Kredyt inwestycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kredyt inwestycyjnykredyt bankowy przeznaczany na finansowanie realizowanych przez kredytobiorcę przedsięwzięć, których celem jest odtworzenie, modernizacja lub powiększenie wartości majątku trwałego, jak również zakup wartości niematerialnych i prawnych bądź nabycie udziałów w przedsiębiorstwach lub długoterminowych papierów wartościowych.

Kredyt konsorcjalny – jest to kredyt udzielany przez grupę banków (co najmniej dwa) jednemu kredytobiorcy. Konsorcja złożone z kilku banków mogą udzielać różnego rodzaju kredytów, zazwyczaj są to jednak kredyty inwestycyjne, zaciągane w celu zabezpieczania długoterminowego finansowania inwestycji, a także na zakup firm czy refinansowanie zadłużenia. Rozwiązania tego typu stosuje się przy inwestycjach wysoko kapitałochłonnych, które przekraczają możliwości jednego kredytodawcy i często obarczonych wysokim ryzykiem. Ze względu na sposób wykorzystania kredyty konsorcjalne można podzielić na nieodnawialne i odnawialne.Udział – ogół uprawnień i obowiązków wspólnika wobec spółki, który wyznacza status prawny wspólnika. Jest podstawą bycia wspólnikiem w spółce.

Warunkiem uzyskania kredytu inwestycyjnego jest pozytywny wynik prowadzonej przez bank analizy ekonomiczno-finansowej kredytowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Udzielając kredytów inwestycyjnych, bank zwykle wymaga udziału własnego przedsiębiorstwa, co redukuje ryzyko kredytowe ponoszone przez bank. Większe kredyty inwestycyjne często mają formę kredytów konsorcjalnych.

Annuita (ang. annuity) termin ekonomiczny oznaczający ustalenie równych spłat dla rat kapitałowo-odsetkowych (na przykład dla spłaty kredytu).Majątek trwały, aktywa trwałe – część aktywów jednostki gospodarczej o przewidywanym okresie użytkowania większym niż jeden rok obrotowy.

Kwota kredytu może zostać przekazana kredytobiorcy od razu w całości. Kredyt inwestycyjny może także być wypłacany w transzach lub mieć formę linii kredytowej. W pierwszym przypadku uruchamianie kolejnych transz jest zwykle warunkowane spełnieniem zobowiązań umownych. W drugim przypadku – linii kredytowej – umowa kredytowa nie precyzuje obowiązujących terminów i kwot wypłat środków.

Papier wartościowy – zbywalny dokument lub zapis w systemie informatycznym na rachunku papierów wartościowych, który ucieleśnia prawa majątkowe w taki sposób, że dane uprawnienia przysługują osobie wskazanej jako uprawniona w treści dokumentu (choćby jako okaziciel), a przedłożenie go jest warunkiem koniecznym i wystarczającym dla realizacji uprawnienia. Ponadto zniszczenie lub utrata dokumentu powoduje utratę uprawnień dopóki nie zostanie wydane postanowienie o umorzeniu dokumentu.Linia kredytowa – to limit w rachunku bankowym, do jakiego kredytobiorca może się zadłużyć w okresie określonym umową. Kredytobiorca korzysta z tego limitu w miarę potrzeb. Bank udostępnia linię kredytową w rachunku bieżącym klienta lub na oddzielnym koncie bankowym. W pierwszym z wymienionych przypadków rachunek może mieć saldo Dt - zadłużenie lub Ct - nadwyżka środków klienta. Wpływy na rachunek bieżący automatycznie spłacają kredyt. Po przekroczeniu czasu zadłużenia bank nalicza odsetki karne.

Kredyt inwestycyjny udzielany jest na ogół na dłuższe okresy, a schematy spłat mogą być następujące:

  • równe raty kapitałowe, co jest równoważne malejącym ratom sumarycznym, gdyż odsetki są naliczane od coraz niższego kapitału;
  • równe raty sumaryczne (raty annuitetowe).
  • W zależności od umowy z bankiem, istnieje też możliwość jednorazowej spłaty kapitału w dacie zapadalności kredytu (ang. bullet repayment) lub przyjęcie nieregularnego schematu spłat kapitału, ustalonego indywidualnie dla danego kredytu.

    Kredyt bankowy – umowa zawarta w formie pisemnej pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą. Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony cel oraz czas, a kredytobiorca zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnym bankowi wynagrodzeniem w postaci prowizji i odsetek. Na podstawie tej definicji kredyt postrzegany jest jako specyficzny rodzaj stosunków zobowiązaniowych, którego wyróżniającymi cechami są: zwrotność, terminowość i oprocentowanie.Bank – osoba prawna wykonująca działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów, wydawaniu instrumentów pieniądza elektronicznego oraz innych czynności, określonych przepisami ustawy Prawo bankowe i wymienionych w statucie banku. Banki należą do tak zwanych instytucji zaufania publicznego.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M. Iwanicz-Drozdowska, W.L. Jaworski, A. Szelągowska, Z. Zawadzka: Bankowość. Instytucje, operacje, zarządzanie. Warszawa: Poltext, 2013, s. 163. ISBN 978-83-7561-304-9.
  • T. Galbarczyk, J. Świderska: Bank komercyjny w Polsce. Warszawa: Difin, 2011. ISBN 978-83-7641-418-8.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Należności i zobowiązania monetarnych instytucji finansowych i banków. nbp.pl. [dostęp 2014-07-12].
  • Kredytobiorca to osoba fizyczna lub prawna, która otrzymała kredyt od kredytodawcy pod warunkiem spłaty wraz z odsetkami, w określonym terminie.




    Reklama