• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Żukowo (kaszb. Żukòwò, niem. Zuckau, łac. Sucovia) – miasto nad Radunią w powiecie kartuskim w województwie pomorskim. Zaliczane do aglomeracji gdańskiej.Barbórka (dawna pisownia Barburka), Dzień Górnika – tradycyjne polskie święto górnicze, świętowane także przez osoby wykonujące zawody związane z poszukiwaniem innych paliw kopalnych i geologów 4 grudnia, w dniu św. Barbary, patronki dobrej śmierci i trudnej pracy m.in. rybaków, żołnierzy, kamieniarzy, więźniów, hutników, marynarzy, górników i wielu innych.
    Polska Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego[ | edytuj kod]
  • Rusznikarstwo artystyczne i historyczne – wyroby według tradycyjnej szkoły cieszyńskiej,
  • Szopkarstwo krakowskie,
  • Pochód Lajkonika,
  • Flisackie tradycje w Ulanowie,
  • Procesja Bożego Ciała w Łowiczu,
  • Język esperanto jako nośnik kultury esperanckiej,
  • Umiejętność wytwarzania instrumentu i praktyka gry na kozie (dudach podhalańskich),
  • Hafciarstwo kaszubskie szkoły żukowskiej (Kaszëbsczé wësziwanié żukòwsczégò sztélu),
  • Sokolnictwo – żywa tradycja,
  • Polskie tańce narodowe – polonez, mazur, kujawiak, oberek, krakowiak,
  • Uroczystości odpustowe ku czci św. Rocha z obrzędem błogosławieństwa zwierząt w Mikstacie,
  • Tradycyjna technika ludwisarska stosowana w ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie,
  • Przywołówki dyngusowe w Szymborzu,
  • Gwara warmińska jako nośnik tradycji ustnych,
  • Zabawkarstwo żywiecko-suskie,
  • Bartnictwo,
  • Perebory – nadbużańskie tradycje tkackie,
  • Krakowska koronka klockowa,
  • Tradycje kulturowe Biskupizny,
  • Kolędowanie Dziadów Noworocznych na Żywiecczyźnie,
  • Turki” grodziskie,
  • Tradycje wytwarzania koronki koniakowskiej,
  • Tradycje weselne z Szamotuł i okolic,
  • Tradycje dudziarskie w Wielkopolsce,
  • Umiejętność wyplatania kosza "kabłącoka" w Lucimi
  • Wyścigi kumoterek,
  • Umiejętność gry na dudach żywieckich i ich wytwarzanie,
  • Procesja Bożego Ciała z tradycją kwietnych dywanów w Spycimierzu,
  • Gajdy - umiejętność wytwarzania instrumentu i praktyka gry,
  • Barbórka górników węgla kamiennego na Górnym Śląsku,
  • Plecionkarstwo w Polsce,
  • Tradycje kulturowe Bambrów Poznańskich.
  • Kaszubska Gwiôzdka
  • Umiejętność ręcznego malowania wzoru opolskiego
  • Zwyczaj wodzenia niedźwiedzia na Śląsku Opolskim
  • Polonez - taniec polski
  • Kroszonkarstwo opolskie
  • Wycinankarstwo kurpiowskie z Puszczy Zielonej
  • Krzyżoki w Borkach Małych
  • Babski comber na Śląsku Opolskim
  • Boże Ciało z tradycją układania dywanów kwietnych w Kluczu, Olszowej, Zalesiu Śląskim i Zimnej Wódce
  • Pisanie pisanek techniką batikową na Śląsku Opolskim
  • Zwyczaj dunajowania w Łukowej i okolicach
  • Tradycyjne święcenie pokarmów w Dąbrowie Chotomowskiej
  • Wysiewanie serc i krzyży na polach w okolicach Strzelec Opolskich
  • Wypiek byśków i nowych latek Kurpiów Puszczy Zielonej
  • Carillonowa muzyka w Gdańsku
  • Chodzenie z kozą na Kujawach
  • Hafciarstwo z nadwiślańskiego Urzecza
  • Listę prowadzi Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wspólnie z Narodowym Instytutem Dziedzictwa. Nie stanowi ona całościowego inwentarza istniejących elementów niematerialnego dziedzictwa kulturowego na terenie Polski, ma wyłącznie charakter informacyjny.

    Łowicz – miasto, gmina miejska w województwie łódzkim, w powiecie łowickim (siedziba władz powiatu) nad rzeką Bzurą, na północnym skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. Był miastem duchownym.Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) – narodowa instytucja kultury podległa Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Misją NID jest tworzenie podstaw dla zrównoważonej ochrony dziedzictwa poprzez gromadzenie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach, wyznaczanie standardów ich ochrony i konserwacji oraz kształtowanie świadomości społecznej celem zachowania dziedzictwa kulturowego Polski dla przyszłych pokoleń. Instytut wydaje kwartalnik „Ochrona Zabytków”.

    Przykłady elementów z Listy[ | edytuj kod]

  • Szopkarstwo krakowskie

    Szopkarstwo krakowskie

  • Haft kaszubski szkoły żukowskiej na torbie na zakupy

    Haft kaszubski szkoły żukowskiej na torbie na zakupy

  • Tradycje dudziarskie w Wielkopolsce

    Tradycje dudziarskie w Wielkopolsce

  • Kolędowanie dziadów noworocznych na Żywiecczyźnie

  • Boże Ciało z tradycją kwietnych dywanów w Spycimierzu

    Boże Ciało z tradycją kwietnych dywanów w Spycimierzu

    Perebory (wybory, peretyki, pasamony) – ornament tkacki wykonany techniką wybierania, tworzący wzorzyste pasy, w którym partie deseniowe tkane są jednocześnie z gładkim płótnem, co nadaje im wypukły charakter. Technika ta nie jest wykorzystywana na całości lnianej tkaniny, a jedynie w pojawiającym się pasowo ornamencie. Perebory zdobiły obrusy, koszule, spódnice, ręczniki – były tkane razem z płótnem na określoną rzecz. Sposób tkania sprawiał, iż technika ta do złudzenia przypominała haft wykonany przy pomocy igły i nitki. Choć perebory polskie wykazują duże podobieństwo z do perebor białoruskich czy ukraińskich, występuje kilka cech które stanowią o ich odrębnym charakterze: Ludwisarnia Felczyńskich Taciszów – (odlewnia dzwonów, pracownia ludwisarska), mieści się w Taciszowie k. Gliwic (woj. Śląskie). Zajmuje się produkcją dzwonów i tablic brązowych, kontynuuje tradycje rozpoczętą w 1808 roku w Kałuszu (ob. Ukraina).
  • Barbórka górników węgla kamiennego na Górnym Śląsku

    Barbórka górników węgla kamiennego na Górnym Śląsku

  • Tradycje kulturowe Bambrów Poznańskich

    Tradycje kulturowe Bambrów Poznańskich

  • Procesja Bożego Ciała w Łowiczu

    Procesja Bożego Ciała w Łowiczu

  • Wodzenie niedźwiedzia

    Wodzenie niedźwiedzia

  • Kroszonkarstwo opolskie

    Kroszonkarstwo opolskie

  • Wycinankarstwo kurpiowskie

    Wycinankarstwo kurpiowskie

    Ulanów to miasto w woj. podkarpackim, w powiecie niżańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ulanów, położony u ujścia Tanwi do Sanu. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa tarnobrzeskiego.Szopki krakowskie – bogato zdobione, wielowieżowe sceny o architekturze nawiązującej do zabytków Krakowa, przedstawiające misterium Bożego Narodzenia.


  • Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biskupizna – mikroregion folklorystyczny, obejmujący trzynaście miejscowości powiatu gostyńskiego ze stolicą w Krobi. Tereny te należały dawniej do biskupów poznańskich, temu też region zawdzięcza swą nazwę. Mieszkańcami tego regionu są Biskupianki i Biskupianie, posiadający własną kulturę, język, obrzędy, stroje, muzykę, taniec.
    Mikstat (niem. Mixtadt, Mixstadt, Mixtad) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikstat.
    Wodzenie niedźwiedzia (zwane też wodzeniem bera) to tradycja karnawałowa kultywowana w niektórych wsiach Śląska Opolskiego. Barwny korowód złożony z przebierańców, wśród których są m. in. kominiarz, leśnik, cyganka, diabeł, ksiadz, lekarz, policjant, śmierć i para nowożeńców, prowadzą na postronku "niedźwiedzia". Niedźwiedź w tradycji ludowej symbolizuje wszelkie zło, jakie spotyka człowieka, z tego też powodu nie jest puszczany wolno, lecz prowadzony na uwięzi. Grupa, najczęściej w towarzystwie muzyków (akordeon, bęben), chodzą od domu do domu. Każda gospodyni domu powinna zatańczyć z niedźwiedziem, bo to wróży szczęście na cały rok, gospodarz z kolei powinien poczęstować wodzących niedźwiedzia wódką. W razie próby wymigania się od tych powinności, diabeł bądź kominiarz smarują gospodarzom twarze sadzą. Gospodarze, w ramach podziękowań za odwiedziny, składają wolne datki bądź też częstują słodyczami.
    Polonez (fr. polonaise, la polonaise, wł. la polacca, w domyśle: taniec polski) – reprezentacyjny polski taniec narodowy (dawniej dworski).
    Plecionkarstwo - rzemiosło, polegające na wyrobie wszelkiego rodzaju plecionek ze słomy, wikliny, rafii, rogożyny, rotangu, bambusa, słomy ryżowej, włókien kokosowych i sizalowych. itp. Nazwa ta odnosi się także do wyplatania sprzętów ozdobnych i użytkowych, m.in. koszy. Rzemiosło znane od czasów prehistorycznych, także w zakresie wyrobu plecionek ozdobnych.
    Święconka (w niektórych regionach Polski – święcone; niem. Österliche Fleischweihe; Fleischweihe zu Ostern; Speisensegnung; łac. benedictio agni et carnium in die Sanctae Paschae – nazwa pokarmów (głównie mięsa, jaj, chrzanu, chleba etc.) święconych w Wielką Sobotę w Kościołach katolickich Polski, oraz graniczących ze Słowenią austriackich regionach Styrii, Karyntii, południowego Tyrolu oraz Bawarii. Święcone oznacza również uroczyste śniadanie wielkanocne. Zwyczaj ten ma wczesnośredniowieczną tradycję, korzeniami sięgajacą prawdopodobnie czasów pogańskich;. Błogosławieństwo żywności zgodnie z tradycją sięga VII wieku, z chlebem i jajkami odnotowane od XII wieku. Obrzęd ten znany był w rycie mediolańskim, rzymskim i starohiszpańskim. O przyjęciu w Polsce tego obrzędu potwierdziły źródła z przełomu XIII i XIV wieku. Świadczą one o wpływach rzymsko-germańskich i czeskich na terenie Polski. Euchologię "Święconki" ujednoliciła reforma potrydencka w Rituale Romanum z 1614, w Polsce od roku 1631 według rytuału piotrkowskiego. Obrzęd ten był atakowany przez Reformację.
    Pochód Lajkonika, Harce Lajkonika – ludowa zabawa, która odbywa się w Krakowie co roku w pierwszy czwartek po święcie Bożego Ciała (w "oktawę Bożego Ciała"). Główny bohater zabawy – lajkonik, (konik zwierzyniecki, tatarzyn) – brodaty jeździec w pseudoorientalnym stroju poruszający się na sztucznym koniku przytwierdzonym do pasa, przemierza tradycyjny szlak ze Zwierzyńca na Rynek Główny w Krakowie w towarzystwie kapeli Mlaskotów oraz orszaku włóczków odzianych w stroje krakowskie i "tatarskie".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.