• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krzem



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Krzem amorficzny zwany a-Si - to niekrystaliczny alotrop pozyskiwany z krzemu, tzw. krzem w fazie amorficznej, masowo wykorzystywany przy produkcji ogniw fotowoltaicznych, wyświetlaczy LCD, OLED. Żywotność krzemu w postaci bezkształtnej jest ponad dwukrotnie niższa od krzemu monokrystalicznego i wynosi ok. 10 lat.Sial – dawna nazwa warstwy wyróżnianej w obrębie skorupy ziemskiej. Współcześnie częściej nazywana warstwą granitową. Sial stanowi najbardziej zewnętrzną warstwę skorupy ziemskiej tworząc kontynenty. Jego gęstość wynosi 2,7 g/cm³. Główne pierwiastki budujące warstwę to krzem (Si) i glin (Al). Wraz ze wzrostem głębokości sial przechodzi stopniowo w gęstszą simę (obecnie nazywaną warstwą bazaltową). Umowną granicą gęstości jest nieciągłość Conrada określona dla średniej gęstości 2,8 g/cm³.
    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. Z uwagi na zmienność abundancji izotopów pierwiastka w naturze, podany został zakres wartości masy atomowej dla naturalnych źródeł tego pierwiastka.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Silicon, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5461123 (ang.).
    2. przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
    3. Juris Meija i inni, Atomic weights of the elements 2013 (IUPAC Technical Report), „Pure and Applied Chemistry”, 88 (3), 2016, s. 265–291, DOI10.1515/pac-2015-0305 (ang.).c?
    4. N.N. Greenwood, A. Earnshaw: Chemistry of the elements. Wyd. 2. Oxford: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 328–367 (rozdział 9 Silicon). ISBN 978-0-7506-3365-9.
    5. Silicon: compounds information. Webelements.com. [dostęp 2016-07-09].
    6. Ignacy Eichstaedt: Księga pierwiastków. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973, s. 158. OCLC 839118859.
    7. Tadeusz Lityński, Halina Jurkowska: Żyzność gleby i odżywianie się roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982, s. 420–429. ISBN 83-01-02887-4.
    8. Aleksandra Macioszczyk: Hydrogeochemia. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1987, s. 174–177, 184. ISBN 83-220-0298-X.
    9. Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 5, t. 2, Warszawa: PWN, 2002, s. 721–723, ISBN 83-01-13654-5.
    10. C.R. Hammond, The elements. Silicon, [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-33, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
    11. Atta-ur-Rahman (red.), Studies in natural products chemistry. Vol. 6, Amsterdam: Elsevier, 1988, ISBN 978-0-444-42970-4, OCLC 17873728.
    12. Christopher Exley, Silicon in life : A bioinorganic solution to bioorganic essentiality, „Journal of Inorganic Biochemistry”, 69 (3), 1998, s. 139–144, DOI10.1016/S0162-0134(97)10010-1 (ang.).
    13. Emanuel Epstein, Silicon, „Annual Review of Plant Physiology and Plant Molecular Biology”, 50 (1), 1999, s. 641–664, DOI10.1146/annurev.arplant.50.1.641 (ang.).
    14. Sang Gyu Kim i inni, Silicon-Induced Cell Wall Fortification of Rice Leaves: A Possible Cellular Mechanism of Enhanced Host Resistance to Blast, „Phytopathology”, 92 (10), 2002, s. 1095–1103, DOI10.1094/phyto.2002.92.10.1095.
    15. M. Arora, E. Arora, The Promise of Silicon: bone regeneration and increased bone density, „Journal of Arthroscopy and Joint Surgery”, 4 (3), 2017, s. 103–105, DOI10.1016/j.jajs.2017.10.003 (ang.).
    16. Edith Muriel Carlisle, Silicon as an Essential Trace Element in Animal Nutrition, Chichester, UK: John Wiley & Sons, Ltd., 2007, s. 123–139, DOI10.1002/9780470513323.ch8, ISBN 978-0-470-51332-3.
    17. Luigi Fabrizio Rodella i inni, A review of the effects of dietary silicon intake on bone homeostasis and regeneration, „The Journal of Nutrition, Health & Aging”, 18 (9), 2014, s. 820–826, DOI10.1007/s12603-014-0555-8 (ang.).
    18. D.M Reffitt i inni, Orthosilicic acid stimulates collagen type 1 synthesis and osteoblastic differentiation in human osteoblast-like cells in vitro, „Bone”, 32 (2), 2003, s. 127–135, DOI10.1016/S8756-3282(02)00950-X (ang.).
    19. Eun-Jin Kim i inni, Effects of Silicon on Osteoblast Activity and Bone Mineralization of MC3T3-E1 Cells, „Biological Trace Element Research”, 152 (1), 2013, s. 105–112, DOI10.1007/s12011-012-9593-4 (ang.).
    20. Meng Dong i inni, Biological Silicon Stimulates Collagen Type 1 and Osteocalcin Synthesis in Human Osteoblast-Like Cells Through the BMP-2/Smad/RUNX2 Signaling Pathway, „Biological Trace Element Research”, 173 (2), 2016, s. 306–315, DOI10.1007/s12011-016-0686-3 (ang.).
    21. Keith R. Martin, Silicon: The Health Benefits of a Metalloid, [w:] Astrid Sigel, Helmut Sigel, Roland K.O. Sigel (red.), Interrelations between Essential Metal Ions and Human Diseases, t. 13, Dordrecht: Springer Netherlands, 2013, s. 451–473, DOI10.1007/978-94-007-7500-8_14, ISBN 978-94-007-7499-5 (ang.).
    22. Forrest H. Nielsen, Update on the possible nutritional importance of silicon, „Journal of Trace Elements in Medicine and Biology”, 2014, S0946672X14001308, DOI10.1016/j.jtemb.2014.06.025 (ang.).
    23. Ravin Jugdaohsingh i inni, Dietary Silicon Intake Is Positively Associated With Bone Mineral Density in Men and Premenopausal Women of the Framingham Offspring Cohort, „Journal of Bone and Mineral Research”, 19 (2), 2003, s. 297–307, DOI10.1359/JBMR.0301225 (ang.).
    24. Tim D Spector i inni, Choline-stabilized orthosilicic acid supplementation as an adjunct to Calcium/Vitamin D3 stimulates markers of bone formation in osteopenic females: a randomized, placebo-controlled trial, „BMC Musculoskeletal Disorders”, 9 (1), 2008, s. 85, DOI10.1186/1471-2474-9-85, PMID18547426, PMCIDPMC2442067 (ang.).
    25. Anna Prescha, Katarzyna Zabłocka-Słowińska, Halina Grajeta, Dietary Silicon and Its Impact on Plasma Silicon Levels in the Polish Population, „Nutrients”, 11 (5), 2019, s. 980, DOI10.3390/nu11050980, PMID31035649, PMCIDPMC6567281 (ang.).
    26. Fernando Aguilar i inni, Safety of organic silicon (monomethylsilanetriol, MMST) as a novel food ingredient for use as a source of silicon in food supplements and bioavailability of orthosilicic acid from the source, „EFSA Journal”, 14 (4), 2016, s. 4436, DOI10.2903/j.efsa.2016.4436 (ang.).
    27. F. Aguilar i inni, Choline-stabilised orthosilicic acid added for nutritional purposes to food supplements, „EFSA Journal”, 7 (2), 2009, s. 948, DOI10.2903/j.efsa.2009.948 [dostęp 2020-06-05] (ang.).
    28. Maged Younes i inni, Safety of orthosilicic acid-vanillin complex (OSA-VC) as a novel food ingredient to be used in food supplements as a source of silicon and bioavailability of silicon from the source, „EFSA Journal”, 16 (1), 2018, e05086, DOI10.2903/j.efsa.2018.5086 (ang.).
    Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.Dwuliścienne (Dicotyledones) — wyróżniany do niedawna takson obejmujący wszystkie rośliny okrytonasienne z wyjątkiem jednoliściennych. Nazwa tej grupy roślin wywodzi się od wspólnej dla nich cechy – obecności dwóch liści zarodkowych (liścieni).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Witamina D (ATC: A 11 CC 05) – grupa rozpuszczalnych w tłuszczach steroidowych organicznych związków chemicznych, które wywierają wielostronne działanie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawidłowej struktury i funkcji kośćca.
    Polimorfizm (wielopostaciowość, różnopostaciowość) – zjawisko występowania różnych odmian krystalograficznych tej samej substancji chemicznej. Występuje ono wtedy, gdy ta sama substancja może występować w dwóch lub nawet kilku formach krystalicznych.
    Osteoblasty – komórki tworzące kości (kościotwórcze), występujące w miejscach, gdzie odbywa się wzrost lub przebudowa tkanki kostnej. Osteoblasty wytwarzają część organiczną macierzy kostnej (tzw. osteoid), w której następnie odkładają się kryształy fosforanów wapnia. Otoczone są substancją międzykomórkową zwaną hydroksyapatytem. Powstają z komórek macierzystych w szpiku kostnym i głębszych warstwach okostnej. Czynności tych komórek są regulowane przez parathormon oraz witaminę D3.
    Adam Bielański (herbu Lewart; ur. 14 grudnia 1912 w Krakowie) – polski chemik, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny PAU, przewodniczący honorowy Komitetu Chemii PAN. Od roku 1983 pracuje w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie, gdzie jest kierownikiem grupy badawczej "Chemiczne i katalityczne własności stałych heteropolikwasów".
    Półmetale (metaloidy) – pierwiastki chemiczne, które mają własności pośrednie między metalami i niemetalami. Zalicza się do nich: antymon, arsen, bor, german, krzem, tellur oraz czasami także selen, glin, polon i astat, w niektórych podręcznikach także węgiel, mający najwyższą temperaturę topnienia z dotychczas poznanych pierwiastków, oraz fosfor (tworzący odmianę czarną o właściwościach fizycznych przypominających metal).
    Pure and Applied Chemistry (skrócona nazwa Pure Appl. Chem.) – oficjalne czasopismo Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC). Jest miesięcznikiem zawierającym rekomendacje dot. nomenklatury, symboli i jednostek oraz raporty i wykłady z sympozjów sponsorowanych przez IUPAC. Impact factor w 2010 roku wynosił 2,128.
    Izotopy – odmiany pierwiastka chemicznego różniące się liczbą neutronów w jądrze atomu (z definicji atomy tego samego pierwiastka mają tę samą liczbę protonów w jądrze). Izotopy tego samego pierwiastka różnią się liczbą masową (łączną liczbą neutronów i protonów w jądrze), ale mają tę samą liczbę atomową (liczbę protonów w jądrze).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.