Kraina historyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kraina historycznaregion, obejmujący obszary powiązane wspólną (często przez kilkaset lat) historią, tradycją i kulturą, niekiedy także więzami gospodarczymi. Układ krain historycznych jest zwykle niezależny od aktualnego podziału terytorialnego.

Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).Region – umownie wydzielony obszar, względnie jednorodny, różniący się od terenów sąsiednich cechami naturalnymi bądź nabytymi na przestrzeni dziejów.

Opis[ | edytuj kod]

Na pojęcie krainy historycznej składa się szereg czynników, z których do najważniejszych zalicza się:

  • czynnik etniczny – rezultat osadnictwa, które dało podłoże pierwotnej organizacji prawno-społecznej danego terytorium
  • czynnik polityczny – określający ramy przestrzenne organizującej dane terytorium władzy politycznej
  • czynnik kościelny – organizujący wtórnie terytorium krainy dla celów organizacji kościelnej.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Krainy historyczne w Polsce
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Renata Pysiewicz-Jędrusik: Granice Śląska. Wrocław: Rzeka, 1998, s. 8–9. ISBN 83-906558-4-5.




    Reklama