnego pełnię jurysdykcji biskupiej w zakresie sądownictwa kościelnego w diecezji. W realizacji tego zadania pomagają mu inni sędziowie mianowani przez biskupa.

    Reklama