Krzysztof Zadarko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

Krzysztof Zadarko (ur. 2 września 1960 w Słupsku) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy koszalińsko-kołobrzeski od 2009.

Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się 2 września 1960 w Słupsku. W 1980 zdał egzamin dojrzałości w tamtejszym Technikum Elektrycznym. W latach 1980–1982 studiował filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie-Paradyżu, następnie od 1982 do 1986 teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 25 maja 1986 w kościele św. Maksymiliana Kolbego w Słupsku biskup pomocniczy koszalińsko-kołobrzeski Tadeusz Werno. W latach 1987–1990 odbył studia w zakresie homiletyki na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Doktorat z nauk teologicznych uzyskał w 2008 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na podstawie dysertacji Przypowieści Jezusa (Mt 13) we współczesnym kaznodziejstwie polskim. Studium biblijno-homiletyczne na podstawie kazań drukowanych w periodykach homiletycznych w latach 1945–2005.

Diecezja koszalińsko-kołobrzeska (łac. Dioecesis Coslinensis-Colubreganus, niem. Bistum Köslin-Kolberg) – jedna z trzech diecezji obrządku łacińskiego w metropolii szczecińsko-kamieńskiej ustanowiona 28 czerwca 1972, położona na terenie województw: lubuskiego, wielkopolskiego, pomorskiego i zachodniopomorskiego. Jest następczynią biskupstwa kołobrzeskiego istniejącego w latach 1000–1007.Kazimierz Nycz (ur. 1 lutego 1950 w Starej Wsi) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor teologii w zakresie katechetyki, biskup pomocniczy krakowski w latach 1988–2004, biskup diecezjalny koszalińsko-kołobrzeski w latach 2004–2007, arcybiskup metropolita warszawski od 2007, ordynariusz wiernych obrządku wschodniego w Polsce od 2007, kardynał prezbiter od 2010.

W latach 1986–1987 i 1990–1991 pracował jako wikariusz w parafii katedralnej w Koszalinie. Jednocześnie był katechetą w miejscowym liceum plastycznym. W latach 1992–1994 zajmował stanowisko dyrektora diecezjalnej koszalińskiej rozgłośni radiowej. Od 1995 do 2007 był dyrektorem wydziału duszpasterskiego kurii biskupiej w Koszalinie. W latach 2005–2007 pełnił funkcję rzecznika prasowego kurii biskupiej. Redagował „Koszalińsko-Kołobrzeskie Wiadomości Diecezjalne”. Wszedł w skład rady kapłańskiej i rady konsultorów. W latach 2007–2009 był pracownikiem Polskiej Misji Katolickiej w Szwajcarii. Otrzymał godność kanonika Kapituły Kolegiackiej Pilskiej oraz kapelana Jego Świątobliwości.

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (UKSW) (łac. Universitas Cardinalis Stephani Wyszyński Varsoviae) – warszawski państwowy uniwersytet wywodzący się z Akademii Teologii Katolickiej.Wikariusz (łac. vicarius) – zastępca w Kościele katolickim i Kościele ewangelickim. W Kościele baptystycznym jest to nieordynowany duchowny przygotowujący się do ordynacji pastorskiej

Od 1990 do 2007 wykładał homiletykę i zastosowania mass mediów w duszpasterstwie w Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie, a w latach 1991–1994 był prefektem seminarium. W 2009 ponownie objął wykłady z homiletyki w koszalińskim seminarium. W 1992 został wykładowcą teologii środków społecznego przekazu w Wyższym Instytucie Wiedzy Religijnej w Koszalinie.

Polska Misja Katolicka (PMK) - stałe katolickie duszpasterstwo Polonii działające w wielu krajach, podlegające Konferencji Episkopatu Polski. International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

16 lutego 2009 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej ze stolicą tytularną Cavaillon. Święcenia biskupie otrzymał 25 kwietnia 2009 w katedrze Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie. Udzielił mu ich Edward Dajczak, biskup diecezjalny koszalińsko-kołobrzeski, w asyście Kazimierza Nycza, arcybiskupa metropolity warszawskiego, i Tadeusza Werny, biskupa seniora diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Amen Deo ad gloriam” (Amen Bogu na chwałę).

Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej w Gościkowie-Paradyżu – seminarium katolickie kształcące kleryków z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Formalnie stanowi sekcję zamiejscową Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego.Homiletyka (gr. homiletikein – gromadzić się) – dział teologii, zajmujący się kaznodziejstwem, głoszeniem kazań.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został przewodniczącym Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek, delegatem ds. Imigracji, a także wszedł w skład Komisji Wychowania Katolickiego i Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Kim jest nowy biskup pomocniczy diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej?. ekai.pl (arch.), 2009-02-16. [dostęp 2018-05-29].
  2. Nowy biskup pomocniczy naszej diecezji. kolbe.slupsk.pl (arch.). [dostęp 2018-11-18].
  3. Krzysztof Zadarko (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-11-18].
  4. Krzysztof Zadarko, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-05-29].
  5. Nota biograficzna Krzysztofa Zadarki na stronie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. diecezjakoszalin.pl. [dostęp 2020-07-31].
  6. G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 421. ISBN 83-911554-0-4.
  7. Nomina di Ausiliare di Koszalin-Kołobrzeg (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2009-02-16. [dostęp 2016-01-23].
  8. Diecezja koszalińsko-kołobrzeska ma nowego biskupa pomocniczego. ekai.pl (arch.), 2009-02-16. [dostęp 2018-05-29].
  9. Koszalin: święcenia biskupie ks. Krzysztofa Zadarki. ekai.pl (arch.), 2009-04-25. [dostęp 2018-05-29].
  10. Krzysztof Zadarko na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-12-03].

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Nota biograficzna Krzysztofa Zadarki na stronie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej [dostęp 2018-11-18]
  • Życiorys Krzysztofa Zadarki na stronie angelus.pl (arch.) [2015-01-03]
  • Krzysztof Zadarko na stronie Konferencji Episkopatu Polski [dostęp 2016-12-03]
  • Krzysztof Zadarko w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2010-11-09]
  • Wyższy Instytut Wiedzy Religijnej w Koszalinie (WIWR) – został powołany do istnienia 7 marca 1987 przez późniejszego kardynała Ignacego Jeża. Jednostka naukowa powstała dla potrzeb wiernych diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Inauguracja kursu wstępnego miała miejsce przy parafii pw. św. Wojciecha w Koszalinie. Pierwszym rektorem został ksiądz dr hab. Jan Turkiel. Filia WIWR-u powstała w Słupsku. Instytut podlegał pod Papieski Wydział Teologiczny w Poznaniu, podobnie jak koszalińskie Seminarium. Studenci kończąc naukę uzyskiwali stopień magistra teologii. W 2000 WIWR został przekształcony w Instytut Teologiczny, nadal podlegający WT UAM. Następnie podjęto decyzję o umieszczeniu Instytutu Teologicznego w strukturach Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego. Obecnie najmłodsze roczniki studentów kształcą się w ramach Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej w Koszalinie powstało na mocy dekretu biskupa Ignacego Jeża 25 marca 1981. Patronem WSD Koszalin jest św. Jan Kanty.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.
    Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Kolegium konsultorów (łac. Collegio consutorum) – w Kościele katolickim organ struktur diecezji będący częścią Rady kapłańskiej, do którego należy wykonywanie zadań doradczych powierzonych przez biskupa diecezjalnego, oraz posiadający szczególne uprawnienia w okresie wakatu stolicy biskupiej. W katolickich Kościołach wschodnich konsultorzy nazywani są kolegium konsultorów eparchialnych.
    Biskup pomocniczy - wyświęcony na biskupa duchowny katolicki, którego zadaniem jest pomoc biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją zazwyczaj jako wikariusz generalny lub biskupi.
    Biskup tytularny (łac. episcopus titularis) to biskup mający tytuł dawnej, już nieistniejącej diecezji. Tytuł nadawany jest przez papieża wszystkim biskupom nieposiadającym własnej diecezji, czyli biskupom pomocniczym ordynariuszy, a także wyższym urzędnikom Kurii Rzymskiej, nuncjuszom, delegatom apostolskim lub innym duchownym pełniącym specjalne zadania zlecane im przez papieża lub narodowe konferencje biskupów.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama