Kuchnia norweska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pieczeń z renifera w sosie z warzywami

Kuchnia norweska – tradycyjna kuchnia Norwegów opierająca się w głównej mierze na surowcach łatwo dostępnych na terenie Norwegii, szczególną rolę odgrywają w niej ryby oraz dzika zwierzyna. Wiele tradycyjnych potraw jest konserwowanych w celu zachowania przydatności do spożycia podczas długich zim.

Krówki (ciągutki mleczne, pomadki mleczne) – rodzaj polskich słodyczy, cukierki mleczne z miękkim, ciągliwym nadzieniem.Lutefisk (także: ryba mydlana, ryba w ługu) - tradycyjne danie kuchni norweskiej, spożywane w okresie Bożego Narodzenia.

Model konsumpcji[ | edytuj kod]

Większość Norwegów spożywa trzy lub cztery regularne posiłki dziennie, zwykle składające się z zimnego śniadania (frokost) z kawą, ciepłego obiadu (middag) oraz kolacji (kveldsmad). Typowe norweskie śniadanie składa się z mleka lub soku owocowego, kawy (lub rzadziej herbaty) do picia oraz kanapek z kawałkami mięsa, serem lub dżemem czy posmarowanych pastami. Powszechne są także płatki zbożowe, takie jak płatki kukurydziane, musli i płatki owsiane, razem z jogurtem. Pomiędzy śniadaniem a obiadem popularny jest posiłek lunsj, jedzony między godziną 11 i 12. Obiady, na które składają się na ogół różne mięsa oraz warzywa (najpopularniejsze i najłatwiejsze do uprawy są ziemniaki) wraz z kawą do popicia, zwykle spożywa się pomiędzy 16 a 17. Kolacje nie są tak pospolite, spożywane są między godziną 19 a 20.

Karmelizacja – proces nieenzymatycznego ciemnienia żywności, spowodowany powstawaniem karmelu, w wyniku poddawania cukru działaniu wysokiej temperatury. Karmelizacja służy nadaniu pożądanej barwy i zapachu m.in. produktom piekarskim, słodyczom i ziarnom kawy.Dziczyzna – mięso otrzymywane z ubitej zwierzyny, dopuszczone do obrotu przez nadzór weterynaryjny. Charakteryzujące się niską zawartością tłuszczu i wysokimi walorami smakowymi.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Łoś (Alces alces) – największy współcześnie żyjący gatunek ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, wyróżniający się charakterystycznym porożem i wyjątkowo długimi kończynami. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Alces. Żyje w podmokłych lasach północnej Eurazji i Ameryki Północnej. Występujący w Polsce podgatunek A. a. alces – łoś europejski jest największą żyjącą w Polsce zwierzyną łowną. Rzadki i objęty całorocznym okresem ochronnym.
Kanapka – rodzaj przekąski, kalka językowa z języka francuskiego od słowa canapé (bułka przekrojona z wędliną ułożoną jak poduszki na kanapie), prosta potrawa przyrządzana na bazie cienkich kromek białego lub razowego chleba, ewentualnie rozkrojonej bułki, posmarowanych masłem, okładanych wędlinami, pieczenią wieprzową, kiełbasą, szynką lub serem, spożywana jest również z jajkiem na twardo, plasterkiem ogórka lub rybą z dodatkiem warzyw do wyboru oraz sosów itp.
Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.
Renifer tundrowy, ren, karibu (Rangifer tarandus) – gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych (Cervidae), zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę w Eurazji i Ameryce Północnej.
Fiskekaker (lp. fiskekake) – danie z kuchni norweskiej, rodzaj placków lub kotletów na bazie mąki i ryb. Ich dosłownie przetłumaczona nazwa to "rybne ciastka". Stanowią popularną przekąskę na zimno lub na ciepło, jedzoną bez dodatków lub z sosami i sałatkami. Czasem występują jako podstawa obiadowego dania, jak w Polsce ziemniaki.
Dżem – przetwór owocowy sporządzany z całych owoców lub ich części. Dżem przygotowuje się gotując owoce z dużą ilością cukru. W zależności od rodzaju dżemu jak i rodzaju owoców, dżemy mogą zawierać dodatki zagęszczające; pektynę lub rzadziej żelatynę.
Purée (fr. oczyszczony) – samodzielne danie lub półprodukt kulinarny z warzyw lub roślin strączkowych, które po ugotowaniu zostały zmielone, utłuczone lub przetarte przez sito. Pod względem konsystencji lub sposobu przygotowania purée mogą występować pod rozmaitymi nazwami rodzajowymi i przybierać formę gęstych zup, gładkich mas czy sosów, choć najczęściej dotyczy to rozdrobnionych warzyw poddanych dalszej obróbce. Z kolei purée wykorzystywane jako ingrediencje w dalszym przygotowaniu bardziej złożonych potraw często określa się mianem past. Termin ten nie obejmuje zazwyczaj potraw czy ingrediencji przygotowanych w podobny sposób ze zbóż czy mąki (takich jak owsianki czy mamałyga), nie stosuje się go także najczęściej na określenie przetworów czy past z orzechów i roślin oleistych (takich jak masło orzechowe czy tahini).

Reklama