Krajowy System Informacji o Terenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krajowy System Informacji o Terenie – zakładany jest i prowadzony przez Głównego Geodetę Kraju dla obszaru całego kraju, a na szczeblach województwa i powiatu, przez marszałka województwa i starostę. Dla tych obszarów zakłada się bazy danych zawierające stosowne dane, bazy metadanych obejmujące istniejące bazy danych systemów już istniejących, a także inne dane związane ze statusem prawnym systemu.

Powiat – jednostka samorządu terytorialnego i podziału administracyjnego II stopnia w Polsce. Jednostką nadrzędną jest województwo, podrzędną gmina. Ich funkcjonowanie reguluje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 511). Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

Szczegółowe zasady oraz tryb założenia i prowadzenia krajowego systemu reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 12 lipca 2001.

Główny Geodeta Kraju ma dostęp do baz danych w województwie i powiecie, a wojewoda do baz danych organów administracji samorządowej. Dane do KSIT-u opracowuje się na podstawie przepisów określających standardy techniczne dotyczące geodezji i kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie.

Standardy techniczne w geodezji – instrukcje i wytyczne techniczne obowiązujące w geodezji na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. Nr 30, poz. 297) w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie. W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (Dz.U. 76 poz.489), standardy techniczne jako przepisy wykonawcze zachowały moc do 8 czerwca 2012 roku.Kartografia – dziedzina nauki o mapach (w tym o atlasach, globusach, modelach plastycznych – mapach plastycznych itp.), teorii map, metodach ich sporządzania i użytkowania; jak również dziedzina działalności organizacyjnej i usługowej, związanej z opracowywaniem, reprodukcją i rozpowszechnianiem map.

System informacji o terenie zawiera dane obligatoryjne dotyczące:

  • państwowego systemu odniesień przestrzennych,
  • rejestru granic państwa oraz granic podziału administracyjnego,
  • osnów geodezyjnych, czyli zbioru punktów geodezyjnych,
  • ewidencji gruntów i budynków,
  • geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu,
  • obiektów topograficznych.
  • System informacji może być także uzupełniany o dane fakultatywne umożliwiające użytkownikowi tworzenie własnych baz danych. Prawo własności tworzonych zasobów informacyjnych przysługuje organom administracji rządowej i samorządowej.

    Główny Geodeta Kraju – centralny organ administracji rządowej ds. geodezji i kartografii. Wykonuje zadania określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, przy pomocy Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii.Geodezja – nauka zajmująca się ustalaniem wielkości i kształtu Ziemi oraz określaniem położenia punktów na jej powierzchni.

    Prowadzenie systemu polega na:

  • tworzeniu zasobu informacyjnego systemu,
  • kontroli danych,
  • analizie danych,
  • integracji danych,
  • aktualizacji danych,
  • administrowaniu zasobem informacyjnym,
  • udostępnianiu danych.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Główny Urząd Geodezji i Kartografii
  • Metadane – dane o danych, np. klasyczne katalogi biblioteczne. Za pomocą metadanych opisywane są dokumenty elektroniczne, w szczególności dokumenty dostępne poprzez sieci komputerowe, np. strony WWW dostępne w sieci Internet, jak również dokumenty tworzące nowoczesne biblioteki cyfrowe. Jednym ze standardów metadanych jest Dublin Core Metadata Element Set (DCMES).Państwowy system odniesień przestrzennych – system przyjętych i stosowanych w Polsce geodezyjnych układów współrzędnych płaskich prostokątnych (X,Y) oraz wysokości (H). System został wprowadzony rozporządzeniem z 8 sierpnia 2000 roku. Od roku 2012 elementy, parametry techniczne geodezyjnych układów odniesienia, układów wysokościowych i układów współrzędnych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z 15 października 2012 roku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Baza danych – zbiór danych zapisanych zgodnie z określonymi regułami. W węższym znaczeniu obejmuje dane cyfrowe gromadzone zgodnie z zasadami przyjętymi dla danego programu komputerowego specjalizowanego do gromadzenia i przetwarzania tych danych. Program taki (często pakiet programów) nazywany jest „systemem zarządzania bazą danych” (ang. database management system, DBMS).
    Geodezyjna Ewidencja Sieci Uzbrojenia Terenu, GESUT – zbiór danych geograficznych o przewodach sieci uzbrojenia terenu i podziemnych budowlach (przedmioty GESUT), o ich właścicielach oraz administratorach (podmioty GESUT).
    Województwo – jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce, od 1990 r. jednostka zasadniczego podziału terytorialnego dla administracji rządowej, od 1999 r. także jednostka samorządu terytorialnego.
    Ewidencja gruntów i budynków – w geodezji, rejestr publiczny danych liczbowych i opisowych dotyczących gruntów, budynków i lokali oraz danych dotyczących właścicieli nieruchomości (a w przypadku braku danych o właścicielach, danych osób i jednostek organizacyjnych, które tymi nieruchomościami władają) określony w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Rozporządzenie określa m.in:
    Główny Urząd Geodezji i Kartografii (GUGiK) – urząd obsługujący i działający pod bezpośrednim kierownictwem Głównego Geodety Kraju. Główny Geodeta Kraju kieruje Urzędem przy pomocy wiceprezesa, dyrektora generalnego oraz dyrektorów komórek organizacyjnych.

    Reklama